روز جهانی جهانگردی
وبسایت "فردای تازه" همان "تاروت رنگی" سابق می باشد.
روز جهانی جهانگردی
روز جهانی جهانگردی، که هر سال در تاریخ ۲۷ سپتامبر (۶ مهر) جشن گرفته میشود، روزی است برای تأکید بر اهمیت جهانگردی و تأثیرات آن بر فرهنگ، اقتصاد، و محیط زیست در سراسر جهان. این روز فرصتی است تا به ارتقاء و ترویج جهانگردی پایدار پرداخته شود و بر چگونگی استفاده بهتر از ظرفیتهای گردشگری برای توسعه محلی و بینالمللی تأکید کند. برنامههای متنوعی در این روز در سراسر جهان برگزار میشود، از جمله سمینارها، کمپینهای اطلاعرسانی، و فعالیتهای فرهنگی که به ترویج گردشگری محترمانه و مسئولانه اختصاص دارند.
منوی دسترسی سریع
مقوله جهانگردی
به عبارت دیگر جریان سفر از یک منطقه به منطقه دیگر و از یک کشور به سایر کشورها بدون داشتن هدف مهاجرت، کسب شغل و حرفه و سکونت همیشگی جهانگردی نام دارد.
تعریف سازمان ملل متحد برای جهانگرد به این شکل است: «جهانگرد یا گردشگر کسی است که کشوری غیر از کشور محل اقامت خود را مورد بازدید قرار دهد، مشروط بر اینکه، این بازدید به منظور احراز هیچگونه شغل و کسبی نباشد و حداقل ۲۴ ساعت و حداکثر سه ماه در کشور میزبان توقف نماید و مسافرت او مبنی بر یکی از علل زیر باشد: تفریح، استراحت، گذراندن تعطیلات، امور خانوادگی، درمان و امور پزشکی، ورزش، امور مذهبی، مأموریت یا شرکت در هم اندیشیها
تاریخچه جهانگردی
پیشینه جهانگردی در سطح جهان مربوط به سالیان دور و دراز پیش از این است. به طوری که در سالهای قبل از اسلام، افراد زیادی از کشورهای یونان و روم سفرهایی را به کشور ایران انجام میدادند.
برخی از آنها همچون “هردوت” و “گزنفون” مطالبی را با عنوان سفرنامه از کشور ایران نگاشتهاند. پس از پذیرش اسلام در کشور ایران نیز، اولین شخصی که از کشورهای غرب سفری به ایران داشته و مطالب پربار و بسیاری را به عنوان سفرنامه نگاشته است، “بنیامین تودلای” اسپانیائی بوده که در سال ۱۱۵۹ میلادی سفری به کشورهای زیادی انجام داده که ایران نیز در زمره آنها بود.
در زمانهای خیلی قدیم افرادی که جسارت و شهامت مواجه شدن با مسائل و مشکلات را داشته و قادر بودند مدتهای بسیار طولانی در شنزارها، بیابان و صحراها از مسیرهای ناهموار و پرخطر عبور کنند تا به یک دیار و آبادی برسند، به سیاح شهرت داشتند. از چنین افرادی میتوان به ابن بطوطه، ناصر خسرو، مارکوپولو اشاره کرد.
با گذشت زمان در قرن نوزدهم عبارت جهانگرد یا توریست جایگزین واژه سیاح گردید. در آن دوران بسیاری از ثروتمندان و متمولان فرانسوی برای کامل کردن دانش و تحصیلات و همچنین به دست آوردن مهارت و تجربههای لازم، سفرهایی را انجام میدادند. در آن دوران به این جوانان توریست اطلاق میشد.
پس از آن اصطلاح توریست برای افرادی در نظر گرفته شد که برای تفریح، لذت و سرگرمی سفرهایی را به کشور فرانسه انجام میدادند. پس از گذشت چندین سال واژه مذکور، سفرهایی که در خارج از فرانسه انجام شده را نیز در بر میگرفت. لذا همه کسانی که به مناطقی بیرون از کشور محل سکونت خود سفرهایی را صورت میدادند، توریست میگویند.
در روایات و بسیاری از منابع تاریخی مشاهده میشود، سفرهایی که به منظور خوشگذرانی و فراغت انجام شده، از سالهای اولیه قرن شانزدهم میلادی آغاز گردید. با توجه به این موضوع، هدف اصلی برخی از سیاحان سرشناس همچون ابن بطوطه، واسکودوگوما، کریستف کلمب و مارکوپولو و امثالهم تفریح و سرگرمی نبوده و هدف اصلی این افراد از مسافرت آشکار نیست.
افراد مذکور سیاحانی کارکشته و ماهر بودند که جهت شناخت مناطق و سرزمینهای تازه، بازرگانی، داشتن تجربههای هیجان انگیز، آشنایی با طایفهها و ملیتهای سایر کشورها و یا زیارت مکانهای متبرکه اقدام به سفرهای چندین ساله مینمودند.
سازمان جهانی گردشگری
مقر سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) در شهر مادرید اسپانیا مستقر بوده که ی از نمایندگیهای مربوط به سازمان ملل متحد میباشد. این سازمان مسئولیت هدایت صنعت گردشگری را در جهان بر عهده دارد. در حقیقت سازمان جهانی گردشگری مکانی جهت مبادله اطلاعات کشورها در خصوص سیاست و تجربههای عملی آنها در صنعت دانش و علم گردشگری به شمار میرود. سازمان مذکور تاثیر مهم و ارزشمندی در ارتقاء شرایط تعهد و قابلیتهای کشورهای در حال توسعه در گردشگری به جا میگذارد.
انواع جهانگردی
موضوع گردشگری و جهانگردی با در نظر گرفتن اهدافی که هر کدام از مسافران جهت دستیابی به آن سفر خود را آغاز میکنند، دستهبندی میشود.
جهانگردی تفریحی:
شامل افراد یا گروههایی است که به منظور خوشگذرانی، تفریح، فراغت و پشت سر گذاشتن تعطیلات از سرزمین خود راهی سفر میشوند.
جهانگردی درمانی:
اشاره به افرادی دارد که برای بهرهمندی از اختلاف دما و آب و هوا با هدف معالجات پزشکی و درمانی و بهرهمند شدن از فواید آبهای معدنی به سفر میروند.
جهانگردی فرهنگی:
عدهای از افراد هستند که به منظور شناخت از فرهنگ، رسوم، هنر، آیین و سبکهای زندگی سایر ملل و همچنین آشنایی با آثار تاریخی و مطالعات علمی سفری را انجام میدهند.
جهانگردی مذهبی:
زمانی که منظور از جهانگردی زیارت مکانهای متبرکه، محلهای دینی و مذهبی همچون مسجد کلیسا و معابد تاریخی، حضور و بازدید از مراسم عبادی و …. باشد، جهانگردی مذهبی صورت میگیرد.
جهانگردی ورزشی:
چنانچه مسافرت با هدف انجام برنامههای ورزشی انجام شود که از جمله آنها میتوان از کوهنوردی، شکار، حضور در مسابقات و تماشای رقابتها نام برد، جهانگردی ورزشی نام دارد.
جهانگردی تجاری:
سفرهایی که در آن اشخاص برای شرکت در بازارهای رقابتی، نمایشگاه اجناس و صنایع تاسیسات کارخانهای حضور مییابند، جهانگردی تجاری رخ میدهد.
جهانگردی سیاسی:
کسانی که برای شرکت در جشنها و مراسمات بینالمللی، سمینارها و کنفرانسها سفر میکنند، جهانگردی سیاسی نام دارد.
توسعه جهانگردی برای رشد اقتصادی و اجتماعی
در فرایند جهانگردی برخی از خصوصیات برجسته به چشم میخورد که آنها از جمله معیارهای اساسی و موثر در پیشرفت اقتصاد کشورهای جهان به شمار میروند. در حقیقت هیچ کدام از کشورهای جهان فاقد قابلیت و ظرفیت اولیه لازم جهت گسترش جهانگردی نیستند. ولی وجه تمایزی که میان کشورها وجود دارد، به تنهایی عامل جذب گردشگر ه آن منطقه محسوب میشود. در بسیاری از کشورهای در حال توسعه طرح و ایدههای جهانگردی و گردشگری به واسطه مساعدت و حمایتهای فنی و اقتصادی از جانب برخی از سازمانهای مالی بینالمللی و مراکز تامین کننده کمکهای اقتصادی و مالی در جهان واقع میشود.
با هیدرودرم، پاکسازی پوستت رو حرفهای و بیدردسر انجام بده
|
با آردن اکسپرتیج، روتین مراقبت از پوستت رو ساده و حرفهای کن
|
