غزل شماره ۲۴۳ – بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید
غزل شماره ۲۴۳ از دیوان حافظ – بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید از یار آشنا سخن آشنا شنید ای شاه حسن چشم […]
غزل شماره ۲۴۳ از دیوان حافظ – بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید از یار آشنا سخن آشنا شنید ای شاه حسن چشم […]
غزل شماره ۲۴۲ از دیوان حافظ – بیا که رایت منصور پادشاه رسید بیا که رایت منصور پادشاه رسید نوید فتح و بشارت به مهر و ماه رسید جمال بخت ز روی ظفر نقاب انداخت […]
غزل شماره ۲۴۱ از دیوان حافظ – معاشران ز حریف شبانه یاد آرید معاشران ز حریف شبانه یاد آرید حقوق بندگی مخلصانه یاد آرید به وقت سرخوشی از آه و ناله عشاق به صوت و […]
غزل شماره ۲۴۰ از دیوان حافظ – ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید وجه می میخواهم و مطرب که میگوید رسید شاهدان در جلوه و من شرمسار کیسهام بار […]
غزل شماره ۲۳۹ از دیوان حافظ – رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید صفیر مرغ برآمد بط […]
غزل شماره ۲۳۸ از دیوان حافظ – جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید هلال عید در ابروی یار باید دید شکسته گشت چو پشت هلال […]
غزل شماره ۲۳۷ از دیوان حافظ – نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید فغان که بخت من از خواب در نمیآید صبا به چشم من […]
غزل شماره ۲۳۶ از دیوان حافظ – اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید عمر بگذشته به پیرانه سرم بازآید دارم امید بر این اشک چو باران که […]
غزل شماره ۲۳۵ از دیوان حافظ – زهی خجسته زمانی که یار بازآید زهی خجسته زمانی که یار بازآید به کام غمزدگان غمگسار بازآید به پیش خیل خیالش کشیدم ابلق چشم بدان امید که آن […]
غزل شماره ۲۳۴ از دیوان حافظ – چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید ز باغ عارض ساقی هزار لاله برآید نسیم در سر گل بشکند کلاله سنبل […]