غزل شماره ۲۹۳ – بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع
غزل شماره ۲۹۳ از دیوان حافظ – بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع شمع خاور فکند بر همه اطراف شعاع برکشد آینه از جیب افق چرخ و در آن […]
غزل شماره ۲۹۲ – قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع
غزل شماره ۲۹۲ از دیوان حافظ – قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع که نیست با کسم از بهر مال و جاه نزاع […]
غزل شماره ۲۹۱ – ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش
غزل شماره ۲۹۱ از دیوان حافظ – ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش از بس که دست می‌گزم و […]
غزل شماره ۲۹۰ – دلم رمیده شد و غافلم من درویش
غزل شماره ۲۹۰ از دیوان حافظ – دلم رمیده شد و غافلم من درویش دلم رمیده شد و غافلم من درویش که آن شکاری سرگشته را چه آمد پیش چو بید بر سر ایمان خویش […]
غزل شماره ۲۸۹ – مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش
غزل شماره ۲۸۹ از دیوان حافظ – مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش لیکنش مهر و وفا نیست خدایا بدهش دلبرم شاهد و طفل است […]
غزل شماره ۲۸۸ – کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش
غزل شماره ۲۸۸ از دیوان حافظ – کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش معاشر دلبری شیرین و ساقی گلعذاری […]
غزل شماره ۲۸۷ – ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش
غزل شماره ۲۸۷ از دیوان حافظ – ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش دلم از عشوه شیرین شکرخای تو خوش همچو […]
غزل شماره ۲۸۶ – دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش
غزل شماره ۲۸۶ از دیوان حافظ – دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش وز شما پنهان نشاید کرد سر می فروش گفت آسان گیر بر خود کارها […]
غزل شماره ۲۸۵ – در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش
غزل شماره ۲۸۵ از دیوان حافظ – در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش حافظ قرابه کش شد و مفتی پیاله نوش صوفی ز کنج صومعه با پای خم نشست […]
غزل شماره ۲۸۴ – هاتفی از گوشه میخانه دوش
غزل شماره ۲۸۴ از دیوان حافظ – هاتفی از گوشه میخانه دوش هاتفی از گوشه میخانه دوش گفت ببخشند گنه می بنوش لطف الهی بکند کار خویش مژده رحمت برساند سروش این خرد خام به […]