روز جهانی ناشنوایان
وبسایت "فردای تازه" همان "تاروت رنگی" سابق می باشد.
روز جهانی ناشنوایان
روز جهانی ناشنوایان، که هر سال در آخرین روز ماه سپتامبر (۳۰ سپتامبر یا ۹ مهر) جشن گرفته میشود، فرصتی است برای افزایش آگاهی در مورد مسائل و چالشهایی که افراد ناشنوا با آن روبرو هستند و همچنین برجسته ساختن دستاوردها و فرهنگ آنها. این روز بخشی از هفته ناشنوایان است که با هدف ترویج حقوق و بهبود کیفیت زندگی افراد ناشنوا در سراسر جهان برگزار میشود.
روز جهانی ناشنوایان به ما یادآوری میکند که دسترسی به آموزش و خدمات بهداشتی، امکان استفاده از زبان اشاره و فراهم آوردن فرصتهای برابر برای شرکت در جامعه برای ناشنوایان بسیار مهم است. این روز همچنین به تقویت پیوندهای بین شنوایان و ناشنوایان کمک میکند و بر اهمیت گنجاندن فرهنگ ناشنوایان در جامعه تأکید میگذارد. برنامههای مختلفی مانند کارگاهها، سمینارها و فستیوالهای فرهنگی برای بزرگداشت این روز برگزار میشوند.
تاریخچه روز جهانی ناشنوایان
در سال ۱۹۵۷ میلادی آخرین هفته ماه سپتامبر، به عنوان هفته جهانی ناشنوایان تخصیص داده شد. لذا به سایر کشورها عنوان شد با توجه به تقویم هر کشور، یکی از روزهای آخرین هفته ماه سپتامبر را به عنوان روز جهانی ناشنوایان تعیین و نامگذاری کنند.
برای اولین بار در سال ۱۹۵۱ فدراسیون جهانی ناشنوایان به عنوان یک موسسه غیر دولتی برای رسیدگی و حمایت از افراد ناشنوا در شهر رم ایتالیا بنیانگذاری شده و رسمیت یافت.
قابل ذکر است نهاد مذکور که متشکل از ۱۳۰ کشور جهان بوده به منظور به حق داشتن حقوق ناشنوایان، توجه و برطرف کردن موانع و مسائل در روند زندگی روزمره آنها و همچنین مهیا کردن موقعیت تحصیل، اشتغال و زندگی عادی مطابق با سایر افراد جامعه بنیانگذاری شد.
از جمله مواردی که فدراسیون جهانی ناشنوایان به طور پیوسته نسبت به آن تصریح داشته است یکسان بودن حقوق زندگی و قائل شدن حرمت و منزلت برای تمامی افراد، بدون در نظر گرفتن رنگ پوست و تبار، تابعیت، جنسیت، سن و مواردی این چنین میباشد. لذا اقدامات و برنامههای خود را در جهت محقق کردن این موارد تنظیم میکند.
از جمله رویکردهای فدراسیون جهانی ناشنوایان، اجرای مراسم و جشنهایی در روز جهانی ناشنوایان بوده که با هدف بالا بردن سطح اطلاعات و آگاهی مردم عادی جامعه نسبت به موانع و مشکلات افراد ناشنوا در نقاط مختلف جهان، دادن امید و انگیزه به ناشنوایان جهت فراگیری زبان اشاره به عنوان یک امر لازم، مهیا کردن و چیدن زمینههای مطلوب و مناسب جهت ناشنوایان و مساعدت و یاری به آنها جهت برخورداری از حق تحصیل و استفاده از امکانات مدرن امروزی صورت میگیرد.
از سال ۱۳۸۰ خورشیدی نیز کشور ما به پیشنهاد شورای فرهنگ عمومی، به طور رسمی روز هشتم مهرماه را در جایگاه روز جهانی ناشنوایان تعیین کرده و همه ساله بزرگداشتی را برای آن در چنین روزی برپا میکنند. همچنین در هفته ناشنوایان جشن و مراسماتی به واسطه انجمن بینالمللی ناشنوایان با تعامل فدراسیون اتحادیههای ناشنوایان و اتحادیه اروپایی ناشنوایان اجرا میشود.
کشور ایران نیز همچون بسیاری از کشورهای جهان، سالهاست فعالیتهای گستردهای را جهت ارتقا و آموزش کودکان ناشنوا و بهتر کردن سطح کیفی زندگی آنها در ابعاد مختلف انجام داده است. این گونه اقدامات شامل پایه ریزی زبان اشاره، کشف دستگاههای بهینه سازی شنوایی همچون سمعک، فراهم کردن موقعیت مطلوب جهت آموزش و فراگیری علم ناشنوایان و در عین حال ایجاد بستر اشتغال و بهرهمندی از همه حقوق اجتماعی است.
شیوه های معالجه کمک به ناشنوایان
زبان اشاره:
زبان اشاره در حقیقت یک نوع فرایند قراردادی ویژه، سامان یافته و پیشرفته زبانی است که جهت منتقل کردن مفاهیم به سایر افراد انجام می شود که در ازای استفاده از سرمشقهای صوتی یا نوشتاری در زبان، از مدل های علامت دیداری همچون آمیخته کردن همزمان اشکال جهت و حرکت دستان، بازوها یا بدن و حالات صورت برای بیان روان افکار استفاده میشود.
این شیوه زبان اشاره تنوع و گستردگی زیادی دارد. ولی در حال حاضر یک نوع زبان اشاره بین المللی در جهان تعیین شده که با توجه به مناطق مختلف جغرافیایی، مطالب بومی زبان به آن اضافه میشود.
سمعک:
سمعک یک نوع ابزار و وسیلهای است که جهت بهبود و بهینهسازی صدا استفاده شده تا انسان کم شنوا بتواند از مابقی ظرفیت شنوایی خود، حداکثر بهرهبرداری را داشته باشد. به این ترتیب سطح شنوایی او تا حد توان به افراد معمولی و شنوا نزدیک میشود.
کاشت حلزون شنوایی:
یکی از دستگاههایی که بر مبنای الکتریکی فعالیت کرده و قادر است قسمتی از شنوایی را به انسانهای ناشنوا بازگرداند، دستگاه کاشت حلزون شنوایی است. برای استفاده از این دستگاه لازم است یک نوع عمل جراحی بر روی فرد ناشنوا انجام شده و آن را در قسمت گوش داخلی قرار دهند. به این ترتیب دستگاه مذکور به همراه دستگاه دیگری که در قسمت بیرونی گوش واقع میشود، قدرت شنوایی را در فرد فعال میکند.
عملکرد حلزون شنوایی دقیقاً در نقطه مقابل سمعک قرار داشته و صدا را با وضوح و شدت بیشتری منعکس نمیکند. بلکه دستگاه مذکور دون توجه به بخشهای آسیب دیده سیستم شنوایی شخص، به طور مستقیم به تحریک عصب شنوایی پرداخته و در افراد با نارسایی شدید شنوایی کمک میکند تا صوت را به طور کامل دریافت کنند.
البته اجرا و کاشت حلزون شنوایی تنها در فرادی صورت میگیرد که استفاده از سمعک نتیجه چندانی را در میزان شنوایی آنها به همراه نداشته و یا اینکه به طور مادرزادی ناشنوا هستند. در عین حال لازم است این عمل جراحی بر روی افراد بالای دو سال صورت گیرد.
اولین آموزگار ناشنوایان در ایران
یکی از افراد ارزشمند و خدمتگزار پرتلاش و دلسوز ایرانی که گامهای موثر و مثبتی را برای افراد ناشنوای ایران برداشت، جبار باغچه بان (عسکرزاده) بوده است. او مفهوم واقعی لغت معلم را در اقدامات و برنامههای خود نشان داد. در سال ۱۲۹۸ خورشیدی، مرحوم باغچه بان حرفه معلمی را در دبستان احمدیه مرند آذربایجان شروع کرد. او پایه گذار نخستین کودکستان یا باغچه اطفال در شهر تبریز بود.
در حقیقت باغچه بان در کشور ایران نخستین فردی است که سیستم آموزش سمعی بصری را به برنامه آموزشی کشور اضافه کرد. او در وهله اول در خصوص آموزش و تعلیم کودکان ناشنوا برنامهریزی کرد. ابتدا این گونه فعالیتهای او مایه ریشخند و ملعبه دست دیگران قرار گرفت. ولی او با همت و تلاش موفق شد در عرض یک سال به سه کودک ناشنوا خواندن و نوشتن را یاد دهد.
زنده یاد باغچه بان اقدامات آموزشی خود را به مدت ۶ سال در شهر شیراز ادامه داده و پس از آن به تهران آمد. او اولین دبستان ناشنوایان را در منطقه چهارراه حسن آباد تهران در یک منزل کوچک بنیانگذاری کرده و شیوه آموزش الفبای دستی را اختراع نمود.
آقای باغچه بان همزمان با تعلیم و تربیت کودکان توانست روش جدیدی نیز ابداع کند. این روش به نام روش ترکیبی شهرت داشته و در حال حاضر با گذشت سالهای بسیار همچنان در جایگاه پیشرفتهترین شیوه در همه مدارس کشور مورد استفاده قرار میگیرد.
در نهایت در تاریخ چهارم آذر ماه سال ۱۳۴۵ زمانی که آقای باغچبان در سن ۸۲ سالگی بود، دار فانی را وداع گفت. همه ساله مصادف با این روز، در استان گیلان مراسم گرامیداشتی برای این شخصیت ارزشمند و آموزگار بزرگ با شرکت ناشنوایان و معلمین برپا میشود که دنبال کننده شیوه و مسیر تربیتی این شخص بزرگ هستند.
هدف از روز جهانی ناشنوایان
منظور از اختصاص یک روز از ایام سال به عنوان روز جهانی ناشنوایان، بالا بردن سطح فرهنگ ارتباطی افراد جامعه با ناشنوایان، اطلاع و آگاهی نسبت به زبان اشاره و متوجه کردن مسئولان، سیاستمداران و مردم عادی به موانع و چالشهایی است که این افراد با آن مواجه هستند.
– اشاعه و رواج فهم و آگاهی عمومی در قبال موانع و مشکلات افراد ناشنوا در اجتماع، در همه کشورهای جهان.
– بالا بردن امید و انگیزه نسانهای ناشنوا به فراگیری زبان اشاره در جایگاه یک ضرورت انسانی.
– فراهم کردن شرایط و موقعیتهای مناسب در اجتماع برای ناشنوایان.
– بهینه سازی حقوق زندگی افراد ناشنوا در سطح جامعه نسبت به برخورداری از حقوق برابر آموزش، پرورش و دستاوردهای پیشرفته آشنایی با افراد ناشنوا در جامعه.
– اقدامات موثر از طرف مسئولان و نهادهای دولتی در جهت یاری و حمایت به قشر ناشنوا در جامعه.
– مهیا کردن امکانات و رفاه عمومی و رایگان برای ناشنوایان.
– اطلاع رسانی همگانی به مردم جامعه به واسطه پوستر، جزوه، اعلامیه، گردهمایی سازنده و کار گذاشتن نشانههای هشدار دهنده نسبت به مخاطراتی که افراد ناشنوا را در سطح جامعه تهدید میکند.
با هیدرودرم، پاکسازی پوستت رو حرفهای و بیدردسر انجام بده
|
با آردن اکسپرتیج، روتین مراقبت از پوستت رو ساده و حرفهای کن
|
