غزل شماره ۲۸۸ – کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش
غزل شماره ۲۸۸ از دیوان حافظ – کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش معاشر دلبری شیرین و ساقی گلعذاری […]
غزل شماره ۲۸۷ – ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش
غزل شماره ۲۸۷ از دیوان حافظ – ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش دلم از عشوه شیرین شکرخای تو خوش همچو […]
غزل شماره ۲۸۶ – دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش
غزل شماره ۲۸۶ از دیوان حافظ – دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش وز شما پنهان نشاید کرد سر می فروش گفت آسان گیر بر خود کارها […]
غزل شماره ۲۸۵ – در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش
غزل شماره ۲۸۵ از دیوان حافظ – در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش حافظ قرابه کش شد و مفتی پیاله نوش صوفی ز کنج صومعه با پای خم نشست […]
غزل شماره ۲۸۴ – هاتفی از گوشه میخانه دوش
غزل شماره ۲۸۴ از دیوان حافظ – هاتفی از گوشه میخانه دوش هاتفی از گوشه میخانه دوش گفت ببخشند گنه می بنوش لطف الهی بکند کار خویش مژده رحمت برساند سروش این خرد خام به […]
غزل شماره ۲۸۳ – سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش
غزل شماره ۲۸۳ از دیوان حافظ – سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش که دور شاه شجاع است می دلیر بنوش شد آن که اهل […]
غزل شماره ۲۸۲ – ببرد از من قرار و طاقت و هوش
غزل شماره ۲۸۲ از دیوان حافظ – ببرد از من قرار و طاقت و هوش ببرد از من قرار و طاقت و هوش بت سنگین دل سیمین بناگوش نگاری چابکی شنگی کلهدار ظریفی مه وشی […]
غزل شماره ۲۸۱ – یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
غزل شماره ۲۸۱ از دیوان حافظ – یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش می‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش گر چه از […]
غزل شماره ۲۸۰ – چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش
غزل شماره ۲۸۰ از دیوان حافظ – چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش به هر شکسته که پیوست تازه شد جانش کجاست همنفسی تا به شرح عرضه دهم که دل چه […]
غزل شماره ۲۷۹ – خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش
غزل شماره ۲۷۹ از دیوان حافظ – خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش خداوندا نگه دار از زوالش ز رکن آباد ما صد لوحش الله که عمر خضر می‌بخشد زلالش میان […]