غزل شماره ۲۹۸ – مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق
غزل شماره ۲۹۸ از دیوان حافظ – مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق گرت مدام میسر شود زهی توفیق جهان و کار جهان جمله هیچ […]
غزل شماره ۲۹۷ – زبان خامه ندارد سر بیان فراق
غزل شماره ۲۹۷ از دیوان حافظ – زبان خامه ندارد سر بیان فراق زبان خامه ندارد سر بیان فراق وگرنه شرح دهم با تو داستان فراق دریغ مدت عمرم که بر امید وصال به سر […]
غزل شماره ۲۹۶ – طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف
غزل شماره ۲۹۶ از دیوان حافظ – طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف گر بکشم زهی طرب ور بکشد زهی شرف طرف کرم ز کس […]
غزل شماره ۲۹۵ – سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ
غزل شماره ۲۹۵ از دیوان حافظ – سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ که تا چو بلبل بیدل کنم علاج دماغ به جلوه گل سوری […]
غزل شماره ۲۹۴ – در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
غزل شماره ۲۹۴ از دیوان حافظ – در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع روز و شب خوابم […]
غزل شماره ۲۹۳ – بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع
غزل شماره ۲۹۳ از دیوان حافظ – بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع شمع خاور فکند بر همه اطراف شعاع برکشد آینه از جیب افق چرخ و در آن […]
غزل شماره ۲۹۲ – قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع
غزل شماره ۲۹۲ از دیوان حافظ – قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع که نیست با کسم از بهر مال و جاه نزاع […]
غزل شماره ۲۹۱ – ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش
غزل شماره ۲۹۱ از دیوان حافظ – ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش از بس که دست می‌گزم و […]
غزل شماره ۲۹۰ – دلم رمیده شد و غافلم من درویش
غزل شماره ۲۹۰ از دیوان حافظ – دلم رمیده شد و غافلم من درویش دلم رمیده شد و غافلم من درویش که آن شکاری سرگشته را چه آمد پیش چو بید بر سر ایمان خویش […]
غزل شماره ۲۸۹ – مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش
غزل شماره ۲۸۹ از دیوان حافظ – مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش لیکنش مهر و وفا نیست خدایا بدهش دلبرم شاهد و طفل است […]