سالروز ورود کوروش بزرگ به بابل

ایرانی ۲۸ مرداد ۱۴۰۳ بدون دیدگاه

وبسایت "فردای تازه" همان "تاروت رنگی" سابق می باشد.

سالروز ورود کوروش بزرگ به بابل

سالروز ورود کوروش بزرگ به بابل، که به عنوان “روز کوروش” نیز شناخته می‌شود، معمولاً در تاریخ ۷ آبان ماه جشن گرفته می‌شود. این روز به یادبود ورود کوروش بزرگ به شهر بابل در سال ۵۳۹ پیش از میلاد است و نمادی از آزادی و حقوق بشر به شمار می‌رود، که با صدور فرمان آزادی بنی‌اسرائیلی‌ها از بابل مطرح شده است. این رویداد توسط ایرانیان و دیگران که از میراث فرهنگی کوروش بزرگ تأثیر پذیرفته‌اند، گرامی داشته می‌شود.

سالروز ورود کوروش بزرگ به بابل

علت نامگذاری

در ۵۳۹ سال قبل از میلاد مسیح مطابق با روز ۷ آبان ماه، کوروش لشکرکشی عظیمی را به بابل انجام داده و موفق به فتح این شهر شد. با توجه به اینکه در همه جنگ و نبردهای آن زمان، سپاه پیروز پس از ورود به مناطق فتح شده، جهت ایجاد رعب و ترس در دل مردم و نیروهای مقابل، اقدام به چپاول و غارت اموال کرده و حتی به کشتار و خونریزی ادامه می داد، لذا مردم شهر بابل چنین می‌پنداشتند، با ورود کوروش و لشکریانش به این شهر، شاهد خونریزی، کشتار و اقدامات وحشیانه گسترده‌ای خواهند بود.

آنها تصور می‌کردند پادشاهی ظالم و مستبد بر شهر محل سکونت آنها حاکم شده و به شیوه ظلم و استبداد بر آنها حکومت خواهد کرد. ولی کاملاً در نقطه مقابل چنین افکاری، کوروش کبیر و لشکریانش در نهایت آرامش و قدرت به آن شهر وارد شده و کنترل آن را در دست گرفتند. همچنین این پادشاه عدالت گستر، قوانینی را مبنی بر وضع شدن حقوق یکسان برای همه افراد شهر صادر نمود.

در روایات و اسناد مختلف تاریخی از کوروش کبیر به عنوان یک حاکم و فرمانروای بخشایشگر، سخاوتمند و خوش رفتار نام برده‌اند. او نخستین کسی بود که منشور و اساسنامه حقوق بشر را در جهان تعیین کرده و به عنوان موسس اولین امپراطوری بر مناطق گسترده و پهناور، متشکل از ملیت‌های مختلف در جهان شناخته می‌شود. همچنین او افراد بی‌گناه در بند و برده‌ها را آزاد کرده، حرمت و ارزش برای همه ادیان و مذاهب قائل بوده و فرهنگ و مدنیت را در همه مناطق تحت حاکمیت خود توسعه می‌داد.‌

در بسیاری مواقع مصادف با ۷ آبان ماه روز بزرگداشت کوروش کبیر، بسیاری از پژوهشگران و علاقمندان به این پادشاه عادل و تاریخ و فرهنگ سرزمین ایران، جهت توجه و گرامیداشت آیین و پیشینه ارزشمند ایرانیان، به منطقه‌ای به نام پاسارگاد رفته که مزار کوروش در آنجا واقع است.‌

علت نامگذاری

فتح بابل بدون خونریزی

کوروش کبیر نه تنها بنیانگذار و پادشاه بلند مرتبه سلسله هخامنشیان بوده، بلکه در عین حال یک سردار دلاور و بی‌رقیب به شمار می‌رفت. اقدامات و نحوه آبادانی و حکومت او بر مناطق تحت حاکمیتش به قدری چشمگیر و موثر بوده که حتی در دنیای پیشرفته امروزی نیز، همگان را به حیرت فرو می‌برد. قابل ذکر است سرزمین ایران در دوران سلسله هخامنشیان از گسترده‌ترین و بزرگ‌ترین حوزه مملکتی برخوردار بوده است.‌ لذا حکومت و کشورداری بر این سطح گسترده و عظیم از قلمرو، لزوم درایت، ذکاوت، قدرت و عطوفت زیادی را می‌طلبید که هر کسی قادر به انجامش نبود.‌

اهداف لشکرکشی‌های کوروش کبیر از کشورگشایی، در وهله اول مقابله با ظلم و بیداد بوده که بتواند حقوق یکسان و برابر را برای همه مردم جامعه وضع کند.‌ این موضوع سبب شد که او در اداره کشورهای تحت مالکیت خود، بسیار موفق عمل کرده و شهرت و محبوبیت زیادی در بین رعایا و مردمش کسب کند.

همچنین بخوانید:  روز بزرگداشت ابونصر فارابی 

در دوران سلسله هخامنشیان، کشور بابل در مجاورت و همسایگی ایران واقع بوده که در آن دوران با فساد و ظلم و ستم زیادی همراه بود. این امر در شرایطی بود که در آن عصر سرزمین بابل به عنوان مرکز تمدن و پیشرفت شناخته شده و از منظر رشد و ثروث، سرآمد همه مناطق به شمار می‌رفت.‌

ولی در زمینه موضوعات اخلاقی این سرزمین دچار هرزگی و فسق بسیار بوده و اقداماتی همچون بت‌پرستی، فاحشگی، خرافه پرستی، گسترش طلسم و جادو و خرید و فروش برده باعث شده بود این جامعه به طرز شدیدی در انحطاط و نابودی فرو رود.

این عوامل موجب شد زمینه‌های ناکامی و شکست دولت بابل، به واسطه سرداری بی‌نظیر و عدالت گستر به نام کوروش کبیر فراهم شود.

با توجه به اینکه کوروش حکومت و فرمانروایی گستره عظیم و بزرگی از سرزمین ایران را برعهده داشت، لذا پذیرش وجود یک دولت و جامعه فاسد و هرزه در همسایگی سرزمینش بسیار سخت بود. به ویژه که بابل دارای منطقه‌ای پررونق، آباد و ذخایر و ثروت بسیاری بوده و از بزرگترین شهرهای آن دوران به حساب می‌آمد.‌

فتح بابل بدون خونریزی

موقعیت دفاعی شهر بابل، در زمان حمله کوروش

غلبه بر شهر بابل بدون هیچ کشتار و نبرد خونین، با عقل و منطق سازگار نبود.‌ هرودوت نخستین تاریخ‌نگار، نویسنده و جغرافی دان یونانی بود که آثار او تاکنون باقی مانده‌است. او چنین آورده که در اطراف شهر بابل دیواره‌هایی به اندازه ۹۰ کیلومتر وجود داشته و از شهر در مقابل دشمن خارجی محافظت می‌کرد.

ضخامت این دیواره‌ها ۲۴ متر و ارتفاع آنها به ۱۰۰ متر می‌رسید. هرودوت نقل کرده دیواره‌ها و حصار شهر به اندازه‌ای ضخیم بود که تعداد دو ارابه چهار اسبه، به آسانی بر روی این دیواره‌ها از کنار یکدیگر عبور می‌کردند.

علاوه بر این دیواره‌های داخلی نیز در شهر بابل بنا شده بود که ضخامت آنها کمتر از حصار و دیواره‌های بیرونی بود. ولی از نظر ثبات و استحکام با آنها برابری می‌کرد.

در منطقه‌ای که بین این دو حصار واقع شده بود، معبدها و قلعه‌های مختلفی وجود داشته که در آن مجسمه‌های عظیمی از جنس طلا قرار گرفته بود.

همچنین در داخل این شهر یک برج بلند و بسیار معروف ساخته شده بود که ارتفاع خیلی زیادی داشت. در حقیقت این برج به عنوان معبدی برای خدای بابل به نام مردوک بوده که تصور می‌شد به بهشت ختم می‌شود.

طبق مطالبی که در منابع تاریخی آمده، حاکم شهر بابل و پسرش تجهیزات گسترده و مستحکمی را برای محافظت از این شهر بی‌نظیر تدارک دیده بود. در کنار حصار و دیواره‌های داخلی و بیرونی مقاوم و عظیمی که در اطراف این شهر بنا شده بود در محدوده شمالی بابل، در بین دو رود دجله و فرات، دیواری گسترده و محکم در قسمت شمال شهر اپیس به رود دجله ختم می‌شد.

دیوار مذکور به سمت جنوب کشیده شده و در منطقه شمال شهر سیپ پار، به رود فرات می‌رسید.

دیوار مذکور که بسیار منحصر به فرد و جالب بود، “سد مادی” نام داشته و در هر دو سمت آن خندق‌هایی با عمق زیاد حفر شده بود. ‌ در مواقع عادی بر روی خندق‌ها پلهای چوبی وجود داشت که مردم از آن استفاده می‌کردند.

همچنین بخوانید:  روز شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی

ولی در هنگام بروز جنگ، اقدام به شکستن پل‌های مذکور می‌کردند که دسترسی دشمن به شهر مسدود شود. همچنین در مرز خاور شهر بابل، دیوارهای بلندی قرار داشت که مرز کشور ایران بوده و در مقابل ایرانیان خودنمایی می‌کرد. در کنار همه مواردی که ذکر شد، برج بابل به تنهایی قلعه‌ای محکم، استوار و غیر قابل نفوذ بود.‌

موقعیت دفاعی شهر بابل

تدابیر کوروش برای ورود به بابل

طبق برخی از اسناد و مدارک تاریخی که در خصوص نقشه و موارد دفاعی شهر بابل به جا مانده، کوروش کبیر آگاه بود که جهت نفوذ به شهر بابل تنها ناچار بود حصارها، دیوارها، جویبارها و نهرهای پرآب و قلعه‌های مستحکم را پشت سر گذارد، بلکه در عین حال لازم بود تا دیواره‌های قوی و ضخیم شهر را نیز نابود کند. ولی برای این موضوع تجهیزات و ابزارهای لازم را در اختیار نداشته و در عین حال این کار، ساده و قابل انجام نبود.

برای حمله به شهر کوروش کبیر با استفاده از ذکاوت و سیاست نظامی تصمیم گرفت، آب جاری رود دجله و “گیندس” که در حال حاضر دیاله نام داشته و به دجله ملحق می‌شد را از رود اصلی منحرف کرده و به سمت جویبارها و خندق‌های عمیق اطراف شهر بابل هدایت کنند. این موضوع در شرایطی صورت گرفت که آب موجود در این رودها، به کمترین مقدار خود رسیده بود.

پس از آن لشکریان کوروش از رود دجله گذر کرده و کوروش به سمت شمال شهر بابل رهسپار شد. او به سپاهیان بابل که در فاصله اندکی از شهر اپیس دسته‌بندی شده بود، حمله کرده و باعث قطع ارتباط آنها با شهر بابل گردید. همچنین گروه دیگری از نظامیان خود را به فرماندهی یکی از سردارانش به نام گبریاس به قسمت‌های جنوبی بابل روانه کرد.

گبریاس توانست با نیروهای تحت هدایتش در منطقه سیپ پار حمله کرده و لشکریان مستقر در آنجا را بیرون راند. به این ترتیب موفق شد بدون هیچ مانع جدی، به شهر بابل وارد شود.

پس از آن کوروش جهت رسیدگی به شهر، سردار خود گبریاس را با اختیارات تام به عنوان حاکم آنجا تعیین و منصوب نمود.

گبریاس پس از گذشت یک هفته، با یکی از فرماندهان نظامی بابل به نام بلشضر که در مقابل ایرانیان شورش و جنگ می‌کرد، پیکار کرده و او را به هلاکت رساند.

ولی کوروش کبیر با پادشاه قبلی بابل به نام «نبودید» ملاطفت کرده و اجازه داد او تا پایان حیات خود در شهر کرمان زندگی کرده و سرانجام دار فانی را در همان شهر وداع گفت.

موفقیت و غلبه کوروش بزرگ بر شهر بابل، در ازای اینکه ترس و واهمه زیادی را به دل مردم و ساکنان آنجا ایجاد کند، شادمانی و سرور زیادی را برای آنها به همراه آورد. چرا که همه مردم جهان کاملاً آگاه بودند، سرزمین‌هایی که به دست کوروش کبیر فتح می‌شود، دستاورد رفاه، تمدن، آسایش و عدالت اجتماعی را برای ساکنان آنها به ارمغان می‌آورد.

چرا که کوروش پس از پیروزی در جنگ‌ها و حکومت در شهرهای مختلف، به سربازانش اجازه سوزاندن بناها و تاراج و چپاول دارایی و اموال ساکنین آنجا را نمی‌داد.

همچنین بخوانید:  سالروز فاجعه انفجار قطار نیشابور

این عوامل سبب گردید که مردم شهر بابل با رضایت و گشاده‌گویی از کوروش کبیر استقبال کرده و در ۵۳۹ سال پیش از میلاد مسیح، بابل در قلمرو کشور ایران درآمد. از همان هنگام بود که کوروش حکمرانی و پادشاهی به بابل و سایر مناطق را در سیطره خود داشت.

تدابیر کوروش برای ورود به بابل

منشور کوروش در توصیف اقداماتش در بابل

به نظر می‌رسد مساعدت و همکاری مردم بابل در پیروزی کوروش، به طرز متفاوتی او را از سایر فتح‌هایش متاثر نمود. چرا که پس از وارد شدن کوروش به شهر بابل، او به معبد عظیم این شهر رفته و طبق آداب و رسوم ساکنان و مردم بابل، تاجگذاری خود را در آنجا به انجام رساند.

همچنین او با پادشاه سابق بابل «نبونید» با مروت برخورد کرد. در زمانی که «نبونید» پس از گذشت یک سال از غلبه ایرانیان بر بابل، در ۵۳۸ سال قبل از میلاد در شهر کرمان وفات کرد، کوروش به همین مناسبت در شهر بابل اعلام عزای عمومی نموده و خودش نیز در آن مراسم حضور یافت.

کوروش کبیر پس از فتح بابل ۲ اقدام بی‌نظیر و منحصر به فرد را در آن شهر انجام داد: در وهله اول آزادسازی اسرای خارجی و بازگرداندن آنها به کشور خودشان بوده و مورد دوم تهیه اساسنامه کوروش بوده که به منشور کوروش شهرت یافت.

او این اساسنامه را بر روی استوانه‌ای از گل پخته حکاکی کرد که دارای مضامین مهم و ارزشمندی است. در این بیانیه ابتدا به معرفی خود پرداخته و پس از آن اقدامات و دستاوردهای خود را برای ساکنان بابل شرح می‌دهد. در بخشی از متن این بیانیه چنین درج شده است:

«من کوروش هستم، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه توانا، شاه سومر و اَکد، شاه چهار منطقه ی جهان، پسر کمبوجیه شاه بزرگ، شاهنشان … زمانی که به صلح وارد بابل شدم و زمانی که در میان سرور و شادی تخت فرمانروایی را در کاخ شاهزادگان برقرار کردم، آنگاه ، مردوک ، خدای بزرگ ، قلب بزرگ بابلیان را [ به تسخیر من در آورد] در حالی که هر روز پرستش او را تداوم بخشیدم، سپاهیان بسیارم به صلح وارد بابل شدند ، همه ی سومر و اکد را از هر نوع تهدیدی حفظ کردم … خدایانی را که منزلگاهشان آنجا بود، دوباره برگرداندم و برای آنها منزلگاهی جاودانه ساختم. همه ی مردم را یکجا فراهم آوردم و آنها را مجدداً در منزل هایشان مستقر کردم و خدایان سومر و اکد را که به رغم خشم خدایِ خدایان، نبونید به بابل برده بود، آنها را در میان شادی به دستور مردوک، در معابدشان در منزلی که دل را شاد می کرد قرار دادم … »

با توجه به متن اساسنامه درج شده بر روی استوانه چنین استنباط می‌شود، کوروش خودش را به عنوان مجری و نظم دهنده جریان الهی در شهر بابل دانسته که با سنت ستیزی و الحادهای نبونید از میان رفته بود. با این اقدامات توانست بسیاری از جوانان مستعد و با ذکاوت، کاهنان و مردم عادی را با خود همراه کند. در عین حال در استوانه مذکور، کوروش خودش را به عنوان مرمت کننده بناهای اجتماعی، اداری و مذهبی که به شکل‌های مختلف مخروبه و متروک مانده بود، اعلام نمود.‌

برند هیدرودرم با هیدرودرم، پاکسازی پوستت رو حرفه‌ای و بی‌دردسر انجام بده برند آردن اکسپرت ایج با آردن اکسپرتیج، روتین مراقبت از پوستت رو ساده و حرفه‌ای کن
در صورت تمایل این مطلب را با دوستان خود به اشتراک بگذارید:
تلگرام واتس آپ فیس بوک پیامک
تلگرام واتس آپ فیس بوک پیامک
برچسب ها
اشتراک
اطلاع از
0 نظرات
بازخورد برخط
مشاهده تمامی دیدگاه ها