غزل شماره ۳۴۳ – چل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم
غزل شماره ۳۴۳ از دیوان حافظ – چل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم چل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم کز چاکران پیر مغان کمترین منم هرگز به یمن عاطفت پیر می […]
غزل شماره ۳۴۲ – حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم
غزل شماره ۳۴۲ از دیوان حافظ – حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست […]
غزل شماره ۳۴۱ – گر من از سرزنش مدعیان اندیشم
غزل شماره ۳۴۱ از دیوان حافظ – گر من از سرزنش مدعیان اندیشم گر من از سرزنش مدعیان اندیشم شیوه مستی و رندی نرود از پیشم زهد رندان نوآموخته راهی بدهیست من که بدنام جهانم […]
غزل شماره ۳۴۰ – من که از آتش دل چون خم می در جوشم
غزل شماره ۳۴۰ از دیوان حافظ – من که از آتش دل چون خم می در جوشم من که از آتش دل چون خم می در جوشم مهر بر لب زده خون می‌خورم و خاموشم […]
غزل شماره ۳۳۹ – خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم
غزل شماره ۳۳۹ از دیوان حافظ – خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم دل از پی نظر آید به سوی روزن چشم سزای تکیه گهت […]
غزل شماره ۳۳۸ – من دوستدار روی خوش و موی دلکشم
غزل شماره ۳۳۸ از دیوان حافظ – من دوستدار روی خوش و موی دلکشم من دوستدار روی خوش و موی دلکشم مدهوش چشم مست و می صاف بی‌غشم گفتی ز سر عهد ازل یک سخن […]
غزل شماره ۳۳۷ – چرا نه در پی عزم دیار خود باشم
غزل شماره ۳۳۷ از دیوان حافظ – چرا نه در پی عزم دیار خود باشم چرا نه در پی عزم دیار خود باشم چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم غم غریبی و غربت […]
غزل شماره ۳۳۶ – مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم
غزل شماره ۳۳۶ از دیوان حافظ – مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم طایر قدسم و از دام جهان برخیزم به ولای تو که گر […]
غزل شماره ۳۳۵ – در خرابات مغان گر گذر افتد بازم
غزل شماره ۳۳۵ از دیوان حافظ – در خرابات مغان گر گذر افتد بازم در خرابات مغان گر گذر افتد بازم حاصل خرقه و سجاده روان دربازم حلقه توبه گر امروز چو زهاد زنم خازن […]
غزل شماره ۳۳۴ – گر دست رسد در سر زلفین تو بازم
غزل شماره ۳۳۴ از دیوان حافظ – گر دست رسد در سر زلفین تو بازم گر دست رسد در سر زلفین تو بازم چون گوی چه سرها که به چوگان تو بازم زلف تو مرا […]