
غزل شماره ۳۷۶ – دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم
غزل شماره ۳۷۶ از دیوان حافظ – دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم نیست […]

غزل شماره ۳۷۶ از دیوان حافظ – دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم نیست […]

غزل شماره ۳۷۵ از دیوان حافظ – صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم وین نقش زرق را خط بطلان به سر کشیم نذر و فتوح صومعه در وجه مینهیم […]

غزل شماره ۳۷۴ از دیوان حافظ – بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم اگر غم […]

غزل شماره ۳۷۳ از دیوان حافظ – خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم شطح و طامات به بازار خرافات بریم سوی رندان قلندر به ره آورد سفر […]

غزل شماره ۳۷۲ از دیوان حافظ – بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم کز بهر جرعهای همه محتاج این دریم روز نخست چون دم رندی زدیم و عشق شرط […]

غزل شماره ۳۷۱ از دیوان حافظ – ما درس سحر در ره میخانه نهادیم ما درس سحر در ره میخانه نهادیم محصول دعا در ره جانانه نهادیم در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش این […]

غزل شماره ۳۷۰ از دیوان حافظ – صلاح از ما چه میجویی که مستان را صلا گفتیم صلاح از ما چه میجویی که مستان را صلا گفتیم به دور نرگس مستت سلامت را دعا گفتیم […]

غزل شماره ۳۶۹ از دیوان حافظ – ما ز یاران چشم یاری داشتیم ما ز یاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم تا درخت دوستی بر کی دهد حالیا رفتیم و تخمی […]

غزل شماره ۳۶۸ از دیوان حافظ – خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم به ره دوست نشینیم و مرادی طلبیم زاد راه حرم وصل نداریم مگر به […]

غزل شماره ۳۶۷ از دیوان حافظ – فتوی پیر مغان دارم و قولیست قدیم فتوی پیر مغان دارم و قولیست قدیم که حرام است می آن جا که نه یار است ندیم چاک خواهم زدن […]