بیوگرافی و زندگینامه عاطفه رضوی

بیوگرافی عاطفه رضوی

عاطفه رضوی نیا بازیگر و چهره پرداز اهل ایران در پانزدهمین روز از اسفند ماه سال ۱۳۴۷ متولد شد.

او یکی از اشخاص مطرح در حوزه هنر کشور ایران می‌باشد که مدت‌ها با ایفای نقش برجسته و توانمندی در حوزه گریم، توانست نظر مساعد مخاطبان و عوامل سینما را با خود همراه کند.

این بازیگر با استعداد اغلب با دقت نظر و احساس توانست نقش‌های خود را به نمایش بگذارد. به طوری که توانست هوادارانی را در حوزه سینما و تلویزیون به خود جلب نماید.

خلاصه زندگینامه

تاریخ تولد: ۱۵ اسفند ۱۳۴۷ ‏

محل تولد: تهران، ایران

ملیت: ایرانی

پیشه(ها): بازیگر، چهره‌پرداز

سال‌های فعالیت: ۱۳۶۵–اکنون

زمینه فعالیت: سینما و تلویزیون و تئاتر

همسر(ها): مهرداد شکرابی (جداشده)، حسین پاکدل

فرزند: صبا پاکدل

خواهر و برادر: بهروز رضوی

قد: ۱۶۰ سانتیمتر

زندگینامه

زندگی شخصی:

عاطفه رضوی در سال ۱۳۴۷ در شهر تهران به دنیا آمد. در سال ۱۳۶۳ که او در مقطع متوسطه مشغول به تحصیل بود، توانست مقام اول اجرای نمایش را کسب کرده و در ادامه از سوی اداره آموزش و پرورش ناحیه به وزارت ارشاد معرفی شد.

او به مدت دو سال دوره آموزشی تئاتر را در تالار محراب پشت سر گذاشته و در سال ۱۳۶۵ در جایگاه هنرجوی رشته گریم تحت نظر عبدالله اسکندری آموزش دید.

او اغلب در زمینه تئاتر و در عین حال در جایگاه گریمور و طراح چهره پردازی به فعالیت خود ادامه داد.

لازم به ذکر است این هنرپیشه برادر بهروز رضوی بوده و در عین حال در ازدواج اول خود به همسری مهرداد شکرابی درآمد. ولی به عللی این ازدواج دوام چندانی نداشته و آنها از یکدیگر متارکه کردند. پس از آن او با حسین پاکدل که به عنوان نویسنده و کارگردان فعالیت داشت، ازدواج کرد.

زمانی که عاطفه رضوی در سنین نوجوانی بود، به حوزه بازیگری وارد شد. هرچند که او در گذشته ازدواج ناموفقی را پشت سر گذاشت، ولی هم اکنون با داشتن یک خانواده موفق و شاد فعالیت خود را در زمینه هنر ادامه داد.

در سال ۱۳۶۶ که عاطفه رضوی در سن ۱۷ سالگی بود، با حضور در فیلم آن سوی آتش ساخته کیانوش عیاری توانست اولین تجربه بازیگری خود را به انجام برساند. پس از آن به مدت دو سال در دوره آموزشی تئاتر در وزارت ارشاد شرکت کرده و با خاتمه آن، تصمیم گرفت تحت مربیگری عبدالله اسکندری گریم را فرا بگیرد.

او در جایی اذعان داشته در آن هنگام فعالیت هنرپیشگی و چهره پردازی به یک میزان برایم دوست داشتنی و جذاب بود. به همین دلیل مصمم شدم به طور جدی در این دو رشته فعالیت کنم.

برادر:

عاطفه رضوی خواهر بهروز رضوی از گویندگان، مجری تلویزیون و هنرپیشه ایرانی است که در سال ۱۳۲۶ در یزد متولد شد.

بهروز رضوی در ابتدا فعالیت خود را در حوزه رادیو در سال ۱۳۴۷ در جایگاه گوینده شروع به کار کرد.

لازم به ذکر است عاطفه رضوی دارای برادر دیگری است که به عنوان چهره پرداز و هنرپیشه مشغول به کار است.

عاطفه رضوی و رز رضوی:

عاطفه رضوی و رز رضوی از هنرپیشگان عرصه سینما و تلویزیون ایران هستند که با وجود تشابه فامیلی، هیچگونه ارتباط خویشاوندی میان آنها وجود ندارد.

نسبت با بهنوش طباطبایی:

در دوره‌ای که برادر همسر عاطفه رضوی به نام مهدی پاکدل با بهنوش طباطبایی بازیگر ایرانی ازدواج کرده بود، عاطفه رضوی و بهنوش طباطبایی با یکدیگر جاری بودند. هرچند این موضوع تا زمانی بود که مهدی پاکدل و بهنوش طباطبایی از یکدیگر جدا نشده بودند.

حمایت خانواده:

عاطفه رضوی در جایی ذکر کرده، من در بین یک خانواده فرهنگی و دوست دار هنر رشد کردم، به طوری که هیچگاه اعضای خانواده من نسبت به هنر ی‌توجه نبوده و این موضوع سبب شد من به عنوان یک دختر ۱۷ ساله دیدگاه عمیق‌تر و ریشه‌دارتری را نسبت به هنر داشته باشم.

اولین جایزه:

در سال ۱۳۶۳ که عاطفه رضوی در دبیرستان مشغول به تحصیل بود، توانست رتبه اول اجرای نمایشگاه کسب کند. در ادامه او از سوی اداره آموزش و پرورش منطقه به وزارت ارشاد معرفی گردید.‌ به طوری که توانست به مدت دو سال رشته تئاتر را در تالار محراب آموزش ببیند.

سبک بازی:

او در جایی اذعان داشته: بیشتر نقش‌هایی که در سینما عهده‌دار شدم، نسبت به شخصیت حقیقی من فاصله داشتند.‌

اغلب نقش‌هایی که به من محول شده، اختلاف زیادی با خودم داشتند. در حوزه هنرپیشگی من قادر به تیپ سازی نیستم، این موضوع گرایش من نبوده و به آن علاقه ندارم.

لذا در پی تیپ سازی نبوده و همچنین صداسازی خاصی نیز انجام نداده‌ام. ولی همواره تلاش داشتم به طور کامل نقش ها را پذیرفته و به گونه‌ای آن را به تصویر بکشم که برای تماشاگر ملموس و قابل قبول باشد.‌

کارگردانی:

از نگاه من دشوارترین کار در دنیا کارگردانی است. در حال حاضر هیچ علاقه و گرایشی به رشته کارگردانی ندارم.‌

دهه هفتاد:

در سال‌های دهه ۷۰ شمسی عاطفه رضوی به عنوان هنرپیشه‌ای معرفی شد که پیشنهادات زیادی جهت بازیگری به او ارائه می‌شد. طبق اظهارات فریدون جیرانی، در آن دوران در اغلب دفاتر فیلمسازی نام این هنرپیشه مطرح بود. هرچند که او پیشنهادات دعوت به کارها را سنجیده و بسیاری از آنها را رد می‌کرد.

ترس از فراموشی و نوشتن:

عاطفه رضوی در جایی گفته، حرفه اصلی من هنرپیشگی نیست که نگرانی فراموش شدن در ذهن مخاطبان را داشته باشم.‌

من اشتیاق و علاقه زیادی به نوشتن داشته و همه همت و تلاش خود را به کار می‌گیرم که در این رشته فعالیت کنم. لذا به هیچ وجه تمرکزم بر روی بازیگری نبوده که نسبت به کمرنگ شدن و فراموشی در این حوزه نگران باشم.

ازدواج

همسر عاطفه رضوی، به نام حسین پاکدل به عنوان نویسنده، نمایشنامه نویس، مجری صدا و سیما و کارگردان در ایران مشغول به کار است، در سال ۱۳۳۸ در شهر اصفهان متولد شد. او طی سال‌های ۱۳۶۶ الی ۱۳۷۳ در جایگاه مدیر پخش شبکه اول سیما فعالیت داشت.

در عین حال او به عنوان مدیر دوره‌های دهم و یازدهم جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان مسئولیت آن را عهده‌دار شد. لازم به ذکر است حسین پاکدل به مدت چند سال در جایگاه مدیریت تئاتر شهر به کار خود ادامه داد.

از جمله آثار او می‌توان به نویسندگی و کارگردانی نمایش حضرت والا و نمایش رقص زمین اشاره کرد. او دارای دو برادر به اسامی مهدی پاکدل و مسعود پاکدل است که هر دو در عرصه هنر فعالیت دارند.

فرزند:

پس از آنکه عاطفه رضوی با حسین پاکدل مجری و هنرپیشه مطرح کشورمان ازدواج کرد، صاحب فرزند دختری شدند که اسم صبا پاکدل را برای او انتخاب کردند.

همسر سابق:

همسر اول عاطفه رضوی، مهرداد شکرآبی متولد سال ۱۳۶۰ بوده که در یک کارگاه فعالیت حرفه‌ای نقاشی روی چرم را به انجام می‌رساند. او طی سال‌های ۱۳۶۰ الی ۱۳۶۲ رهسپار خدمت مقدس سربازی گردید.

در عین حال او در سال ۱۳۶۲ تحت نظر استاد اسکندری در مجموعه هزاردستان به طور همزمان رشته گریم را آموزش دیده و در آنجا مشغول به کار شد. در ادامه او در جایگاه مجری در آثار اسکندری به کار خود ادامه داده و این موضوع تا سال ۷۶ همچنان جریان داشت.

به طوری که در سال ۱۳۷۶ اسکندری به او پیشنهاد داد به طور مجزا و مستقل به عنوان طراح و گریمور در این زمینه فعالیت کند. برخی از آثار او که به جشنواره راه یافته می‌توان به فیلم ساغر نامزد جشنواره بین المللی فیلم فجر در سال ۱۳۷۶، فیلم مزاحم نامزد جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۸۰ و جشن خانه سینما، فیلم بوی کافور عطر یاس که برنده جایزه سیمرغ بلورین جشنواره بین المللی فیلم فجر در سال ۱۳۷۸ بود، اشاره کرد.

در عین حال در میان مجموعه‌های مطرح و پر بیننده مهرداد شکرابی سریال‌های وزیر مختار، امام علی (ع)، زیر بازارچه، نجات یافتگان، مشق عشق، شبی از شبها، بدون شرح، باغ مظفر، مرد هزار چهره، مرد دو هزار چهره و قهوه تلخ می‌باشند.

عاطفه رضوی در شبکه های اجتماعی

اینستاگرام:

atefeh.razavi@

زندگی هنری

پس از آنکه عاطفه رضوی به سن ۱۷ سالگی رسید، توانست با همکاری در فیلم آن سوی آتش به کارگردانی کیانوش عیاری برای اولین بار بازیگری را انجام دهد.

او در سال‌های دهه ۱۳۷۰ شمسی تبدل به هنرپیشه‌ای شد که پیشنهادات زیادی جهت بازی در فیلم‌ها به او ارائه می‌شد. حتی برخی از کارگردان‌های مطرح همچون فریدون جیرانی نیز نسبت به این موضوع اذعان داشته‌اند.

هرچند که در آن سال‌ها عاطفه رضوی وسواس زیادی در انتخاب کار داشته و آثار او چندان زیاد نبوده‌اند، ولی اغلب با کارگردان‌های مطرح و نام آوری همکاری داشت.

از جمله آنها می‌توان به فیلم‌های آن سوی آتش، زیر بام‌های شهر، نرگس، یک مرد یک خرس، زینت، نجات یافتگان، سفر به چزابه و بانوی اردیبهشت اشاره کرد که در آن هنگام استقبال زیادی از آنها صورت می‌گرفت.‌

طی سال‌های دهه ۸۰ شمسی این هنرپیشه به ندرت در آثار سینمایی حاضر می‌شد و در ازای آن در چند مجموعه تلویزیونی ایفای نقش کرد که سریال کاکتوس و سریال همسایه‌ها از آن جمله بودند. ولی فعالیت او در عرصه تلویزیون نیز مدت زیادی طول نکشیده و پس از همکاری در چند مجموعه، دیگر فیلمی از او مشاهده نشد.

به دنبال مدتی فاصله از فعالیت بازیگری، عاطفه رضوی با حضور بر روی صحنه تئاتر این کار را از سر گرفته و در دو نمایش به نام‌های رقص زمین و حضرت والا اجرا کرد که مسئولیت کارگردانی آن بر عهده همسرش حسین پاکدل بود.

فیلم سفر به چزابه:

در سال ۱۳۷۴ عاطفه رضوی با ایفای نقش در سریال تلویزیونی سفر به چذابه به کارگردانی رسول ملاقلی‌پور توانست فعالیت جدی و حرفه‌ای‌تری را در عرصه بازیگری داشته باشد که به موجب آن به چهره شناخته شده‌ای در میان مردم و مخاطبان تبدیل شد.

او در این مجموعه شخصیت پرستار فداکاری را به نام مریم قندی به تصویر کشید. قطع به یقین از جمله نقش‌های مؤثر و کارآمد در سینمای جنگ ایران مریم قندی بوده است.

رسول ملاقلی‌پور به واسطه تولید اثر مذکور دیدگاه جدیدی از حضور و همکاری زنان، در طول هشت سال دفاع مقدس در جایگاه پرستار را برای مخاطبان عرضه کرد. حکایتی که تا آن هنگام کسی در آن زمینه فعالیت نکرده بود و به همین علت توانست توجه و استقبال زیادی از مخاطبان را دریافت کند.

در یکی از گفتگوها عاطفه رضوی نقل کرده بود: هیچگاه خاطرات و رویدادهای نقش آفرینی در این فیلم از یادم نمی‌رود. هنگامی که این پروژه به پایان رسید و مشغول خداحافظی بودیم، گویی تکه‌ای از وجود من در این مجموعه باقی ماند.

سریال همسایه‌ها:

در سال ۱۳۷۹ عاطفه رضوی در مجموعه تلویزیونی همسایه‌ها ساخته محمد حسین لطیفی نقش آفرینی کرد.

سریال همسایه‌ها جریان زندگی اهالی یک ساختمان بوده که در همسایگی یکدیگر زندگی کرده و ایام دلچسب یا دشواری را سپری می‌کنند.‌ در این میان همسایه‌ها و خانواده‌ها هر یک سعی دارند با ملاطفت و محبت، گره‌ای از مشکلات و مسائل یکدیگر بگشایند.‌

سریال شکرانه:

از جمله کارهای تلویزیونی با بازی عاطفه رضوی که در سال‌های دهه ۸۰ شمسی صورت گرفته و توانست مخاطبان زیادی را به خود جلب کند، مجموعه شکرانه به کارگردانی سعید سلطانی بود که در سال ۱۳۸۶ به نمایش درآمد.

او در این مجموعه شخصیت زنی به نام منیر همسر دوم رحمان پدر حامد را عهده‌دار گردید. حامد یک پسر جوان تحصیل کرده بود که در شرایط وخیم اقتصادی واقع شده و پدرش پولی را در اختیار او گذاشت که پس از چندی پی برد پول مذکور که رقم چشمگیری داشت، از دارایی مردی است که پدرش به او مرهون بوده و هم اکنون در تاجیکستان اقامت دارد.

به همین علت حامد رهسپار کشور تاجیکستان می‌شود با وجودی که داماد آنها نسبت به این موضوع مخالفت دارد.‌ پس از آنکه متوجه می‌شود شخص مذکور دار فانی را وداع گفته، از آنجا که حامد کاملاً خود را بدهکار آنها می‌دانست، مبلغ مذکور را به دختر این خانواده باز می‌گرداند.

سریال کیمیا:

عاطفه رضوی در سال ۱۳۹۴ در مجموعه تلویزیونی پرمخاطب کیمیا به کارگردانی جواد افشار بازی کرده و در آن نقش مهتاب مادر آرش و همسر دایی کیمیا را به تصویر کشید.

با توجه به اینکه مهتاب پس از سال‌های زیاد دوری از پسرش آرش، فرصتی دست داده که آرش مدتی در کنار او بماند، مصمم می‌شود با توجه به تمایل پسرش، شرایط ازدواج او را با کیمیا مهیا کند.‌

خاطرنشان می‌کنیم عاطفه رضوی علاوه بر بازیگری در این مجموعه، مسئولیت چهره پردازی هنرپیشگان آن را نیز عهده‌دار بود.

سایر آثار:

مجموعه پرستاران در سال ۱۳۹۵ به روی آنتن رفت و از آخرین آثار تلویزیونی عاطفه رضوی بوده که در آن نقش یک پرستار را به نمایش گذاشت.

سریال مذکور جریان زندگی چند پرستار را نشان می‌دهد که آنها در بخش اورژانس یک مرکز درمانی، مسئولیت رسیدگی به بیمارانی را بر عهده دارند که به شدت احتیاج مبرم و عاجل به معالجه در آنها دیده می‌شود.

از دیگر کارهای برجسته و شناخته شده که عاطفه رضوی در آنها ایفای نقش کرده می‌توان از زیر بام‌های شهر، نرگس، یک مرد یک خرس، زینت، نجات یافتگان و بانوی اردیبهشت نام برد.

لازم به ذکر است مجموعه همسایه‌ها و سریال شکرانه مدتی از شبکه آی فیلم ۲ برای علاقمندان به نمایش درآمد. همچنین سریال کیمیا با هنرنمایی عاطفه رضوی دورانی مه شب‌ها ساعت ۲۱ به وقت تهران و کابل و ساعت ۲۱:۳۰ به وقت شهر دوشنبه مرکز تاجیکستان از این شبکه پخش می‌شد.

گریم:

همانطور که قبلاً گفتیم عاطفه رضوی در زمینه چهره پردازی نیز فعالیت داشته و قسمت اعظم فعالیت‌های او در جایگاه گریمور و طراح چهره پردازی بوده است.

آخرین اثر تلویزیونی او در زمینه بازیگری مربوط به همکاری در مجموعه پرستاران بود که شخصیت سرپرستار به نام پاک نهاد را بر عهده داشت.‌

قبل از آن او در سریال کیمیا نیز نقش زنی به نام مهتاب را به تصویر کشید.

فیلم شناسی

طراح چهره‌پردازی:

چهره‌پردازی:

فیلم سینمایی:

فیلم تلویزیونی:

مجموعه نمایش خانگی:

مجموعه تلویزیونی:

تئاتر:

گویندگی:

جوایز و افتخارات

حاشیه ها

گلایه از یک خبرنگار:

عاطفه رضوی بازیگر و چهره پرداز ایرانی که اغلب مردم و مخاطبان او را به واسطه بازی در آثار مختلف و همچنین آخرین کارهایش همچون مجموعه تلویزیونی کیمیا و پرستاران می‌شناسند، همسر حسین پاکدل است.

این هنرپیشه در یکی از روزها با منتشر کردن پستی در صفحه اینستاگرام خود، اظهار نارضایتی از یک شبه خبرنگار نمود که سخنان او را به طور نادرست منتشر کرده بود.

این بازیگر با به اشتراک گذاشتن تصویری در صفحه اینستاگرام خود چنین درج کرد:

پناه بر خدا از پافشاری و اصرار برخی از دوستان شتابزده جهت انجام یک مکالمه و گفتگوی تلفنی، بدون آنکه موقعیت و شرایط را درک کرده و یا اینکه نسبت به موقعیت طرف مقابل در هنگام تماس ملاحظه و توجه داشته باشند.

دیروز هنگامی که به خیابان رفته و مشغول خرید بودم، جوان خبرنگاری با من تماس گرفته و به شدت اصرار داشت در خصوص کاری که همچنان در بخش تمرین و آماده‌سازی قرار دارد با من مصاحبه کند.

من هر عذر و بهانه‌ای که جهت پایان دادن به این مکالمه بیان کردم، او سعی داشت سوال خود را از موضع دیگری مطرح کند. لذا مجبور شدم از روی ادب، به طور مختصر و سطحی سوال او را پاسخ دهم، ولی جواب‌هایم کاملاً سنجیده و درست بود.

به دنبال خاتمه تماس، مجدد به همان شماره زنگ زدم تا بیان کنم پیش از انتشار مطلب، متن نهایی را برای من ارسال کند تا بخوانم. آشکار گردید تماس مذکور از سوی یک دفتر آژانس مسافرتی با من گرفته شده بود.

امروز مشاهده کردم همان گفتگوی مختصر مملو از اشتباه و در حالی به چاپ رسیده که کاملاً سخنان من وارونه و با صد و هشتاد درجه تغییر منعکس شده است.

من به طور کامل در پاسخ سوالش در خصوص ایفای نقش در سینما بیان کردم، دیگر همانند قبل آیا چند اثر خوب و مطلوب در این عرصه تولید می‌شود و در میان آنها چند دعوت به همکاری از من صورت می‌گیرد که من فرصت همکاری در آنها را داشته و بتوانم برگزینم.‌

در ادامه گفتم کاری که هم اکنون در مرحله تمرین در آن هستم موسیقی نمایش زنمرد بوده که کامران رسول‌زاده عهده‌دار نویسندگی و کارگردانی شده و استاد فریدون شهبازی به عنوان رهبر ارکستر فعالیت دارد.

ولی این خبرنگار نوشته به کارگردانی علی شمس!!! در شرایطی که علی شمس عزیز به عنوان مشاور و دراماتوژ فعالیت دارد نه کارگردان این اثر. در عین حال من هیچگاه دعا نکرده و نمی‌گویم در بخش موسیقی اثر توجهی ندارم، آیا امکان دارد به این قسمت ارزشمند و با اهمیت توجه نکرد!

روی سخن من چنین بود که همه توجه و تمرکز من معطوف به ایفای نقشم در قسمت نمایشی آن بوده و آگاهم با با تلاش و توجه جدی هنرمند شکیبا همچون آقای کامران رسول زاده و هدایت جناب شهبازیان و اعضای ارکستر ملی کار برجسته و بی‌نظیری به روی صحنه اجرا خواهد شد.

همچنین او در ادامه گفتگو آورده است، اجرای این نمایش بر روی صحنه آغاز شده و دو اجرای دیگر از آن در تالار وحدت باقی مانده است. در صورتی که نمایش “زنمرد” در روز بیست و سوم و بیست و چهارم مرداد به روی صحنه اجرا خواهد شد.‌

مصاحبه

در موقعیتی که سالن‌های تئاتر مجدد جلوه و طراوت تازه‌ای یافته‌اند و فضای شهر نظاره‌گر حضور دوباره تماشاگران در این عرصه است، طبق روال هر روزه، در ساعت ۷ بامداد نگاه جدیدی به یکی از این نمایش‌های جالب می‌اندازم.‌

متوجه می‌شوم نمایشی تحت عنوان امر ملوکانه اثر حسین پاکدل و ایفای نقش عاطفه رضوی، از جمله موضوعات مطرح شده در میان علاقمندان به هنر می‌باشد. این مرتبه عاطفه رضوی بازیگر مطرح با سابقه تئاتر و سینما مهمان ما بود تا مطالبی را از همکاری در دو نقش متمایز برایمان نقل کند.‌

یکی نقش فروغ السلطنه و دیگری شخصیت یک بانوی قاجاری و زن امروزی که او هر دو این شخصیت‌ها را در یک زمان عهده دار است. به طوری که بین این دو دنیا یک پل نامرئی و مستحکم برقرار می‌کند.

اولین سوال همان پرسشی است که افکار هر مخاطب دقیقی به آن معطوف است، او چگونه قادر است توازن و تعادلی را بین این دو نقش با وجود اختلاف زمانی و فکری برقرار کند؟ فروغ السلطنه زنی است که از اعماق تاریخ قاجار برخاسته و زنی که در دنیای امروز قدم برمی‌دارد.

در وهله اول عاطفه رضوی بلافاصله به جایگاه و ارزش این متن می‌پردازد:

در هر اثر نمایشی، موضوعی که بیش از هر چیز بر سرانجام هنرپیشه و این نقش تاثیرگذار است، متن می‌باشد. متن نمایش امر ملوکانه شرایطی مهیا می‌کند تا هنرپیشه از عمق ضد و نقیض‌ها آنها را به هم متصل کند.‌

امر کارگردانی دقیق و مدون پاکدل نیز این موضوع را برایم آسان‌تر کرده است. من هر دوی این شخصیت‌ها را در پس حمایت و راهنمایی متن و کارگردان هدایت کردم. در مسیر دو زن از دو زمان متفاوت وجود داشتند ولی در حقیقت آنها در یک راه حرکت می‌کردند.‌

اتصالی که او میان این دو دنیا برقرار کرده، آسان به نظر نمی‌رسد. در بخشی از این مصاحبه او از اسرار این پیوستگی سخن می‌گوید:

همه زنان و همه انسان‌های دنیا به منزله یک خط ادامه داری هستند که بین زمان گذشته و آینده کشیده می‌شوند.‌ آنها از این مسیر تاثیر گرفته و اثرگذار خواهند بود. نقش فروغ السلطنه با همه دردها و مصائبش، بیانگر سخنان زن امروز است و بالعکس.‌

پرسش بعدی در خصوص گویش و لهجه فروغ السلطنه می باشد. موردی که موجب جان گرفتن شخصیت او شده، ولی این موضوع در متن اصلی گنجانده نشده بود. در این موقعیت عاطفه رضوی گوینده رخدادی می‌شود که در پس آفرینش یک نقش قاجاری به وقوع پیوسته:

ایده لهجه این نقش از سوی خودم مطرح شد. در وهله اول آقای پاکدل با این موضوع مخالفت داشت. او با صراحت می‌گفت این نقش جدی بوده و ممکن است لهجه از جدیت او بکاهد.

به مدت یک ماه تمرین کرده و من در این زمینه پافشاری کردم.‌ در نهایت ایشان راضی شده و پس از چندی خودش نیز بیان کرد، نمی‌توان فروغ السلطنه را بدون لهجه تصور کرد.

چنین رویکردی باعث شد مسیر جدیدی در مقابل او گشوده شود. چالش عظیم در هنرپیشگی که شناخت چندانی نسبت به این لهجه نداشت، ولی تصمیم نداشت از این موضوع پا پس بکشد:

برایم اهمیت داشت این نقش ارتباط نزدیک‌تری را با تماشاگر برقرار کند. نوع و جنس صدای خودم را چندان متناسب این صمیمیت نمی‌دانستم.‌ لهجه باعث می‌شود نقش آسان‌تر و ارتباط عمیق‌تری داشته باشد. تصمیم نداشتم فاصله میان این دو نقش را پررنگ کنم.

ولی در عین حال می‌خواستم شخصیت فروغ السلطنه یک ارتباط باورپذیر و ریشه‌داری را با مخاطب داشته باشد.‌

سخن به هنرپیشه نقش مقابل می‌کشد، شخصیتی که علی رغم روال صحنه، صورت او پوشیده و بدون چهره خواهد بود.‌

این مرحله بیانگر یک چالش جدید است. چگونه یک هنرپیشه به تنهایی بر روی صحنه قرار گرفته و در عین حال نفس نمایش را حفاظت کند؟

از نظر عاطفه رضوی این تنهایی به منزله کاستی و ضعف نبوده، بلکه در عین حال فرصت جدیدی است که جهت کنکاش و بررسی به او دست می‌دهد:

فرهاد میرزا با یک ماست و بدون چهره به روی صحنه قدم گذاشته تا تماشاگر در افکار خود تصویر او را تجسم کند. ایفای نقش در برابر چنین نقشی کار را دشوار می‌کرد. چون داد و ستدی که همواره بر روی صحنه وجود دارد، در اینجا نبود. ولی این دشواری جذابیت تازه‌ای را می‌آفریند.

من به شدت به نقش‌های سخت و پرچالش علاقه دارم.‌ هرجا که سادگی باشد، چالشی را برای خودم ایجاد می‌کنم تا راه با اشتیاق و هیجان بیشتری صورت گیرد.

از دیدگاه عاطفه رضوی فروغ السلطنه فقط یک زن از عمق تاریخ محسوب نمی‌شود. او بیانگر آزردگی، خیانت و حتی خود تاریخ است. شخصیتی که همچنان پس از گذشت سال‌های زیاد همچنان صدای او به گوش رسیده و در وجود و زندگی زن امروزی دیده می‌شود.

در ادامه صحبت‌ها زمانی که حرف به شخصیت پیچیده فروغ السلطنه می‌کشد، عاطفه رضوی پیوسته از برخورد و تلاقی زمان گذشته و حال سخن می‌گوید. از اشتراکات مخفی که بین زن قاجاری نمایش و زن این عصر وجود دارد. به باور او شخصیت فروغ السلطنه تنها بیانگر زندگی درباری نیست. اوقاتی از روح و روان این نقش برای همه مخاطبان باورپذیر است.  نه تنها در نظر زنان بلکه برای مردان نیز این گونه است. او با دیدگاهی عمیق عشق را دستاویزی جهت این پیوند می‌داند:

هر یک از ما دیدگاه متفاوتی نسبت به عشق داریم. آنچه در نظر من جالب است چنین بوده، هنگامی که لغت عشق در زندگی ما جریان می‌یابد، بی‌وقفه ثبات و استحکام نیز در کنار آن دیده می‌شود. در ذهن نیمه هوشیار ما، تعهد و وفاداری به هر آنچه مهر و محبت او بر قلب ما نشسته، از ملزومات لاینفک می‌باشد.

برخی اوقات چنین مفهومی، ثمرات نادرستی را در پیش دارد. ولی معنای عشق و وفاداری در هر دوره زمانی و برای اشخاص مختلف متفاوت است. این موضوع ارتباط مستقیمی به زمان و عصری دارد که در آن هستیم. افرادی که در پیرامون ما حضور داشته و همچنین فرهنگ و هنجارهای جامعه.

اون نگاه نکته سنجی نسبت به قرار دادن یک شاهزاده در جایگاه موضوع محوری نمایش دارد. شخصیت فروغ السلطنه بیانگر وجود زنی است که دارای امتیازات متعددی در همه ابعاد بوده و در عین حال با مشکلات و مسائل مختلفی دست و پنجه نرم می‌کنند:

از نظر من عاملی که باعث برگزیده شدن دختر شاه در جایگاه شخصیت محوری نمایش شد، به آن دلیل بوده که حتی اگر زن دارای یک موقعیت و جایگاه مقتدری باشد، ولی این موضوع لزوماً و را در امنیت قرار نمی‌دهند. چرا که زن در هر موقعیتی با بسیاری از مشکلات و چالش‌ها روبرو است.

در میانه گفتگو، این هنرپیشه توجهی نیز به تماشاگران و مخاطبان زن نمایش دارد:

علاقه دارم تمامی زنان به سالن آمده و به تماشای این نمایش بنشینند.‌ چرا که ایمان دارم اوقاتی از زندگی خودشان را در وجود فروغ السلطنه می‌یابند. تعهد و وفاداری، شکیبایی در برابر ناهمواری‌ها و مقاومت تعابیری است که از سال‌های کودکی در افکار و تربیت زن ایرانی گنجانده شده است. حتی اوقاتی که در صدد انتقاد و اعتراض برمی‌آییم، بازتاب‌ها همواره مطلوب نیست. شناخت و اشراف نسبت به این شرایط، قدم اول در مسیر خودشناسی می‌باشد.

زمانی که گفتگو به جایگاه زنان در عرصه هنر کشیده می‌شود، لحن رضوی قاطعیت بیشتری می‌یابد:

همه هنرمندان علی الخصوص زنان هنرمند ملزم هستند، گستره دید بیشتری را برای خود در نظر بگیرند. هنرمندی که در قبال رخدادهای اطراف خود منفعل باشد، قادر نیست ارتباط سازنده و ریشه‌داری را با جامعه خود برقرار کند. این موضوع از خصوصیات زن امروزی است. نسبت به رویدادها بی‌توجه نمانده و نسبت به تعهد و مسئولیت اجتماعی خود آگاه است.

در این زمینه صحبت در جهت اثرات نمایش و هنر در ساختار خود آگاهی زنان معطوف می‌شود:

فعالیت‌های هنری و به طور ملموس عرصه تئاتر، تنها رویکردی است که قادر است نقش موثری را در بالا بردن شناخت و آگاهی اجتماع داشته باشد. هرچند وجود نمایش‌هایی در موضوع چالش‌های ریشه‌دار کم هستند. ولی ایجاد چنین آثاری نیز کم اهمیت به شمار نمی‌روند. به یاد دارم در یک دوران سالن‌ها و شیوه اجراها به طور دقیق مشخص بود.

هرچند در پی اجرای یک تئاتر آزاد بودیم، لذا جهت نمایش سالن‌های گلریز و بولینگ عبدو را بر می‌گزیدیم. برای اجرای نمایش‌های جدی‌تر، سالن چهارسو و تئاتر شهر مد نظر ما بود. در حال حاضر چنین تفاوت‌هایی دیده نمی‌شود.

موارد انتخابی به سرعت پایین آمده و جریان تئاتر نیز ساختار و شیوه متمایزی را دنبال می‌کند. حتی من نیز به سختی می‌توانم نمایش‌هایی را با ملاک‌های مطلوب و بالا پیدا کنم.

سوال بعدی در خصوص توجه و استقبال زیاد مخاطبان پرسیده می‌شود. عاطفه رضوی معاشرت و همنشینی در طی سالیان زیاد به همراه حسین پاکدل را دلیلی جهت استنباط صحیح جریان هنر توسط خودش می‌داند:

حسین پاکدل دیدگاه نکته سنجی به تغییرات تحولات هنر داشته و همواره با یقین بیان می‌کند، هنر همواره مسیر خود را می‌یابد. به همین علت توقع وجود استقبال زیاد از این نمایش، دور از انتظار نبود. به زعم من جامعه امروز به وجود چنین نمایش‌هایی احتیاج دارد. چرا که مخاطب علاقمند و مشتاق به تماشای نمایش هایی از این دست است.

صحبت به دیالوگ‌های نمایش و چالش‌های تمرین می‌رسد:

دوران تمرینی ما معمولاً برای مدت سه ماه به طول می‌انجامد. لهجه و گویش را در دو ماه آخر به نمایش افزودیم. این روند فعالیتی دشوار و دلچسب بود. تمامی دیالوگ‌های آثار حسین پاکدل، کاملاً بررسی شده و حساب شده هستند.

حتی او روی تمامی لغات نکته سنجی زیادی داشته و به آسانی از آنها عبور نمی‌کند. این دقت نمایش را برای هنرپیشه دشوار و در عین حال دوست داشتنی می‌کند.

عاطفه رضوی در ادامه سخنان، تجربه جذابی را از گروه نقل می‌کند:

گروه بسیار مطلوبی به همراه من همکاری دارند. انرژی و فرکانس گروهی، نقش بسزایی در موفقیت هر اجرا و نمایش دارد. وجود کارگردان در تمام شب‌ها و رهنمودهای او هدایتگر ما است. حتی در مدت اجرا بسیاری از نکات ریز و جزئیات در هر شب دستخوش تغییر شده و هیچ کدام از موضوعات به قطعیت نمی‌رسد. از بر کردن دیالوگ‌ها و وزن خاص زبان حسین پاکدل، بسیار سخت است. ولی این دشواری قسمتی از شیرینی نمایش می‌باشد.

زمانی که به اواسط گفتگو می‌رسیم، عاطفه رضوی از مخاطبان سخن می‌گوید: تعداد زیادی از تماشاگران علاقه زیادی به شخصیت فروغ پیدا کردند.

به طوری که با خنده او خندیده و با گریه‌های او اشک ریختند. به دفعات با زنانی مواجه شدم که پس از نمایش با چشمانی گریان به فاصله اندکی از ما آمده و تشکر و قدردانی خود را ابراز می‌کنند. ولی برخی اوقات تماشاگران مرد نیز به مراتب بیش از زنان تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

او صادقانه از اثرات زیاد شخصیت فروغ بر تماشاگران سخن می‌گوید. ولی با صراحت بیان کرده به هیچ وجه منظور او تنها گریاندن مخاطبان نبوده است.‌ چرا که او فروغ السلطنه را نناینده یک برهه‌ای از تاریخ دانسته که از ابتدای دوره قاجار آغاز شده و تا شروع دوره پهلوی ادامه می‌یابد. داستان او جریان تاریخ است، پیشینه زنان و مردان این سرزمین:

امر ملوکانه بیانگر تاریخ نیز می‌باشد. از میانه زندگی فروغ راهی را ادامه می‌دهیم. نقش مذکور هم جریان زندگی زنی را به نمایش در آورده و در عین حال تغییر و تحولات تاریخی و اجتماعی یک دوران طویل است. چنین دیدگاهی نسبت به تاریخ، برای من نیز تجربه تازه و جدیدی بود.

سوالی که شما در خصوص ادوار تاریخی مطرح کردید، باعث شد اذعان کنم، همه سال‌های مذکور برای زن ایرانی مشکلات و سختی‌های زیادی داشته و همچنان دارد.

عاطفه رضوی مکث مختصری انجام می‌دهد.گویی خاطرات زنانی را از ذهن می‌گذراند که در یک دوره هیچ حقی برای انتقاد و اعتراض در اختیار نداشتند:

هر اندازه به سال‌های دور گذشته نگاه می‌کنی، به ندرت زنان مجاز بودند دیدگاه و نظرات خود را به زبان آورده و یا اعتراض نمایند.‌ ولی در عصر فعلی زن ایرانی خودش در پی ستاندن حقش است. هرچند جامعه هنوز چنین حقی را برای او قائل نیست، ولی او خودش درصدد گرفتن آن است.

ممکن است وجه تفاوت بنیادی زن فعلی با زن گذشته، این موضوع باشد.‌ این خط استمرار بین دیروز و امروز، تکلیف و مسئولیت بیشتری را به ما می‌دهد. همان وظیفه‌ای که در حال حاضر بر پشتمان مانده و لازم است جهت آیندگان حفظ کنیم.

در وقت دیگری زمانی که از او سوال می‌کنم، فروغ السلطنه چه چیزی برای عاطفه رضوی در پی داشته و چه جایگاهی در کارنامه هنری او دارد، جواب را نه در یک نقش بلکه در یک فرایند جمعی کنکاش می‌کند:

هر اجرا و هر نقشی قسمتی از وجود تو را دستخوش تغییر می‌کند.‌ ایفای نقش در نمایش امر ملوکانه چیزی را به من افزوده که بسیار گسترده‌تر از یک نقش بوده است. بررسی و سنجشی به دور از قضاوت نسبت به انسان‌ها. تئاتر دارای چنین خصوصیت مهمی است که شما یاد می‌گیرید از قضاوت دست بکشید.

نمی‌شود در عین حال یک شخصیت را به نمایش گذاشته و در آن هنگام حکمی را برای او داشته باشید. لازم است جریان زندگی او را درک کرده، خطاهایش را پذیرفته و اوقاتش را زندگی کنی. چنین دیدگاهی به تدریج به انسان‌های پیرامونتان در شما شکل می‌گیرد. از اشتباهاتشان می‌گذری، قضاوتشان نمی‌کنی و حتی رفتار پر محبت‌تری خواهی داشت.

از نظر او هنرپیشگی در عرصه تئاتر به منزله هنر تحلیل و بررسی بدون قضاوت بوده و هنری که راهگشای همدلی است:

در عرصه تئاتر با عهده‌دار شدن هر نقش، با هر خطا و فراز و نشیب انسانی، عطوفت بیشتری پیدا می‌کنی. رفته رفته به خودت نیز اجازه خطا داده و دیدگاه بخشنده‌تری نسبت به دیگران خواهی داشت. برخی مواقع حتی به مراتب کمتر به ملامت و سرزنش انسان‌ها می‌نشینی.

موقعیت شخصیت فروغ السلطنه در کارنامه هنری او خاص و ویژه است. او از دلبستگی عاطفه خود به این نقش سخن گفته، به نظر می‌رسد اوقاتی از زندگی فروغ را به طور واقعی روبرو شده و قسمتی از خودش می‌داند:

جایگاه و موقعیت خاصی دارد. بسیاری از اوقات کاملاً فتارهای فروغ را می‌فهمم. حتی برخی مواقع گویا در چنین لحظاتی زندگی کرده ام. تمامی ما به ویژه زنان به دفعات ناچار به سکوت شده‌ایم. نه تنها در یک ارتباط احساسی، حتی در مقابل پدر، برادر و یا دوستان و اطرافیان. ما فرا گرفتیم دوست داشتن، تعهد و وفاداری را به بهای شکیبایی و سکوت و تحمل بدانیم.

سال‌ها بعد هنگامی که عواقب چنین انتخاب‌هایی نمود می‌شود، تازه متوجه می‌شویم چه اجحاف و ستمی را به خود تحمیل کرده‌ایم.

قرار گرفتن در معرض ظلم تنها منحصر به بیرون نبوده و خیلی اوقات ممکن است رفتارهای ما باعث ستم به خودمان شود. ولی زن عصر حاضر به مراتب بیشتر از سایر دوران‌ها به چنین مطالبی پی برده و دست کم ظلم کمتری را نسبت به خودش انجام می‌دهد.

نمایش امر ملوکانه فرصتی است تا به واسطه آن تاریخ را بررسی کرده و به امروز بیندیشیم. لذا تماشاگر را هدایت می‌کند سفری را میان دوران گذشته و امروز داشته و نگاه جدید و تازه‌ای نسبت به خود و با عطوفت بیشتری با خود و اطرافیان داشته باشد.

سوالاتی از جو سالن‌های تئاتر امروز نمایش و گسترش زیاد آنها می‌کنیم. موضوعی که برخی از افراد تئاتر نسبت به آن خرده می‌گیرند. عاطفه رضوی با صراحت انتقاد خود را نسبت به آن بیان می‌کند:

سال‌های قبل هرچند تعداد سالن‌های نمایش کم بود، ولی سطح کیفی آنها بالا بوده است. هر نمایشی دارای منزلت، ارزش و اعتبار مختص به خودش می‌باشد. در حال حاضر تعداد سالن‌ها به شدت زیاد شده است، ولی بسیاری از اوقات هنرمند و تماشاگر از احترام و شأن سابق برخوردار نیست.

در سالن‌هایی که به طور مستمر اجرای نمایش انجام می‌شود، فضا و محلی جهت جمع شدن بازیگران و مهیا شدن برای اجرا وجود ندارد. حتی گاهی نمایش‌ها شباهت زیادی به کنسرت‌های پیش پا افتاده و پوچ دارند.

برخی اوقات هنرمندان مجبور می‌شوند لباسشان را در منزل پوشیده و از همان جا مهیای حضور در صحنه تئاتر شوند. این موضوع عدم تمرکز و ارزش گذاری، آسیب زیادی را به تئاتر وارد می‌کند.

از میان این مسائل، سخن به آینده نسل آتی در تئاتر می‌رسد.‌ نسلی که به اعتقاد عاطفه رضوی فرصت چندانی جهت پرداختن و قرار گرفتن تحت یاری و حمایت دیگران ندارد:

در یک دوره عده‌ای از کارشناسان و متخصصان با نگاه حرفه‌ای به آثار و نمایش توجه کرده و آنها را مورد جانبداری قرار می‌دادند. ماحصل آن فعالیت پیشکسوتان تئاتر در عصر حاضر است. ولی در سالن‌های فعلی حمایتی در میان نبوده و در عین حال موقعیتی جهت پرورش قابلیت‌ها و استعدادها در نظر گرفته نشده است.

از این هنرمند در خصوص فعالیت تازه افراد مشهور شبکه اینستاگرام و بلاگرها در صحنه تئاتر سوال می‌کنیم.

او پاسخ می‌دهد: به عقیده من کسانی که هنرمند حقیقی باشند، در هر فضا و موقعیتی می‌توانند به کار خود ادامه دهند. صحنه تئاتر به نام شخص خاصی نشده است. ولی تنها حسرت باقیمانده زمانی است که هیچ فعالیتی در زمینه پرورش حرفه‌ای و نظارت آگاهانه صورت نمی‌گیرد.

همچنین عاطفه رضوی نسبت به اهمیت ورود افراد جدید به صحنه تئاتر بی‌توجه نبود:

چنانچه کسی دارای مخاطب بوده و قادر است گروهی را به سالن‌های تئاتر بیاورد، این موضوع بسیار مسرت بخش است.‌ ولی این امر به منزله پرورش نسل جدید تئاتر نیست. کمبود سیاست گذاری و آموزش مدون و کاربردی بیش از هر دوره دیگری آشکار است.

دوره ما با همه فراز و نشیب‌هایش، اوقات حیرت آور و یا رنج زیادی را پشت سر گذاشت. لازم است نسل آتی داشته‌هایی را کسب کند که موجب افتخارش شود. هرچند در حال حاضر از نظر فرهنگی فخر می‌کنیم، ولی در این شرایط چیزی برای دوران آتی باقی نمانده که به آن افتخار کنیم.

در خاتمه گفتگو به عاطفه رضوی پیشنهاد می‌دهیم با بیان یک جمله مخاطبان و علاقمندان به تئاتر را به تماشای نمایش امر ملوکانه دعوت کند. جمله‌ای که بتواند معنا و روح نمایش را ارائه دهد:

عاطفه رضوی به دنبال یک مکث کوتاه در جواب گفت:

هر زن به تنهایی یک داستان بوده و هر داستان ویژه و اختصاصی است. ولی در عین حال ناراحتی و غصه یکسانی در میان همه ما حاکم است.‌ زجری که لازم است به آن توجه شود.‌ این نمایش نه مختص زنان، برای تمام کسانی است که قصد دارند قسمتی از وجود و هویت خودش را بر روی صحنه تئاتر مرور کنند.

تمایل دارم بگویم بیایید و این داستان را از نزدیک تماشا کنید، احتمال دارد بخشی از خودتان را در شخصیت فروغ السلطنه بیابید.

این مصاحبه با امید ادامه فعالیت و حضور عاطفه رضوی در کنار همسرش حسین پاکدل بر روی صحنه نمایش و آرزومندی برای داشتن تئاتری با اصالت و زنده خاتمه یافت.

با هیدرودرم، پاکسازی پوستت رو حرفه‌ای و بی‌دردسر انجام بده

با آردن اکسپرتیج، روتین مراقبت از پوستت رو ساده و حرفه‌ای کن