غزل شماره ۳۸۱ – گر چه ما بندگان پادشهیم

غزل شماره ۳۸۱ از دیوان حافظ – گر چه ما بندگان پادشهیم

گر چه ما بندگان پادشهیم
پادشاهان ملک صبحگهیم

گنج در آستین و کیسه تهی
جام گیتی نما و خاک رهیم

هوشیار حضور و مست غرور
بحر توحید و غرقه گنهیم

شاهد بخت چون کرشمه کند
ماش آیینه رخ چو مهیم

شاه بیدار بخت را هر شب
ما نگهبان افسر و کلهیم

گو غنیمت شمار صحبت ما
که تو در خواب و ما به دیده گهیم

شاه منصور واقف است که ما
روی همت به هر کجا که نهیم

دشمنان را ز خون کفن سازیم
دوستان را قبای فتح دهیم

رنگ تزویر پیش ما نبود
شیر سرخیم و افعی سیهیم

وام حافظ بگو که بازدهند
کرده‌ای اعتراف و ما گوهیم

پخش صوتی غزل

تعبیر فال حافظ شما:

ظاهری سادی و بی آلایش داری گرچه از توانایی مالی بالایی برخوردار نیستی اما گنجهای دیگری در وجود تو نهفته است که بر هزاران هزار گنج مادی برتری دارد. برای دستیابی به این گنجها بایستی در درون خود کاوشی عمیق نمایی و از توانایی های خود بهترین استفاده ها را بنمایی تا به مرحله ای برسی که دشمنانت مغلوب، دوستانت شاد و خودت صاحب مقام و منزلت شوی.

نتیجه تفال به دیوان حافظ:

۱- حضرت حافظ دربیت های دوم، سوم و پنجم می فرماید:
* با اینکه ثروتی از علم و دانش در اختیار داریم اما این فقر اختیاری را طالب هستیم و با اینکه عزیز و محترم هستیم اما در فروتنی خاک را همه هستیم.
* دل آگاه و مراقب در حضور محبوب هستیم و از اینکه به پیشگاه محبوب اجازه یافته ایم، مغروریم و ما دریای یکتاپرستی هستیم در عین حال خود را در گناه غرق می بینیم.
* ما هر شب نگهبان تاج و کلاه شاه بیدار بخت هستیم و آن از برکات دعای ماست.
حال خود باید نیت خود را تفسیر نمایید.
۲- شما به مال دنیا اعتنایی ندارید و اصولاً مقام و ثروت را فناپذیر می دانید. از اینکه دیگران برای زیاده طلبی خود را به آب و آتش می زنند، تعجب می کنید. در دل آنها را مسخره می کنید. در دلت عشق به حق موج می زند. مرحبا به شما. بدانید زندگی بسیار خوبی در انتظار شماست زیرا بدی کسی را نمی خواهید و حتی حاضر به آزار مورچه ای هم نیستید. به همین جهت خداوند به شما کمک می کند.
۳- آینده ای درخشان خواهید داشت. این نیت با توکل بر خداوند عملی میگردد و جای هیچ گونه نگرانی نمی باشد ولی نیاز به زمان و صبر و شکیبایی دارد.
۴- به شما می گویم میان ترس از خدا و ترس از مردم، حتماً از خدا بترس تا از ترس مردم در امان باشی.
حضرت علی (ع) می فرمایند: “انسان ترسو روزی هزار بار می میرد و انسان بی باک در دنیا به خوشی، روزی هزار بار از زندگی بهره می گیرد.”