روز جهانی پیشگیری از خودکشی
وبسایت "فردای تازه" همان "تاروت رنگی" سابق می باشد.
روز جهانی پیشگیری از خودکشی
روز جهانی پیشگیری از خودکشی، که هر سال در تاریخ ۱۰ سپتامبر (۲۰ شهریور) برگزار میشود، روزی است که به منظور افزایش آگاهی و کاهش تابوهای مرتبط با خودکشی در سراسر جهان نامگذاری شده است. این روز فرصتی برای ارتقاء اقدامات پیشگیرانه، آموزشهای عمومی و ترویج راههایی است که از طریق آنها میتوان از خودکشی جلوگیری کرد و به افرادی که با افکار خودکشی دست و پنجه نرم میکنند کمک کرد. این روز توسط سازمانهای بینالمللی مانند سازمان بهداشت جهانی (WHO) و بینالمللی پیشگیری از خودکشی حمایت میشود و برنامههای مختلفی در سطح جهانی برای ترویج پیشگیری از خودکشی اجرا میشود.
منوی دسترسی سریع
پیشگیری از خودکشی
آمارها نشان میدهد در هر سال در حدود ۲۰ الی ۶۰ میلیون نفر از انسانها در نقاط مختلف جهان، به خودکشی دست میزنند که از این تعداد یک میلیون نفر موفق به پایان دادن زندگیشان میشوند.
خودکشی یک نوع اقدام و جریان ناهنجار اجتماعی به شمار میرود که به دنبال نمایان شدن شرایط سخت در زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی رخ می دهد.
به همین مناسبت سالیانه در مناطق مختلف جهان مصادف با دهم سپتامبر در «روز جهانی پیشگیری از خودکشی»، فعالیتهای گستردهای در جهت لزوم جلوگیری از خودکشی با پایین آوردن آمار افرادی که به خودکشی روی میآورند، طی مراسم و آیین خاصی اجرا میشود.
معمولاً چنین مراسماتی با دنبال کردن شعاری که توسط نهاد مربوطه جهت روز جهانی پیشگیری از خودکشی مشخص شده، صورت میگیرد. برای مثال شعاری که برای سالهای ۲۰۲۱ الی ۲۰۲۳ میلادی با عنوان (با عمل امید بسازیم) تعیین شد، به منزله آن است که قطعاً در زندگی راههای دیگری نیز جهت کاهش فشارها و تنگناهای زندگی یافت میشود. این موضوع با بالا بردن سطح اعتماد به نفس و امید در افراد دنبال میشود.
هنگامی که در یک کشور بسیاری از نهادها، مراجع ذیربط و سازمانهای دولتی مراسم روز جهانی پیشگیری از خودکشی را اجرا میکنند، موجب بالا رفتن اطلاعات و دیدگاه افراد زیر مجموعه خود در زمینه خودکشی، ابتلا به امراض روحی و روانی مربوط به خودکشی و همچنین اجتناب از این موضوع خواهد شد.
شعار (با عمل امید بسازیم) به این معناست که همه افراد در سطح جهان میتوانند با کردار و رویکردهای خود، به کسانی که در معرض خودکشی هستند نشان دهند که در زندگی همواره دلیل و انگیزهای جهت حیات وجود دارد که میتوان با پرداختن به آنها راه جدیدی را در زندگی دنبال کنند.
در عین حال خاطرنشان میکند سطح و گستردگی فعالیتهای افراد اهمیت چندانی نداشته و میتوان با جزئیترین و کوچکترین رفتار و اقدامات مثبت، امید و انگیزه زیادی را برای افرادی که دارای اندیشهها و ذهنیت خودکشی دارند، پایه ریزی کرد.
از این رو هنگامی که بسیاری از افراد جامعه شامل افراد جوان، پیر، دوست، آشنا، کوچک، بزرگ، همسایه، همکلاسی، آموزگار، دانشجو، دانش آموز، استاد، کارگر و کارمند طی یک جهاد همگانی قادر هستند تا سهم بسزایی را در جلوگیری از خودکشی در جامعه ایفا کنند.
لذا جایگاه مشخص کردن یک روز با عنوان پیشگیری از خودکشی، از جمله برنامههای لازم و حیاتی در بهداشت عمومی کشورها به شما میرود که لازم است در صدر برنامهها قرار گیرد. این اقدامات علی الخصوص در مناطقی که امکانات ناچیزی در زمینه سلامت ذهنی و روح و روان برای اهالی آن دیار در دسترس بوده، به شکل بارزی تاثیرگذار خواهد بود. زمانی که این موضوع در راس رنامهها قرار گرفته و همچنین شعار (با عمل امید بسازیم) را در جامعه نشر دهید، قطعاً در طی زمان در نهایت شاهد جامعهای خواهید بود که خودکشی به طرز چشمگیری رنگ میبازد.
با نگریستن به ارقام و آماری که توسط کشورهای مختلف ارائه شده آشکار میشود، همه ساله مرگ اختیاری یا خودکشی در حدود یک میلیون نفر از ساکنان جهان را به کام خود فرو میبرد. لذا این امر نشان میدهد که در عصر فعلی در هر ۳۰ ثانیه یک کشی در دنیا انجام میشود.
به عبارت دیگر خودکشی یک واقعه و رفتار خلاف جامعه و اصول زندگی و حیات بوده که به دنبال قرار گرفتن در مضیقه و تنگناهای مالی، خانوادگی و جامعه رخ میدهد. بسیاری از متخصصان و کارشناسان خبره در این حرفه معتقدند خودکشی پدیده چند عاملی بوده که در اثر فشارهای ذهنی و روحی برگرفته از انزوا، نداشتن هدف، بیانگیزگی، عزت نفس پایین، مایوس بودن، عدم برخورداری از باور و اعتقادات صحیح، تهی دستی و نیازمندی مالی، نداشتن شغل، شکست، وقوع بحران در روابط احساسی رمانتیک، ناکامی در تحصیل آموزش و شغل می باشد.
به طور معمول افرادی که قصد خودکشی دارند، در رفتار و کردار خود نشانهها و زنگ خطرهایی را بروز میدهند که به راحتی توسط افراد پیرامونشان می توانند با کمی توجه به قصد و نیت آنها پی ببرند. در چنین شرایطی آنها میتوانند با برخی رفتارهای مستقیم و غیرمستقیم همچون صحبت صمیمی، روبرو شدن با شخص مذکور و یا بیان دلایل کافی و لازم جهت رد دیدگاه خودکشی، نظر او را تغییر داده و شخص مذکور و از انجام این کار منصرف کنند.
چرا که هر کدام از این آثار و نشانهها در رفتار فرد، بیانگر رخدادها و اتفاقاتی است که فشار و تنگنای زیادی را بر زندگی او وارد کرده و موجب ناامیدی و تصمیم او بر خودکشی میشود. به این ترتیب شخص مذکور از نظر ذهنی و روحی به شدت گرفتار شده و دچار آشفتگی خواهد شد.
دختران و پسران جوانی که رویدادهای مضطرب کننده حاد، اتفاقات سخت و تجارب نامطلوب زیادی را پشت سر گذاشتهاند، قطعاً احتمال و بحران وارد کردن زیان و آسیب در این افراد به شدت بالا میرود. از این گونه دلایل میتوان به متارکه، جدایی، مرگ پدر و مادر، بیرون آمدن از شغل، شکستهای مستمر، ابتلا به امراض، انجام عمل جراحی و … اشاره کرد که گستردگی و رواج بسیاری در میان جوانان داشته و موجب ترغیب آنها به خودکشی میشود.
هر کدام از ما انسانها در هر نقشی که در زندگی شخصی یا اجتماعی عهدهدار هستیم، همچون در جایگاه یک فرزند، به عنوان یک سرپرست، در نقش یک آموزگار، به عنوان یک دوست و یار، در جایگاه همکار همسایه، همشهری یا هم میهن به راحتی قادر هستیم در پشتیبانی و کمک به افرادی که دارای ذهنیت خودکشی بوده و یا اینکه زحمت و آسیب زیادی را در زندگی متحمل شدهاند، فعالیتهای مثبت تاثیرگذار و سازندهای را انجام دهیم.
همه ما به عنوان عضوی از جامعه، به عنوان یک کودک، به عنوان یک والد، به عنوان یک معلم، به عنوان یک دوست، به عنوان یک همکار یا به عنوان یک همسایه یا همشهری و هموطن، همه و همه میتوانیم در حمایت از کسانی که افکار خودکشی دارند و یا افرادی که از زندگی رنج می برند، اقدامات مفید و موثری داشته باشیم.
هدف از خودکشی
در تحقیقات و بررسیهای به عمل آمده مشخص شده، اکثریت قریب به اتفاق اشخاصی که به خودکشی روی میآورند، یک مقصد معین و واحدی را دنبال میکنند که برجستهترین آنها شامل:
حل بحران:
خودکشی اقدامی است که با هدف نجات یافتن از گرفتاری و تنگناهای ایجاد شده در زندگی شخص انجام میشود که تصور میشود راه نجاتی برای آن وجود نداشته و در عین حال از ظرفیت و توان او خارج است. از این رو شخص مذکور خودکشی را به عنوان تنها راه موجود جهت برطرف کردن مشکلات و بحرانها دانسته تا بتواند به آشفتگی و حال پریشان خود خاتمه دهد.
فشارهای روانی:
همچنین در برخی مواقع تمایلات، خواستهها و رویاهای به اجابت نرسیده فرد، اثرات شدید و دلخراشی را بر اندیشه، طرز فکر و روح و روان او به جا میگذارد که امید و انگیزه را از وجودش ربوده و در جهت خودکشی گام برمیدارد. بدین ترتیب همه رفتارها و کردارهای شخص برای خودکشی برگرفته از یک تمایل و احتیاج روحی و روانی شکست خورده در وجودش است.
احساس ناامیدی و درماندگی:
بسیاری از کسانی که به شدت در مواجهه با سختیها و بحرانهای زندگی احساس ضعف و ناتوانی کرده و خودشان را مستاصل و بیچاره میپندارند، تصور میکنند که موانع و مشکلات زندگی آنها لاینحل بوده و برطرف نمیشود. لذا همه افکار و وجودشان را استرس و ناراحتی در بر گرفته و به تدریج به سمت وارد کردن زیان و لطمه به خودشان حرکت میکنند.
عدم توانایی در تحمل درد و رنج:
اغلب کسانی که در شرف خودکشی هستند، بیش از این قادر نیستید فشارها و رنجهای زندگی را تحمل کنند. از نظر آنها خودکشی راهی است که موجب رهایی و نجات آنها از موقعیت سخت و بحران ها میشود. از نظر آنها خودکشی نادیده انگاشتن و فرار از اتفاقات و وقایع رنجآور، آسیب زننده و زیان آور میباشد. در وجود این اشخاص به قدری عزت نفس و امید پایان یافته که هیچ ظرفیت و تحملی برای وارد شدن جراحات و سختیها در افکار و زندگی شان ندارند.
تفاوت اقدام به خودکشی بین زنان و مردان
تحقیقات نشان داده در بیشتر کشورهای جهان تعداد زنانی که دست به خودکشی میزنند، افزون بر تعداد مردان میباشد.
موضوع قابل توجه چنین است که در کشورهای اروپایی زنان در حدود ۱۴ برابر آقایان به خودکشی روی میآورند. ولی در عین حال ارقام خودکشیهایی که به طور کامل صورت گرفته و خص را در کام مرد فرو میبرد در بین آقایان دو برابر خانمها است. چرا که اصولاً آقایان از شیوههای اصولیتری همچون شلیک گلوله و دار زدن استفاده کرده و خانمها سعی دارند با روش خوردن داروها خودکشی کنند.
در این میان هیچ کدام از آمار و ارقام بیانگر علت و سبب روی آوردن زنان به بهرهگیری از شیوههای با احتمال کم برای مردن در خودکشی نیست.
چرا که آمار صرفاً به منزله اختلاف و تفاوت میان رویکردهای خانمها و آقایان میباشد. همچنین تغییر و تحولاتی که در وضعیت جامعه کشورهای اروپایی ایجاد شده، تاثیر مهمی در انواع و شیوه خودکشیها و در عین حال مغایرت میان دو جنسیت است. با توجه به اینکه در عصر حاضر زنان تا حدودی به حقوق بیشتری در جامعه رسیدهاند، باعث شده تا در کشورهای مشهور از خودکشی زنان به میزان زیادی کاسته شود.
علائم اقدام به خودکشی
بیشتر دختران یا پسران جوانی که قصد خودکشی دارند، معمولاً در گفتگوهای خود به این موضوع اشاره میکنند. لاکن در عین حال همه افرادی که صحبتهایی را در خصوص خودکشی بیان میکنند، لزوماً به خودکشی دست نمیزنند.
از جمله نشانههای برجسته و مهم خودکشی، وجود یأس و افسردگی در افراد است. بعنی همه افرادی که تمایل به خودکشی دارند، دورانی را در حالت افسردگی و دلسردی شدید و عمیق تجربه میکنند. لذا در صورتی که اعضای خانواده و نزدیکان او به این موضوع پی نبرده و قادر نباشند شدت ناامیدی و آشفتگیها را در شخص مذکور متوجه شده و او را نزد پزشک حاذق ببرند، افکار خودکشی به تدریج در او ریشهدار میشود.
نحوه کمک به افرادی که در آستانه خودکشی هستن
همه افراد میتوانند مساعدت و اقدامات موثری را در جهت یاری کسی که بسیار دلسرد و مأیوس بوده، انجام دهند. لاکن توجه داشته باشند که از پند و اندرز به چنین افرادی اجتناب کنند.
چرا که بیان نکتههای اخلاقی به چنین افرادی کاملاً امری پوچ و بیفایده بوده و تنها موجب شدت یافتن احساس ضعف، ناتوانی و عذاب وجدان در آنها خواهد شد.
بیان جملاتی همچون «تمامی انسانها میتوانند چنین مسائلی را حل و فصل کرده و خوشنود باشند، ولی چرا تو قادر به این کار نیستی؟» بسیار اشتباه است. چرا که باید او را از گوشه عزلت و تنهایی بیرون آورید.
لازم است شرایطی را مهیا کنید که شخص مذکور بتواند از ناراحتی، بحرانها و آسیبهای خود سخن گفته و حتی قصد و نیت خود را برای خودکشی بیان کند.
به هیچ وجه ناراحتیها و موانع موجود در زندگی شخص مایوس و در شرف خودکشی را جزئی و پیش پا افتاده قلمداد نکنید. همچنین مپندارید گفتگو در خصوص این موضوع، زشتی و قباحت اقدام به خودکشی را در نظر فرد از بین برده و رغبت و اشتیاق او را دوچندان میکند.
برخی از افراد تصور میکنند در صورتی که هیچ اشاره و صحبتی در خصوص خودکشی نکرده و آن را نادیده بگیرند، کمک مهمی را انجام میدهند! چرا که اگر شخص ناامید متوجه شود کسی در پیرامون او درک درستی از شرایط روحی و زندگی او داشته و کورکورانه او را قضاوت نمیکند، تاثیر مهمی در وضعیت او خواهد داشت.
با استناد به تحقیقاتی که در کشور فرانسه انجام شده، به میزان ۷۵ درصد افرادی که در آستانه خودکشی بودند، پس از آنکه در شرایط مساعد و امن موفق شدند گفتگویی را با یک فرد داشته و در این خصوص سخن بگویند، از تصمیم خودکشی منصرف شدهاند.
همچنین در اجتماع معلمان و کادر مدرسه نقش مهمی در موضوع خودکشی دانش آموزان به جا میگذارند. لازم است تا همه آموزگاران از نشانههای خودکشی در نوجوانان همچون تنهایی، گوشهگیری و پژمردگی شناخت پیدا کرده و با مشاهده چنین مواردی درصدد حل این بحران برآیند.
با هیدرودرم، پاکسازی پوستت رو حرفهای و بیدردسر انجام بده
|
با آردن اکسپرتیج، روتین مراقبت از پوستت رو ساده و حرفهای کن
|
