غزل شماره ۲۸۳ – سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش
غزل شماره ۲۸۳ از دیوان حافظ – سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش که دور شاه شجاع است می دلیر بنوش شد آن که اهل […]
غزل شماره ۲۸۲ – ببرد از من قرار و طاقت و هوش
غزل شماره ۲۸۲ از دیوان حافظ – ببرد از من قرار و طاقت و هوش ببرد از من قرار و طاقت و هوش بت سنگین دل سیمین بناگوش نگاری چابکی شنگی کلهدار ظریفی مه وشی […]
غزل شماره ۲۸۱ – یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
غزل شماره ۲۸۱ از دیوان حافظ – یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش می‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش گر چه از […]
غزل شماره ۲۸۰ – چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش
غزل شماره ۲۸۰ از دیوان حافظ – چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش به هر شکسته که پیوست تازه شد جانش کجاست همنفسی تا به شرح عرضه دهم که دل چه […]
غزل شماره ۲۷۹ – خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش
غزل شماره ۲۷۹ از دیوان حافظ – خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش خداوندا نگه دار از زوالش ز رکن آباد ما صد لوحش الله که عمر خضر می‌بخشد زلالش میان […]
غزل شماره ۲۷۸ – شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش
غزل شماره ۲۷۸ از دیوان حافظ – شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش سماط دهر دون […]
غزل شماره ۲۷۷ – فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
غزل شماره ۲۷۷ از دیوان حافظ – فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش دلربایی […]
غزل شماره ۲۷۶ – باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
غزل شماره ۲۷۶ از دیوان حافظ – باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش ای دل اندر بند زلفش از پریشانی […]
غزل شماره ۲۷۵ – صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش
غزل شماره ۲۷۵ از دیوان حافظ – صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش وین زهد خشک را به می خوشگوار بخش طامات و شطح در […]
غزل شماره ۲۷۴ – به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
غزل شماره ۲۷۴ از دیوان حافظ – به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش به بوی گل نفسی همدم صبا می‌باش نگویمت که همه ساله می […]