
غزل شماره ۳۳۶ – مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم
غزل شماره ۳۳۶ از دیوان حافظ – مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم طایر قدسم و از دام جهان برخیزم به ولای تو که گر […]

غزل شماره ۳۳۶ از دیوان حافظ – مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم طایر قدسم و از دام جهان برخیزم به ولای تو که گر […]

غزل شماره ۳۳۵ از دیوان حافظ – در خرابات مغان گر گذر افتد بازم در خرابات مغان گر گذر افتد بازم حاصل خرقه و سجاده روان دربازم حلقه توبه گر امروز چو زهاد زنم خازن […]

غزل شماره ۳۳۴ از دیوان حافظ – گر دست رسد در سر زلفین تو بازم گر دست رسد در سر زلفین تو بازم چون گوی چه سرها که به چوگان تو بازم زلف تو مرا […]

غزل شماره ۳۳۳ از دیوان حافظ – نماز شام غریبان چو گریه آغازم نماز شام غریبان چو گریه آغازم به مویههای غریبانه قصه پردازم به یاد یار و دیار آن چنان بگریم زار که از […]

غزل شماره ۳۳۲ از دیوان حافظ – مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم که پیش چشم بیمارت بمیرم نصاب حسن در حد کمال است زکاتم ده که […]

غزل شماره ۳۳۱ از دیوان حافظ – به تیغم گر کشد دستش نگیرم به تیغم گر کشد دستش نگیرم وگر تیرم زند منت پذیرم کمان ابرویت را گو بزن تیر که پیش دست و بازویت […]

غزل شماره ۳۳۰ از دیوان حافظ – تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم تبسمی کن و جان بین که چون همیسپرم چنین که در دل […]

غزل شماره ۳۲۹ از دیوان حافظ – جوزا سحر نهاد حمایل برابرم جوزا سحر نهاد حمایل برابرم یعنی غلام شاهم و سوگند میخورم ساقی بیا که از مدد بخت کارساز کامی که خواستم ز خدا […]

غزل شماره ۳۲۸ از دیوان حافظ – من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطفها میکنی ای خاک درت تاج سرم دلبرا بنده نوازیت […]

غزل شماره ۳۲۷ از دیوان حافظ – مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم صفای […]