غزل شماره ۲۱۰ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود
غزل شماره ۲۱۰ از دیوان حافظ – دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود دل که از […]
غزل شماره ۲۰۹ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود
غزل شماره ۲۰۹ از دیوان حافظ – قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود ور نه هیچ از دل بی‌رحم تو تقصیر نبود من دیوانه چو […]
غزل شماره ۲۰۸ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود
غزل شماره ۲۰۸ از دیوان حافظ – خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود ما جفا از تو ندیدیم […]
غزل شماره ۲۰۷ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود
غزل شماره ۲۰۷ از دیوان حافظ – یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود راست چون […]
غزل شماره ۲۰۶ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود
غزل شماره ۲۰۶ از دیوان حافظ – پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود مهرورزی تو با ما شهره آفاق بود یاد باد آن […]
غزل شماره ۲۰۵ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
غزل شماره ۲۰۵ از دیوان حافظ – تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود […]
غزل شماره ۲۰۴ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود
غزل شماره ۲۰۴ از دیوان حافظ – یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود رقم مهر تو بر چهره ما پیدا بود یاد باد […]
غزل شماره ۲۰۳ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود
غزل شماره ۲۰۳ از دیوان حافظ – سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود رونق میکده از درس و دعای ما بود نیکی پیر مغان بین که چو […]
غزل شماره ۲۰۲ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند
غزل شماره ۲۰۲ از دیوان حافظ – بود آیا که در میکده‌ها بگشایند بود آیا که در میکده‌ها بگشایند گره از کار فروبسته ما بگشایند اگر از بهر دل زاهد خودبین بستند دل قوی دار […]
غزل شماره ۲۰۱ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند
غزل شماره ۲۰۱ از دیوان حافظ – شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند که زیرکان جهان از کمندشان نرهند من ار چه عاشقم و رند […]