بیوگرافی و زندگی نامه آتیلا پسیانی

بیوگرافی آتیلا پسیانی

آتیلا پسیانی زادهٔ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۶، بازیگر و کارگردان‌ِ تئاتر ایرانی بود. او در طول سال هایی که زندگی شرافت مندانه و هنری که داشت، در حدود ۴۰ نمایش، ۸۰ فیلم، و بیشتر از ۷۰ مجموعه به ایفای نقش پرداخت. هنرمندان و پیشکسوتانِ این حوزه او را یکی از اولین ها در تئاتر تجربی در ایران میدانند.

آتیلا پسیانی در خانواده ای پرورش یافت که مادرش «جمیله شیخی» بیشتر از بازیگری، عشق به بازیگری داشت و پدرش «هلال پسیانی» خلبان اولین جت های جنگندع ایران و فوق رادار و بسیار هنر دوست بود.

آتیلا پسیانی در یک سالگی پدرش را از دست دادو هرآنچه از پدرش بازگو میکرد طبق شنیده های مادرش بود.

پدرش بسیار مشوق مادرش بود. خانواده مادری و پدری تورک بودند. تورک هایی که اصلشان مهاجر بودند ولی پدر و مادر پسیانی هر دو متولد آذربایجان ایران بودند. مادر تولد تبریز و پدرش ارومیه بود.

او در کودکی بسیار علاقه داشت که هم بازی هایش را بنشاند و برایشان نمایش اجرا کند. بسیار کودک رویا پردازی بود و به عقیدهٔ او رئالیسم خوب است ولی حس میکند یک جادویی در هنر تجربی وجود دارد که فوق العاده با رویا و جادو آمیخته است. به گفتهٔ او، هیچ وقت از رویا پردازی دست نکشید و بسیاری از نمایش هایش حاصل خواب هایی بود که میبیند.

او وقتی تصمیم گرفت این کار را به عنوان حرفه انتخاب کند، با یک پدیدهٔ عجیب رو به رو شد. آن هم مخالفت همه جانبهٔ مادرش بود!

از ۱۱ سالگی علاقه اش با دیدن پژوهش ژرف و سترگ و نو، در سنگواره های زمان بیست و پنجم، تصمیم قطعی اش برای ورود به این حرفه را گرفت.

۱۵-۱۶ سالگی تصمیم گرفت وارد کارگاه نمایش شود که با مخالف بسیار شدید مادرش رو به رو شد که تا دفتر آقای پهبد وزیر وقت فرهنگ و هنر آن زمان هم کشید.

او وارد کارگاه نمایش شد تا زمان انقلاب که کارگاه نمایش تعطیل شد. او ابتدا وارد بداهه پردازی در کارگاه نمایش شد و با گروه آقای خلج و آقای اُوانسیان کار کرد. سال ۱۳۵۸ کارگاه نمایش تعطیل شد. پسیانی سال ۱۳۵۵ دیپلم گرفت و همان موقع وارد دانشکده هنر های زیبا شد. در سال ۵۷، تحصیل به مدت یک سال به علت انقلاب و تعطیلی دانشگاه متوقف شد و سال ۵۹ نیز یک سال بخاطر انقلاب فرهنگی، تحصیل متوقف شد. در سال ۱۳۶۱ لیسانس گرفت و دورهٔ دانشگاه بسیار برای او مفید بود.

شمیم بهار یکی از اساتید و مهم ترین انسان ها در شکل گیری آتیلا پسیانی بود. او در دانشکده علاق سیاسی ویژه ای نداشت و همین امر برایش مشکل ساز شد و به او مُهر بی تفاوتی زده شد. از سال ۶۱ که لیسانس گرفت، کار حرفه ای را آغاز کرد.

سرانجام پسیانی پس از پنجاه دهه فعالیت هنری  در ۱۴ مهر ماه ۱۴۰۲ به علت ابتلا به بیماری سرطان در کشور فرانسه درگذشت.

روان شاد آتیلا پسیانی آخرین حضورش در سریال «بی گناه» مهران احمدی در شبکه نمایش خانگی بود.

خلاصهٔ زندگی نامه

تاریخ تولد: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۶

تاریخ وفات: ۱۴ مهر ۱۴۰۲ (۶۶ سال)

محل تولد: تهران، ایران

محل فوت: کشور فرانسه

محل تدفین: آرامگاه قطعه هنرمندان بهشت زهرا، تهران

شغل: بازیگر، کارگردان تئاتر

سال های فعالیت: ۱۳۴۷-۱۴۰۲

وضعیت تأهل: متأهل

تحصیلات: فارغ التحصیل لیسانس کارگردانی و بازیگری تئاتر از دانشگاه تهران (سال ۱۳۶۱)

فرزندان: ستاره پسیانی،خسرو پسیانی

والدین: جمیله شیخی (مادر) هلال پسیانی (پدر)

همسر: فاطمه نقوی متولد ۱۳۳۳

زندگی نامه

آتیلا پسیانی، بازیگر و کارگردانِ تئاتر ایرانی در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۶، در خانواده ای هنرمند در تهران چشم به جهان گشود.

مادرش جمیله شیخی، متولد۱۳۰۹ در تبریز بود. مادر آتیلا پسیانی نیز هنرمند بود.

در زمان خردسالی به همراه خانواده اش برای انجام کاری مربوط به پدرش به بهشهر سفر کرده بودند ، اما در این سفر پدرش را از دست داد و مجددا به همراه مادرش به تهران آمدند.

وی در سنین خردسالی، بخاطر انگیزه ای که از پدر و مادرش دریافت میکرد، در تئاتر های مدرسه نقش ایفا میکرد و در دوران دبیرستان، در گردهمایی‌ های مربوط به انجمن ادبی و اجرای نمایش حضور پیدا میکرد.

همچنین او به یادگیری تئاتر در کنار پیشکسوتان این عرصه پرداخت و در ادارهٔ تئاتر زمان پهلوی مشغول به کار شد.

آتیلا پسیانی در سن ده سالگی یعنی در سال ۱۳۴۶، به واسطهٔ مادرش در تئاتر حکومت زمان خان، ساختهٔ میرزا آقا تبریزی نقش ایفا کرد و اینجا بود که نسبت به هنر بازیگری شناخت بیشتری پیدا کرد.

پسیانی در این نمایش موفق شد دو نقش را برعهده بگیرد، یکی ولیعهد شاه قاجار و دیگری شاگرد دلاک بود.علت حضور پسیانی این بود که در آن وقت بازیگری که باید این نقش ها را ایفا میکرد، نتوانست حضور پیدا کند و همین دلیل با پیگیری شخصی به نام رکن الدین خسروی، آتیلا پسیانی با بازی که به حالت بداهه گویی و از پیش تعیین نشده بود، به جمع این تیم اضافه شد.

حقوق او از این نمایش چیزی حدود ۲۴۰ تک تومانی بود.

به نقل از پسیانی، در سن ۱۱ سالگی، با مشاهده تئاتر ژرف و سترگ و نو، در سنگواره های زمان بیست و پنجم، چهاردهم و یا بیستم و غیره زمین شناسی تصمیم قطعی گرفت که در تئاتر مشغول خواهد شد.

بنابر این در سن ۱۶ سالگی، به عرصهٔ یادگیری تئاتر و نمایش وارد شد.

او تحصیل کردهٔ مقطع لیسانس کارگردانی و بازیگری و تئاتر از دانشگاه تهران است. (یعنی سال ۱۳۶۱)

او در دانشگاه از محضر کلاس درس اساتیدی چون بهرام بیضایی، حمید سمندریان و شمیم بهار بسیار بهره برد.

آتیلا پسیانی در سن ۲۰ سالگی موفق شد که به تلویزیون راه پیدا کند و در سال ۱۳۵۶ در سریال «لحظه» به کارگردانی محمد صلاح علا به همراه مادرش (جمیله شیخی) و آهو خردمند از بازیگران قدیمی و توانا به ایفای نقش پرداخت.

بعد از آن در سال ۱۳۵۷، فیلمی کوتاه به نام «سلام و سکوت»، را با همکاری شاهرخ غیاثی، در قاب تلویزیون بازی کرد.

بعد از انقلاب اسلامی و در سال ۱۳۶۱، با «محله برو بیا» مجددا به تلویزیون، جایی که در سن نوجوانی از آنجا شروع کرد بازگشت.

اولین کارِ سینمایی پسیانی، در سال ۱۳۴۸ در تله فیلم «گم شده ای به نام آرتیست» ساخته شده توسط ابراهین وحید زاده بود. که در مجموع فقط ۴۰ ثانیه در آن بازی کرد.

در سال ۱۳۶۰، سینما را با اثری به نام «عفریت» با همکاری فرشید فلک نازی استارت زد ‌و در سال ۱۳۶۱، «مرگ سفید» را بازی کرد و همسرش سرکار خانم فاطمه نقوی یکی از بازیگران آن مجموعه بود.

او برای زمانی کوتاه از سینما دور شد و در سال ۱۳۶۵، با «طلسم» که یکی از بهترین بازی هایش بود مجددا بازگشت.

همچنین از سال ۱۳۶۳ تئاتر را به صورت حرفه ای با ایفای نقش در «هفت خان رستم» ادامه داد.

پسیانی نیز همانند «محمد رضا شریفی نیا» یکی از منعطف ترین و پُر کار ترین بازیگران استو علتش آن است که او در بسیاری از کارکتر های مختلف و گوناگون و همین طور نقش های مکمل حضور داشته است و همچنین کار کردن با بسیاری از کارگردانان و بازیگران،

بدون در نظر گرفتن محدودیت و معیاری از دیگر علت های موفق عمل کردن و پُر کار بودن پسیانی است.

پسیانی با توجه به اینکه زمانی از سینما و تلویزیون دور شده بود و همچنین. مجموعه های تئاتر شهر و تماشاخانهٔ ایرانشهر با او کار نمیکرد، قصد کرد که فروشگاهی راه اندازی کند.

ازدواج آتیلا پسیانی:

آتیلا پسیانی در سال ۱۳۵۶ با فاطمه نقوی که او نیز به حرفهٔ بازیگری مشغول است، آشنا شد و حاصل این آشنایی وصلت آن دو با یکدیگر بود.

این زوج از دو فرزند به نام های ستاره و خسرو که از قضا آنان نیز به حرفهٔ بازیگری مشغول هستند برخوردار هستند.

این زن و شوهر در سال ۱۳۶۸ مجموعهٔ «تئاتر بازی» را بخاطر رشد تئاتر عملی را راه اندازی کردند.

بیوگرافی مادر آتیلا پسیانی (جمیله شیخی):

جمیله شیخی، متولد سال ۱۳۰۹، و از شهر تبریز بود. جمیله شیخی پدری به نام جهانگیر داشت. خانوادهٔ او بسیاری هنری بودند و به همین ترتیب در این خصوص بسیار به او انگیزه میدادند.

او در تئاتر های مدرسه تمرین میکرد و در دبیرستان هم در جلسات انجمن ادبی و اجرای نمایش حضور موثری داشت.

او کنار خانم فاخره صبا تعلیم اُپرا میگرفت و سپس صبا بخاط علاقه ای که جمیله شیخی به تئاتر داشت، او را به شاهین سرکیسیان معرفی کرد.

چند سالی در گروه شاهین سرکیسیان همراه با علی نصیریان، جعفر والی، بیژن مفید و فهیمه رستگار همکار بوده است.

او در محضر اساتید دیگر نیز به یادگیری تئاتر پرداخت و اولین کار رسمی خودش را در سال ۱۳۳۶ با مجموعهٔ «پدر» شروع کرد و پس از آن نیز در «اداره تئاتر» مشغول به کار شد. همچنین او ته تغاری خانواده بود.

در سال ۱۳۳۵ ازدواج داشت و  متاسفانه مدتی پس از ازدواجش، شوهرش به رحمت خدا رفت و او با پسر کوچکش ماند.

سپس برای ادامهٔ فعالیت حرفه ای تصمیم به کار در تلویزیون گرفت و یک بار در هفته به صورت زنده نقشی در قالب تئاتر ایفا میکرد.

جمیله شیخی، علاوه بر فعالیت در تلویزیون، در نمایش های مختلف نیز هنرنمایی داشت و با کارگردان هایی همچون، حمید سمندریان، علی نصیریان، عزت الله انتظامی، داوود رشیدی، رکن الدین خسروی، عباس مغفوریان و جعفر والی کار کرد.

به نقل از جمیله شیخی:«اولین کار تلویزیونی‌ام نمایشنامه‌ای بود به نام «مادر» به کارگردانی حمید سمندریان. در آن زمان ۲۹ سال داشتم و اکثر خانم‌ها دوست داشتند، نقش جوان‌ها را بازی کنند ولی برای من جوان و پیر اهمیتی نداشت و با کمال میل این نقش را پذیرفتم.»

شیخی پس از فوت همسرش در سال ۱۳۴۵، با مهدی قریشی که سمتش معاونت دانشکده هنرهای دراماتیک بود وصلت کرد.

نتیجهٔ این ازدواج، فرزندی دختر به نام آتوسا قریشی بود که او نیز هنرمند است و برای آتیلا پسیانی خواهری است که از یک مادر هستند و پدر های آنان یکی نیست.

آتوسا قریشی‌ در فیلم های سینمایی همچون پیراهن یوسف، عینک دودی نقش آفرینی کرده است.

نکوداشت آتیلا پسیانی:

درست مصادف با تولد آتیلا پسیانی، در روز یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، در خانهٔ هنرمندان ایران این مراسم برگزار شد.

تعداد زیادی از پیشکسوتان و هنرمندان در این مراسم شرکت کردند.

پسیانی بخاطر بیماری سرطان بسیار تحلیل رفته بود و نسبت به قبل تغییرات زیادی کرده بود و همین امر بسیار در فضای مجازی منعکس شد  و شایعه ابتلای او به سرطان را تقویت کرد.

چهرهٔ جدید پسیانی باعث ناراحتی هنرمندان حاضر در مراسم شد چرا که توقع نداشتند هنرمند محبوب به چنین بیماری مبتلا شود.

این مراسم در شامگاه ۱۰ اردیبهشت ماه در خانهٔ هنرمندان با صحبت های پرویز پرستویی، رضا کیانیان، محمد چرم شیر، محمد صالح علا، نوید محمد زاده، بهرام محمد رحمانیان، فاطمه نقوی و … برگزار شد.

فوت آتیلا پسیانی:

در شهریور ماه ۱۴۰۲ اخباری مبتنی بر بستری شدن پسیانی در یکی از بیمارستان های فرانسه پخش شد. که او برای درمان خود به این کشور سفر کرده است.

ستاره پسیانی از مردم، مطبوعات و رسانه ها خواسته بود از پخش کردن خبر هایی که مربوط به زندگی شخصی و خانوادگی آنان است پرهیز کنند و موجبات برهم خوردن آسایش و آرامش این خانواده را فراهم نکنند.

پسیانی در سال های آخر عمر خود با بیماری سرطان دست و پنجه نرم میکرد.

در ۲۸ شهریور ۱۴۰۲، اعلام کردند که او در بیمارستانی در کشور فرانسه تحت نظر است.

سرانجام بخاطر بیماری سرطان در ۱۴ مهر ۱۴۰۲ دار فانی را وداع گفت و در کشور فرانسه از دنیا رفت.

پیکر او در تاریخ ۱۹ مهر ماه به ایران رسید و روز بعد از آن با همراهی باشکوه هنرمندان در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران آرام گرفت.

بیوگرافی فاطمه نقوی همسر آتیلا پسیانی:

فاطمه نقوی سال ۱۳۳۳ در خانواده ای هنرمند در شهر تهران چشم به جهان گشود.

او دارای مدرک لیسانس روانشناسی کودک از مدرسهٔ عالی شمیران است. همچنین او هنرپیشهٔ تئاتر و سینما است.

در ذیل به قسمتی از فعالیت های فاطمه نقوی میپردازیم.

او تئاتر را از سال ۱۳۵۶ آغاز کرد و با ایفای نقش در فیلم کوتاه «سکوت و سلام» تجربه ای تازه را برای خود رقم زد.

همچنین بازی در سینما را از سال ۱۳۶۰ با مجموعهٔ «عفریت» استارت زد.

بیوگرافی ستاره پسیانی دختر آتیلا پسیانی:

ستاره پسیانی متولد سال ۱۳۶۱ ، زادهٔ شهر تهران است. سال های فعالیت  هنری او نسبتا طولانی و بالاتر از پانزده سال است.

بیشتر سابقهٔ کاری او در تئاتر است و کمتر در سینما و تلویزیون او را میبینیم.

در سال ۱۳۸۸ او موفق شد جایزهٔ بهترین بازیگز زن را در بیست و هشتمین جشنواره تئاتر فجر از آن خودش کند.

به نقل از آتیلا پسیانی:

«تماشاخانه ایرانشهر اعلام کرده سال ۹۳ نمی تواند به من سالن بدهد و باید تا اوایل سال ۹۴ منتظر بمانم. در برنامه نیم سال اول تئاتر شهر هم که جایی نداشتیم، به همین دلیل فکر می کنم سال ۹۳ خیلی برای من سال تئاتر نباشد و من هم این موضوع را به فال نیک گرفتم و می خواهم مغازه باز کنم! »

از جمله فعالیت های متفرقه ای که در راه خدا انجام میداد، حمایت از کودکان نقص ایمنی تحت عنوان سفیر بود که در هفتهٔ جهانی نقص ایمنی او را تعرفه کردند.

آتیلا پسیانی با همسرش فاطمه تقوی پس از آنکه با یکدیگر در مجموعهٔ «عفریت» بازی کردند، یعنی در سال ۱۳۶۰ با یکدیگر آشنا شدند و استارت ازدواج آنها از همین جا زده شد.

پسیانی یکی از مسئولیت هایی که بر عهده داشت، پیوستن به خانهٔ تئاتر برای چهار دوره بود. همچنین مورد بعدی عضویت در شورای مرکزی انجمن بازیگران خانه سینما بود.

سبک بازیگری آتیلا پسیانی:

آتیلا پسیانی در طی پنجاه سال فعالیت هنری با بسیاری از بازیگران و کارگردان های مختلف فعالیت کرده است.

یکی از کارهای او که باعث پیشرفت تئاتر در ایران شد، افتتاح گروه «تئاتر بازی» بود.

شخصی به نام فرزاد مؤتمن، آتیلا پسیانی را بازیگری بسیار با مهارت و مسلط میدانست که توانایی این را داشت در قالب هر نقشی عمیقا فرو برود گویی که تمام زندگی اش آن نقش را بازی کرده است.

در نظر دیگر « مهسا بهادری» پسیانی را بازیگری منعطف دانست که هر نقشی که به آن سپرده میشد عُلقه ای خاص و نزدیکی زیادی با آن پیدا میکرد و بسیار میتوانست مخاطب را با خود همراه سازد.

و تمام این ویژگی های مثبت و مهارت ها و تکنیک هایی که او در کارش نیز از آن بهره میبرد باعث میشد همیشه در اوج باشد.

آتیلا پسیانی در شبکه های اجتماعی

آدرس پیج آتیلا پسیانی در شبکه اجتماعی اینستاگرام:

Attila pessyani

زندگی هنری آتیلا پسیانی

تئاتر:

آتیلا پسیانی در سن ۱۵-۱۶ سالگی یعنی در سال ۱۳۵۰ وارد « کارگاه نمایش» شد و تئاتر را در آنجا شروع کرد.

سال ۵۸ کارگاه نمایش تعطیل شد و پس از انقلاب و بازگشایی آن، او یکی از پیشوایان تئاتر تجربی بود.

پسیانی پس از سال ۱۳۶۰ به بعد بسیار در زمینهٔ تئاتر حضور مستمر و فعالیت حرفه ای داشت و این نمایش ها به دو بخش تقسیم میشد. بخش اول تئاتر های جشنواره ای و بخش دوم تئاتر های آزاد.

او همچنین در دوره های مختلف جشنوارهٔ تئاتر فجر با آثارش فعال بود.

یکی از مواردی که میتوان به آن اشاره کرد، جشنوارهٔ فجر در سال ۱۳۷۰ بود.

او در این زمان کارگردان واقعه خوانی جهاز جادو، به نویسندگی محمد چرمشیر بود.

او علاوه بر آثار خودش در کنار آثاری چون «سایه ماه » به کارگردانی انوشیروان ارجمند، «مرگ یزد گرد» به نویسندگی بهرام بیضایی و کارگردانی «گلاب آدینه»، «دلدار» به نویسندگی و کارگردانی حسین نوری و همچنین «مال کنون» به نویسندگی و کارگردانی مریم معترف و عزت الله مهرآوران به رقابت میپرداخت.

مجموعه تئاتر های آتیلا پسیانی :

۱- هفت خوان رستم سال ۱۳۶۳، به بازیگری آتیلا پسیانی

۲- کارگردانی و بازی در نمایش «باغ آلبالو»، سال ۱۳۹۴

۳- کارگردانی نمایش «عرق خورشید ٬اشک ماه»، سال ۱۳۹۲

۴- کارگردانی نمایش «مخمل آبی»، سال ۱۳۹۲

۵- کارگردانی نمایش «متابولیک»، سال ۱۳۸۷

۶- کارگردانی نمایشنامه خوانی «کلاغ و دوچرخه»، سال ۱۳۸۳

۷- کارگردانی نمایشنامه خوانی «غلیظ مثل عسل»، سال ۱۳۸۲

۸- کارگردانی نمایش «نجوای خاک»، سال ۱۳۸۲

۹- کارگردانی نمایش «کالیگولا شاعر خشونت»، ۱۳۸۲

۱۰- کارگردانی نمایش «بحرالغرایب»، ۱۳۸۲

۱۱- کارگردانی نمایش «بازی در گالری»، سال ۱۳۸۱

۱۲- کارگردانی نمایش «بسه دیگه خفه شو»، سال ۱۳۸۱

۱۳- کارگردانی نمایش «گنگ خواب دیده»، سال ۱۳۷۹

۱۴- کارگردانی نمایش «قهوهٔ قجری»، سال ۱۳۷۹

۱۵- کارگردانی نمایش «درد دل با سگ»، سال ۱۳۷۹

۱۶- کارگردانی نمایش «رستخیز»، سال ۱۳۷۸

۱۷- کارگردانی نمایش «تبار خون»، سال ۱۳۷۷

۱۸- کارگردانی نمایش «برف سبز»، سال۱۳۷۷

۱۹- کارگردانی نمایش «اینم از این»، سال ۱۳۷۶

۲۰- کارگردانی نمایش «آبی که مار می خورد، زهر می شود»، سال ۱۳۷۵

۲۱- کارگردانی نمایش «آبی که گاو می خورد، شیر می شود»، سال ۱۳۷۵

۲۲- کارگردانی نمایش «بودن یا نبودن»، سال ۱۳۷۳

۲۳- کارگردانی نمایش «فاطمه عنبر»، سال ۱۳۷۳

۲۴- کارگردانی نمایش «آئورا»، سال ۱۳۷۰

۲۵- کارگردانی نمایش «مجلس تقلید هفت خوان»، سال ۱۳۶۹

۲۶- کارگردانی نمایش «ارکستر زنان آشویتس»، سال ۱۳۶۸

۲۷- کارگردانی نمایشنامه خوانی «هرامسا»

۲۸- جنایت و مکافات به کارگردانی رضا ثروتی، سال ۱۳۹۸، به بازیگری آتیلا پسیانی

۲۹- نام بُرده به کارگردانی علی اصغر دشتی، سال ۱۳۹۷، به بازیگری آتیلا پسیانی

۳۰- نمی‌تونم راجع بهش حرف بزنیم ، سال۱۳۹۷، به بازیگری آتیلا پسیانی

۳۱- طناب، سال ۱۳۹۷، به بازیگری آتیلا پسیانی

۳۲- دیابولیک: رومئو و ژولیت، سال۱۳۹۵، به بازیگری آتیلا پسیانی

۳۳- باغبان مرگ به کارگردانی آروند دشت آرای، سال ۱۳۹۵، به بازیگری آتیلا پسیانی

۳۴- سوراخ، سال ۱۳۹۲، به بازیگری آتیلا پسیانی

۳۵- پروفسور بوبوس، سال ۱۳۸۹، به بازیگری و کارگردانی آتیلا پسیانی

۳۶- کشتی شیطان، سال ۱۳۸۸، به نویسندگی و کارگردانی آتیلا پسیانی

۳۷- چهار تک پرده، سال ۱۳۶۷، به کارگردانی آتیلا پسیانی

اثار تلویزیونی اتیلا پسیانی:

فعالیت در شبکه نمایش خانگی:

جوایز کسب شده:

مصاحبه با آتیلا پسیانی

او بسیار کم با مطبوعات و رسانه های مختلف به بحث و گفت و گو میپرداخت.

در آخرین باری که او در انظار حضور پیدا کرد، در تاریخ ۱۰ اردیبهشت سال ۱۴۰۲ بود.

پسیانی در آبان ماه سال ۱۴۰۰ به گفت و گو و مصاحبه ای با فریدون جریانی نشست و در آن اظهار داشت که اصلا تلویزیون تماشا نمیکند و حتی سریال هایی که خود در آن به ایفای نقش پرداخته است را نیز تماشا نمیکند.

با هیدرودرم، پاکسازی پوستت رو حرفه‌ای و بی‌دردسر انجام بده

با آردن اکسپرتیج، روتین مراقبت از پوستت رو ساده و حرفه‌ای کن