غزل شماره ۳۳۳ – نماز شام غریبان چو گریه آغازم
غزل شماره ۳۳۳ از دیوان حافظ – نماز شام غریبان چو گریه آغازم نماز شام غریبان چو گریه آغازم به مویه‌های غریبانه قصه پردازم به یاد یار و دیار آن چنان بگریم زار که از […]
غزل شماره ۳۳۲ – مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم
غزل شماره ۳۳۲ از دیوان حافظ – مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم که پیش چشم بیمارت بمیرم نصاب حسن در حد کمال است زکاتم ده که […]
غزل شماره ۳۳۱ – به تیغم گر کشد دستش نگیرم
غزل شماره ۳۳۱ از دیوان حافظ – به تیغم گر کشد دستش نگیرم به تیغم گر کشد دستش نگیرم وگر تیرم زند منت پذیرم کمان ابرویت را گو بزن تیر که پیش دست و بازویت […]
غزل شماره ۳۳۰ – تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
غزل شماره ۳۳۰ از دیوان حافظ – تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم چنین که در دل […]
غزل شماره ۳۲۹ – جوزا سحر نهاد حمایل برابرم
غزل شماره ۳۲۹ از دیوان حافظ – جوزا سحر نهاد حمایل برابرم جوزا سحر نهاد حمایل برابرم یعنی غلام شاهم و سوگند می‌خورم ساقی بیا که از مدد بخت کارساز کامی که خواستم ز خدا […]
غزل شماره ۳۲۸ – من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم
غزل شماره ۳۲۸ از دیوان حافظ – من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطف‌ها می‌کنی ای خاک درت تاج سرم دلبرا بنده نوازیت […]
غزل شماره ۳۲۷ – مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
غزل شماره ۳۲۷ از دیوان حافظ – مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم صفای […]
غزل شماره ۳۲۶ – در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم
غزل شماره ۳۲۶ از دیوان حافظ – در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم عاشق و رندم و میخواره به آواز […]
غزل شماره ۳۲۵ – گر دست دهد خاک کف پای نگارم
غزل شماره ۳۲۵ از دیوان حافظ – گر دست دهد خاک کف پای نگارم گر دست دهد خاک کف پای نگارم بر لوح بصر خط غباری بنگارم بر بوی کنار تو شدم غرق و امید […]
غزل شماره ۳۲۴ – گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم
غزل شماره ۳۲۴ از دیوان حافظ – گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم همچنان چشم گشاد از کرمش می‌دارم به طرب حمل مکن سرخی رویم […]