
غزل شماره ۳۲۶ – در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم
غزل شماره ۳۲۶ از دیوان حافظ – در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم عاشق و رندم و میخواره به آواز […]

غزل شماره ۳۲۶ از دیوان حافظ – در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم عاشق و رندم و میخواره به آواز […]

غزل شماره ۳۲۵ از دیوان حافظ – گر دست دهد خاک کف پای نگارم گر دست دهد خاک کف پای نگارم بر لوح بصر خط غباری بنگارم بر بوی کنار تو شدم غرق و امید […]

غزل شماره ۳۲۴ از دیوان حافظ – گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم همچنان چشم گشاد از کرمش میدارم به طرب حمل مکن سرخی رویم […]

غزل شماره ۳۲۳ از دیوان حافظ – ز دست کوته خود زیر بارم ز دست کوته خود زیر بارم که از بالابلندان شرمسارم مگر زنجیر مویی گیردم دست وگر نه سر به شیدایی برآرم ز […]

غزل شماره ۳۲۲ از دیوان حافظ – خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم به صورت تو نگاری ندیدم و نشنیدم اگر چه در طلبت همعنان باد شمالم […]

غزل شماره ۳۲۱ از دیوان حافظ – هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم هر گه که یاد روی تو کردم جوان شدم شکر […]

غزل شماره ۳۲۰ از دیوان حافظ – دیشب به سیل اشک ره خواب میزدم دیشب به سیل اشک ره خواب میزدم نقشی به یاد خط تو بر آب میزدم ابروی یار در نظر و خرقه […]

غزل شماره ۳۱۹ از دیوان حافظ – سالها پیروی مذهب رندان کردم سالها پیروی مذهب رندان کردم تا به فتوی خرد حرص به زندان کردم من به سرمنزل عنقا نه به خود بردم راه قطع […]

غزل شماره ۳۱۸ از دیوان حافظ – مرا میبینی و هر دم زیادت میکنی دردم مرا میبینی و هر دم زیادت میکنی دردم تو را میبینم و میلم زیادت میشود هر دم به سامانم نمیپرسی […]

غزل شماره ۳۱۷ از دیوان حافظ – فاش میگویم و از گفته خود دلشادم فاش میگویم و از گفته خود دلشادم بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم طایر گلشن قدسم چه دهم شرح […]