
غزل شماره ۴۴۶ – صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری
غزل شماره ۴۴۶ از دیوان حافظ – صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری به یادگار بمانی که بوی او داری دلم که گوهر اسرار حسن […]

غزل شماره ۴۴۶ از دیوان حافظ – صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری به یادگار بمانی که بوی او داری دلم که گوهر اسرار حسن […]

غزل شماره ۴۴۵ از دیوان حافظ – تو را که هر چه مراد است در جهان داری تو را که هر چه مراد است در جهان داری چه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری بخواه […]

غزل شماره ۴۴۴ از دیوان حافظ – شهریست پرظریفان و از هر طرف نگاری شهریست پرظریفان و از هر طرف نگاری یاران صلای عشق است گر میکنید کاری چشم فلک نبیند زین طرفهتر جوانی در […]

غزل شماره ۴۴۳ از دیوان حافظ – چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری خورد ز غیرت روی تو هر گلی خاری ز کفر زلف تو هر حلقهای […]

غزل شماره ۴۴۲ از دیوان حافظ – به جان او که گرم دسترس به جان بودی به جان او که گرم دسترس به جان بودی کمینه پیشکش بندگانش آن بودی بگفتمی که بها چیست خاک […]

غزل شماره ۴۴۱ از دیوان حافظ – چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی بگفتمی که چه […]

غزل شماره ۴۴۰ از دیوان حافظ – سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود […]

غزل شماره ۴۳۹ از دیوان حافظ – دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی کز عکس روی او شب هجران سر آمدی تعبیر رفت یار سفرکرده میرسد ای […]

غزل شماره ۴۳۸ از دیوان حافظ – سبت سلمی بصدغیها فؤادی سبت سلمی بصدغیها فؤادی و روحی کل یوم لی ینادی نگارا بر من بیدل ببخشای و واصلنی علی رغم الاعادی حبیبا در غم سودای […]

غزل شماره ۴۳۷ از دیوان حافظ – ای قصه بهشت ز کویت حکایتی ای قصه بهشت ز کویت حکایتی شرح جمال حور ز رویت روایتی انفاس عیسی از لب لعلت لطیفهای آب خضر ز نوش […]