روز اعلام پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت
وبسایت "فردای تازه" همان "تاروت رنگی" سابق می باشد.
پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت
اعلام پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت، هنگام حمله و تجاوز رژیم بعث عراق به خاک کشور جمهوری اسلامی ایران، شورای امنیت سازمان ملل قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت را به عنوان هشتمین قطعنامه به منظور خاتمه دادن به جنگ میان ایران و عراق در تاریخ بیست و هفتم تیر ماه سال ۱۳۶۶ صادر نمود.
از تاریخ ۳۱ شهریور ماه سال ۱۳۵۹ که رژیم متجاوز عراق به کشور ایران حمله کرد تا اواخر سال ۱۳۶۹، در مجموع شورای امنیت تعداد ۱۴ قطعنامه و ۱۵ بیانیه را صادر کرد. هشتمین قطعنامه شورای امنیت با عنوان قطعنامه ۵۹۸ دارای جایگاه و ارزش خاصی بود. در اینجا مواردی را از خصوصیات، وجه تمایز قطعنامه مذکور با قطعنامههای پیش از این، رای و عقیده دو کشور جنگنده در برابر صدور قطعنامه مذکور، فعالیتهای بینالمللی با مشاهده جبهه گیری کشور ایران در قبال این قطعنامه و در آخر پذیرفته شدن قطعنامه و عوامل تاثیرگذار در قبول آن از سوی کشور جمهوری اسلامی ایران بیان میکنیم.
۱- در وهله اول وجود گویش و لحن تحکم آمیز و رئیس مابانه که در متن قطعنامه ۵۹۸ به چشم میخورد، موجب گردید قطعنامه مذکور از سایر قطعنامهها که اکثر قریب به اتفاق آنها حالت پیشنهادی داشتند، متفاوت گردد.
۲- مورد دوم چنین است تازه پس از گذشت ۷ سال از شروع جنگ تحمیلی عراق و تجاوز به خاک ایران، متوجه شد که در این جنگ صلح و سازش زیر پا گذاشته شده است. لذا تاکید کرد مطابق با مواد ۳۹ و ۴۱ منشور ملل متحد قداماتی را انجام میدهد.
۳- شورای امنیت در بند ششم قطعنامه مذکور برای نخستین بار موضع و عقیده ایران را پذیرفته و از دبیرکل درخواست کرد گروهی از افراد را که بیطرف باشند، با مشورت و راهنمایی کشورهای ایران و عراق انتخاب کرده و جهت بررسی مسئولیت این جنگ مشخص کند.
۴- همچنین بند هفتم قطعنامه ۵۹۷ نیز برای فراهم کردن نظر کشور ایران جهت اخذ جریمه و غرامت حاصل از جنگ بوده است.
۵- قابل ذکر است قطعنامه ۵۹۸ تنها قطعنامهای بوده که در طی ۸ سال جنگ ایران و عراق، شورای امنیت برای ماههای متمادی با حضور ۵ عضو دائمی آن جلساتی را تشکیل داده تا در خصوص مهیا کردن متن پیشنویس آن به توافق برسند.
ایران و عراق در قبال قطعنامه ۵۹۸
کشور ایران:
در درجه اول کشور جمهوری اسلامی ایران در برابر قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت، آن را به دور از عدالت و انصاف دانسته و شورای امنیت را به اعراض و تخطی از وظایف و تکالیف خود در جهت نگهداری و حفاظت صلح و امنیت در سطح جهان، موضعگیری غیر مشخص و ناضح اتخاذ کرده و در حالتی بود که نه آن را پذیرفته و نه مردود خوانده بود. دولت ایران اعتقاد داشت آتش بس زمانی قابل اجرا است که ابتدا تجاوز کشور عراق به خاک ایران به طور صریح اعلام گردد. در رابطه با این موضوع رئیس مجلس شورای اسلامی در آن زمان آیت الله هاشمی رفسنجانی این گونه بیان داشته بود:
«جمهوری اسلامی ایران، قطعنامه ۵۹۸ را به طور کلی رد نکرده است، چون در آن جای بحث میبیند. توقع دیگران این است که ما قطعنامه را کلا رد کنیم یا بپذیریم. نکته منفی آن این است که میگوید به محض شروع مذاکره و پیش از شناسایی متجاوز و محاکمه آن، آتشبس اعلام شود و ما این بند را قبول نداریم… ما میگوییم اول متجاوز معرفی شود و بعد راه برای حل مسائل جدی هموار خواهد شد»
کشور عراق:
صدام حسین رئیس جمهور وقت کشور عراق در تاریخ ۲۲ ژوئیه سال ۱۹۸۷ میلادی دستور تشکیل اجلاس مشترک فرماندهی را داده که در این جلسه قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت، مورد قبول و توجه اعضاء واقع شد. لذا دولت عراق در خصوص تعامل و همکاری با دبیرکل و شورای امنیت سازمان ملل اعلام آمادگی کرده تا قطعنامه مذکور به اجرا درآمده و منجر به حل و فصل شدن اساسی، کامل، با ثبات و با در نظر گرفتن منافع کشور غراق گردد. طی این جلسه مقرر شد نظر و عقیده دولت عراق به واسطه وزیر امور خارجه این کشور به دبیرکل و شورای امنیت منعکس گردد. به طوری که سخنگوی دولت عراق در مصاحبهای با سانههای خبری ابراز نمود:
«عراق آماده است قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل را که در آن دستور آتشبس فوری داده شده است، بپذیرد، مشروط به اینکه ایران نیز اقدام مشابهی انجام دهد. تعهد عراق نسبت به این قطعنامه به پذیرش صریح و بدون قید و شرط آن توسط ایران بستگی دارد.»
اقدامات بین المللی
پس از آن قطعنامه ۵۹۸ صادر شده و نظر و عقیده غیر واضح جمهوری اسلامی ایران مشاهده شد، نهادهای بین المللی سعی کردند تا با تحت فشار قرار دادن کشور ایران، او را وادار به پذیرش قطعنامه کنند. از این گونه اقدامات میتوان به تهدیدهایی اشاره کرد که به طور مستقیم و غیر مستقیم در مقابل ایران ابراز داشته تا او را به عنوان یکی از طرفهای درگیر که از قبول قطعنامه اجتناب کرده معرفی کند. برای نمونه سخنگوی وزارت امور خارجه کشور آمریکا در برابر خبرنگاران رسانههای جمعی چنین بیان میکرد:
«ایران تا روز جمعه فرصت دارد تا پاسخ قطعی به شورای امنیت بدهد… اگر جواب منفی باشد، واشنگتن به شورای امنیت فشار خواهد آورد تا از تحریم تسلیحاتی جهت اجرای دستور آتشبس حمایت کند.»
همچنین در آن هنگام رئیس جمهور وقت آمریکا رونالد ریگان، با توجه به حاضر شدن ریاست جمهوری وقت جمهوری اسلامی در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل بیان داشت:
«من از این فرصت استفاده میکنم و از ایشان میخواهم که صریحا و بدون ابهام اعلام دارد که ایران قطعنامه مصوب شورای امنیت را که خواستار برقراری آتشبس در جنگ شده است قبول دارد یا نه…. در صورت منفی بودن پاسخ ایران، شورای امنیت راهی جز اعمال مجازات علیه ایران و وادار کردن این کشور به قبول قطعنامه ندارد.»
در برابر تهدیداتی که توسط کشورهای مختلف جهان علیه جمهوری اسلامی ایران صورت میگرفت، نظر و عقیده دولت ایران به همان شکل باقی مانده و تغییر نکرد. به طوری که ریاست آن زمان مجلس شورای اسلامی آیت الله هاشمی رفسنجانی اعلام نمود:
«چنانچه شورای امنیت فعالیت خود را در جهت محکوم کردن متجاوز متمرکز کند، ایران آمادگی همکاری همه جانبه با شورای امنیت را خواهد داشت.»
پذیرش قطعنامه
با توجه به پافشاری و ثابت قدم بودن ایران در موضعگیریهای خود، در نهایت دبیرکل سازمان ملل متحد ناچار شد پس از انجام دیدار و حضور در دو کشور جمهوری اسلامی ایران و عراق، طرح و برنامهای را به منظور اجرای قطعنامه ۵۹۸ با در نظر گرفتن حقوق مسلم جمهوری اسلامی ایران و تامین خواستههای او به موجب اجرا گذارد. پس از آنکه دبیرکل سازمان ملل از سفر تهران و بغداد بازگشت نمود، در یک نامه ۹ صفحهای از دو کشور درگیر درخواست کرد که جهت اجرای قطعنامه ۵۹۸، آتش بس را اعلام نمایند. او در متن نامه مذکور در خصوص موعد انجام آتش بس، بازگشت و عقب نشینی هر کدام از نیروهای نظامی کشورها به مرزهای پیشین، معاوضه اسرای جنگی و همچنین ایجاد هیئتی به منظور مشخص کردن مسئولیت و تکالیف جنگی تصریح کرد که این موضوع باعث شد تا حدودی به مواضع جمهوری اسلامی ایران نزدیکتر شود.
دلائل پذیرش ایران
۱- خیراندیشی و صلاح نظام حاکمیتی جمهوری اسلامی ایران:
پیام رهبر کبیر ایران حضرت امام خمینی (ره) در روزنامه اطلاعات مبنی بر قبول قطعنامه به این شکل درج گردید:
«رهبر جمهوری اسلامی ایران در خصوص قبول قطعنامه ۵۹۸ آن را تشبیه به نوشیدن جام زهر نموده و تنها به علت مصلحت آن را پذیرفتهاند.»
۲- موقعیت ناسازگار و ناموفق جمهوری اسلامی ایران در عرصه بینالملل: به طوری که کشور عراق سعی داشت با قبول همه موارد قطعنامه شورای امنیت ادعای سازش و صلح طلبی کرده و در عین حال جمهوری اسلامی ایران را در مقابل سایر کشورها، ستیزه جو و محارب نشان دهد.
۳- ایجاد شرایط بغرنج و غامضی که در منطقه خاورمیانه ایجاد شده و به یکباره آمریکا نیروهای نظامی خود را در منطقه خلیج فارس مستقر نمود.
۴- شدت گرفتن جریان تحریم تسلیحاتی جمهوری اسلامی ایران در جایگاه کشوری که از قبول قطعنامه ۵۹۸ اجتناب کرده است.
۵- استفاده گسترده سلاحهای شیمیایی و میکروبی توسط رژیم بعث عراق علیه ایران و همچنین بازتاب سست و بیتوجهی مجامع بینالمللی نسبت به این موضوع.
۶- موارد و بندهایی از قطعنامه ۵۹۸ نیز به نفع و دربرگیرنده منافع ایران بود.
با هیدرودرم، پاکسازی پوستت رو حرفهای و بیدردسر انجام بده
|
با آردن اکسپرتیج، روتین مراقبت از پوستت رو ساده و حرفهای کن
|
