
غزل شماره ۲۱۶ – آن یار کز او خانه ما جای پری بود
غزل شماره ۲۱۶ از دیوان حافظ – آن یار کز او خانه ما جای پری بود آن یار کز او خانه ما جای پری بود سر تا قدمش چون پَری از عیب بَری بود دل […]

غزل شماره ۲۱۶ از دیوان حافظ – آن یار کز او خانه ما جای پری بود آن یار کز او خانه ما جای پری بود سر تا قدمش چون پَری از عیب بَری بود دل […]

غزل شماره ۲۱۵ از دیوان حافظ – به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود که جوش شاهد و ساقی و شمع و مشعله بود […]

غزل شماره ۲۱۴ از دیوان حافظ – دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود تعبیر رفت و کار به دولت حواله بود چل سال […]

غزل شماره ۲۱۳ از دیوان حافظ – گوهر مخزن اسرار همان است که بود گوهر مخزن اسرار همان است که بود حقه مهر بدان مهر و نشان است که بود عاشقان زمره ارباب امانت باشند […]

غزل شماره ۲۱۲ از دیوان حافظ – یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود وز لب ساقی شرابم در مذاق افتاده بود از سر مستی دگر […]

غزل شماره ۲۱۱ از دیوان حافظ – دوش میآمد و رخساره برافروخته بود دوش میآمد و رخساره برافروخته بود تا کجا باز دل غمزدهای سوخته بود رسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبی جامهای بود که […]

غزل شماره ۲۱۰ از دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود دل که از […]

غزل شماره ۲۰۹ از دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود ور نه هیچ از دل بیرحم تو تقصیر نبود من دیوانه چو […]

غزل شماره ۲۰۸ از دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود ما جفا از تو ندیدیم […]

غزل شماره ۲۰۶ از دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود مهرورزی تو با ما شهره آفاق بود یاد باد آن […]