بیوگرافی و زندگینامه امیر قلعه نوعی

بیوگرافی امیر قلعه نوعی

امیر قلعه نوعی که اسم شناسنامه ای او اردشیر بوده، بازیکن سابق و مربی فوتبال ایرانی در یکم آذر ماه سال ۱۳۴۲ متولد شد. او در حال حاضر به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران فعالیت می‌کند.

قلعه نوعی یکی از بی‌نظیرترین اشخاص در فوتبال ایران بوده که توانسته دستاوردهای زیادی را در این زمینه حاصل کند. او موفق شد طی سال‌های ۱۳۸۵، ۱۳۸۸ و ۱۳۹۲ در رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ایران تیم استقلال را به جایگاه قهرمانی رسانده و در عین حال در سال های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ باعث رسیدن به مقام قهرمانی برای تیم سپاهان اصفهان شود.

او در حال حاضر با داشتن پنج عنوان قهرمانی به همراه تیم‌های استقلال تهران و سپاهان اصفهان، چهار عنوان نایب قهرمانی به همراه تیم‌های استقلال تهران، تراکتور تبریز، ذوب‌آهن اصفهان و سپاهان اصفهان و یک عنوان سومی در کنار تیم استقلال تهران در جایگاه پرافتخارترین سرمربی رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ایران شناخته شود.

نکته قابل توجه چنین است که او موفق شد در سال‌های ۱۳۸۱ و ۱۳۸۷ دو عنوان قهرمانی و در سال ۱۳۸۳ یک مقام نایب قهرمانی در رقابت‌های حذفی ایران را در کنار تیم استقلال تهران حاصل کند.‌

خلاصه زندگینامه

نام: امیر

نام خانوادگی: قلعه نویی

نام اصلی: اردشیر قلعه نویی

تاریخ تولد: ۱ آذر ۱۳۴۲

محل تولد: تهران، ایران

پست فعلی: سرمربی

پست گذشته: هافبک

وضعیت تاهل: متاهل

فرزندان: ۱ دختر و ۱ پسر

قد: ۱٫۶۵ متر (۵ فوت ۵ اینچ)

باشگاه کنونی: تیم ملی فوتبال ایران (سرمربی)

زندگینامه

زندگی شخصی و خانواده:

اردشیر قلعه نوعی که به امیر قلعه نوعی شهرت دارد در روز اول آذر ماه سال ۱۳۴۲ به دنیا آمد. با در نظر گرفتن سالی که هم اکنون در آن قرار داریم، به راحتی می‌توانید محاسبه کنید که این سرمربی در چه سنی می‌باشد.‌

پس از آنکه او متولد شد، پدرش اسم اردشیر را برای او در نظر گرفت و برادرش را بابک گذاشت. ولی از همان سال‌های کودکی اغلب او را با نام امیر صدا می‌کردند.‌ امیر قلعه نوعی در یک خانواده پرجمعیت رشد کرد که دارای هفت خواهر و برادر بود.‌ هرچند در سال ۱۴۰۲ یکی از خواهران او دار فانی را وداع گفت.‌

از کارگری تا مسافرکشی:

پدر امیر قلعه نوعی به عنوان راننده خودروهای سنگین ولوو مشغول به کار بود.‌ هنگامی که او در سن ۷ سالگی بود ، پدرش دار فانی را وداع گفت. لذا این امر موجب شد او به منظور یاری به تامین نیازها و درآمد خانواده از همان سنین کودکی در قنادی مشغول به کار شود. حتی تا قبل از ورود به باشگاه استقلال، او برای مدت ده سال صاحب یک مزرعه کشاورزی بوده و در آن فعالیت می‌کرد. بدین ترتیب از سنین کودکی کار در خارج از منزل را آغاز نمود تا به این ترتیب کمک خرجی جهت تامین معاش خانواده شود.‌

پس از آنکه این بازیکن به طور حرفه‌ای در زمینه فوتبال به فعالیت پرداخت، به شغل دوم خود ادامه داده و با اولین دستمزد و به فروش رساندن طلاهای مادرش، اقدام به خریداری یک خودرو پیکان نمود تا با مسافر کشی همچنان مخارج خانواده را تامین کند.‌

اصلیت:

نکته قابل توجه چنین است، به همان نسبت که اصلیت و ریشه امیر قلعه نوعی اهمیت دارد، در موتورهای جستجوی شبکه‌های مجازی پرسشی که به دفعات مشاهده می‌شود، چنین است که پدر امیر قلعه نوعی از اهالی کدام منطقه بوده است.

در اینجا بیان می‌کنیم امیر قلعه نوعی و خانواده او از اهالی شهر نیشابور می‌باشند که در شهر تهران در محله نازی‌آباد زندگی می‌کردند.‌

با منتشر شدن محل زندگی این بازیکن سوالات دیگری همانند آدرس محل سکونت او در کجا بوده و یا اینکه شماره تماس امیر قلعه نویی چیست، از جمله سوالاتی است که توسط کاربران در شبکه‌های مجازی ارائه می‌شود. ولی در اینجا خاطرنشان می‌کنیم در سال‌های بسیار قبل امیر قلعه نوعی در محله نازی آباد به همراه خانواده سکونت داشت. ولی پس از آنکه به طور حرفه‌ای مربیگری فوتبال را آغاز نمود، از آنجا نقل مکان کردند.

دارایی:

از آنجا که امیر قلعه نوعی مسئولیت سرمربیگری را در باشگاه‌های مشهور و نام آوری همچون سپاهان، استقلال تهران و تیم ملی داشته است، لذا آشکار است که او درآمد قابل توجهی داشته و از نظر اقتصادی در موقعیت خوبی به سر می‌برد.‌ ولی در این زمینه می‌توان رقم و درآمد مشخصی را برای او ذکر کرد. لذا سایت‌ها یا شبکه‌هایی که اقدام به منتشر کردن ارقام مشخصی از درآمد برای او می‌کنند، چندان صحت ندارد.

سرمربی تیم ملی فوتبال ایران در کنار کار در زمینه ورزش در سایر حوزه‌ها همچون رستوران داری، ساخت و ساز، مبل فروشی، مدیریت استخر و سونای وی آی پی نیز فعالیت دارد.

امیر قلعه نویی و نیکی کریمی:

در یک دوره زمانی شایعاتی در مورد ازدواج امیر قلعه نوعی و نیکی کریمی در سایت‌ها و شبکه‌های مجازی منتشر شد. این موضوع با استناد به تصویر دونفره‌ای از آنها صورت گرفت که در یک اتومبیل کنار یکدیگر حضور داشتند.‌ ولی این عکس در خصوص مشارکت آنها جهت تولید یک فیلم مستند بوده و هیچ کدام از شایعات مذکور صحیح نمی‌باشد. نیکی کریمی که تصمیم به ساخت مستندی به نام روزی روزگاری فوتبال داشت، در کنار سایر عوامل فیلم مقرر بود در تمرینات چند تیم فوتبال حضور یابد که از جمله این تیم‌ها، سپاهان بود که در آن زمان امیر قلعه نوعی مربیگری آن را عهده‌دار بود.‌

ارادت به علی پروین:

این سرمربی علاقه و احترام ویژه‌ای به علی پروین اسطوره باشگاه پرسپولیس قائل بوده و حتی در جملات خود از او به نام سلطان سلطان‌ها یاد می‌کند. چرا که هم از منظر اخلاقی و هم از جنبه فنی کاملاً مرید و پیرو اوست.‌

تفریحات:

او در اوقات فراغت اغلب در خانه به بازی پینگ پنگ و والیبال می پردازد. همچنین در فصول رایج چنانچه شرایط آب و هوایی مطلوب باشد، او عازم توچال شده تا با پرداختن به اسکی اوقات خود را سپری کند.

جراحی سنگ کلیه:

از آنجا که امیر قلعه نوعی دورانی بود که دچار ناراحتی سنگ کلیه شده و دردهای زیادی را تحمل می‌کرد، لذا در آذر ماه سال ۱۴۰۲ در بیمارستان بستری شد و با استفاده از لیزر درمانی و شکاندن سنگ‌ها، به درمان این ناهنجاری پرداخت.‌

اهل خرافات و طلسم:

یکی از موضوعات جالبی که در مورد امیر قلعه نوعی مشاهده می‌شود، چنین است که او به موضوعات خرافی اعتقاد دارد. به طوری که یک مرتبه در باشگاه سپاهان و یک بار نیز در باشگاه تراکتورسازی از یک فرد سرشناس در این زمینه دعوت کرد تا تیمش را از بستگی و طلسم رها کند.

ازدواج

در سال‌های بسیار قبل امیر قلعه نوعی با دختری ازدواج کرده و زندگی مشترک شان را آغاز نمودند.‌ ثمره این ازدواج متولد شدن دو فرزند است.‌ هرچند هیچگونه اطلاعات موثقی در خصوص همسر امیر قلعه نوعی، اصالت او و یا شغلی که به آن اشتغال دارد در اختیار نیست.‌ ولی در عین حال می‌توانید با یک جستجوی ساده در شبکه‌های مجازی، تصاویر همسر امیر قلعه نوعی را در کنار پسرش مشاهده کنید.‌

فرزندان:

امیر قلعه نوعی دارای دو فرزند است که اولین فرزند او دختری به اسم خاتون بوده و فرزند دومش پسری است که محمد هوتن نام دارد.‌ در اینجا نیز هیچ گونه عکس قابل استناد و موثقی از دختر امیر قلعه نوعی، تحصیلات، گرایشات و یا مجرد و متاهل بودن او در دسترس نیست.

امیر قلعه نوعی در شبکه های اجتماعی

اینستاگرام:

amirghalenoei@

زندگی ورزشی

ورود به دنیای فوتبال:

هر شخصیتی در حوزه فعالیت خود شروعی داشته است. در این میان امیر قلعه نوعی نیز از سال‌های کودکی ورزش فوتبال را از میدان انصاری محله نازی آباد به همراه برادرش آغاز نمود.‌ در سال ۱۳۶۵ هنگامی که او در سن ۱۳ سالگی بود، به تیم جوانان افسر ملحق شده و به تدریج به باشگاه‌های مطرح و مهم‌تری همانند استقلال وارد شد. به عبارتی او سال‌های جوانی خود را در حوزه فوتبال طی کرده و هم اکنون به عنوان سرمربی هدایت تیم ملی ایران را در دست دارد.

کارنامه پرافتخارترین مربی لیگ فوتبال ایران:

زمانی که امیر قلعه نوعی مسئولیت سرمربیگری تیم استقلال تهران را بر عهده داشت، طی سال‌های ۱۳۸۵، ۱۳۸۸ و ۱۳۹۲ توانست این تیم را به جایگاه قهرمانی برساند.‌ در عین حال او موفق شد در رقابت‌های جام حذفی دو عنوان قهرمانی طی سال‌های ۱۳۸۱ و ۱۳۸۷ و یک نایب قهرمانی را در سال ۱۳۸۳ برای تیم استقلال به ارمغان آورد.‌

در سال ۱۳۸۹ و سال ۱۳۹۰ او موفق شد تیم سپاهان اصفهان را در رقابت‌های لیگ برتر به جایگاه قهرمانی بنشاند.

از آنجا که این مربی پنج مرتبه عنوان قهرمانی را در کنار تیم‌های استقلال تهران و سپاهان اصفهان تجربه کرده، همچنین چهار مقام نایب قهرمانی را با تیم‌های استقلال تهران، تراکتور تبریز، ذوب‌آهن اصفهان و سپاهان اصفهان حاصل کرده و یک رتبه سوم را با تیم استقلال تهران به دست آورد، در جایگاه پرافتخارترین مربی رقابت‌های لیگ فوتبال ایران شناخته شد.

دوران بازی در ردهٔ باشگاهی:

در این بخش سعی داریم به بررسی تیم‌هایی بپردازیم که امیر قلعه نوعی در سال‌های بازی در عرصه فوتبال در آنها شرکت داشته است.‌

تیم راه‌آهن تهران:

در سال‌های آخر دهه ۱۳۵۰ امیر قلعه نوعی فوتبال حرفه‌ای را با حضور در تیم جوانان راه آهن شروع کرد.‌ در این دوران اولین افرادی که او را جهت تیم‌های پایه‌ای راه آهن برگزیدند، اردشیر لارودی و پرویز ابوطالب بوده اند.

سپس او به واسطه ناصر ابراهیمی به تیم بزرگسالان راه آهن راه یافته و هنگامی که در سن ۱۷ سالگی بود، موفق شد در رقابت‌های جام حذفی تهران در سال ۱۳۵۹ سه گل را به ثمر برساند.‌

در فصل مذکور تیم راه آهن توانست هر دو تیم نام آور استقلال و پرسپولیس تهران را در مسابقات جام حذفی مغلوب کرده و به مرحله نهایی صعود کند.‌ ولی سرانجام در دیدار برابر تیم نیروی هوایی، این بازی را به حریف واگذار کرده و نایب قهرمان شد.‌

امیر قلعه نوعی در سال ۱۳۶۰ پیشنهاد ورود به تیم ملی جوانان را دریافت کرد که در آنجا بازی درخشانی را از خود ارائه کرد. پس از گذشت چند ماه، در اسفند ماه سال ۱۳۶۰ ناصر ابراهیمی از باشگاه راه آهن به باشگاه شاهین منتقل شد.‌

تیم شاهین تهران:

ناصر ابراهیمی در پی نقل و انتقال از باشگاه راه آهن به باشگاه شاهین از بین تمام فوتبالیست‌های پراستعداد تیم راه آهن همچون فرشاد پیوس، مرتضی یکه، و بیژن طاهری فقط امیر قلعه نوعی را که در سن ۱۸ سالگی بود، به همراه خود به باشگاه شاهین منتقل کرد.

در تیم شاهین تعداد زیادی از بازیکنان ملی پوش حضور داشتند که از جمله آنها می توان به نادر فریادشیران، مهدی دینورزاده، نصرالله عبداللهی، محمد صادقی و حمید مجدتیموری اشاره کرد.‌

پس از آن در سال ۱۳۶۳ ناصر ابراهیمی از تیم شاهین بیرون آمده و در ازای او محراب شاهرخی سرمربیگری این تیم را عهده‌دار شد.‌ پس از او نیز نصرالله عبداللهی به این سمت منصوب شد.

هنگامی که در سال ۱۳۶۴ صادقی از فوتبال خداحافظی کرده و دینورزاده از تیم شاهین بیرون آمد، قلعه نوعی در سن ۲۲ سالگی به عنوان کاپیتان تیم برگزیده شد. این موضوع در شرایطی بود که در ترکیب اصلی تیم شاهین، قریب به اتفاق همه بازیکنان سن و سالی بیشتر از او داشتند.

در اون زمان امیر قلعه نوعی در کنار تیم شاهین در تیم تهران الف نیز حضور داشت.‌ طی سال‌های جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، رقابت‌های لیگ کشوری میان باشگاه‌ها اجرا نمی‌شد.‌

در سال ۱۳۶۴ فدراسیون فوتبال اولین دوره رقابت‌های لیگ پس از انقلاب را ترتیب داد که نام آن را لیگ قدس گذاشته و میان تیم‌های استان‌ها برگزار می‌شد.‌ در این رقابت‌ها چهارده تیم حضور داشته و این مسابقات در دو گروه مشتمل بر هفت تیم اجرا گردید.

در کنار تیم‌هایی که به نمایندگی از استان‌هایی همانند اصفهان، مازندران، گیلان، آذربایجان شرقی، خوزستان، خراسان و … شرکت داشتند، از استان تهران دو تیم نیز در این مسابقات حضور می‌یافت.‌

در حقیقت تیم تهران الف برگزیده‌ای از بازیکنان تیم‌های شاهین، استقلال و بانک ملی بود که امیر حاج رضایی مربیگری آن را در این رقابت‌ها عهده‌دار بود.‌ از بازیکنان تیم مذکور می‌توان محرمی، شکورزاده، شاهین بیانی، حاجیلو، بهتاش فریبا، قلعه‌نویی، ضیایی، باوی، مرتضی یکه، پازوکی، چنگیز، رضا احدی، مختاری‌فر، رحیم یوسفی و … را نام برد.‌ ولی بازیکنان تیم تهران برگزیده‌ای از فوتبالیست‌های باشگاه‌های پرسپولیس، هما، تکاور و چند تیم دیگر بوده و در آن بازیکنانی همچون بهروز سلطانی، محمد پنجعلی، محمد مایلی‌کهن، حمید درخشان، ناصر محمدخانی، محمدحسن انصاری‌فرد، حمید علیدوستی، مجتبی خیراندیش و محمود نقوی حضور داشتند.‌

در خاتمه اولین دوره رقابت‌های لیگ قدس به سال ۱۳۶۴، امیر قلعه نوعی در ترکیب تیم تهران الف به مقام قهرمانی اولین رقابت‌های لیگ کشوری پس از پیروزی انقلاب اسلامی دست یافت.

در دیدار نهایی این تیم که در برابر تیم تهران ب برگزار گردید، در پی گلی که امیر قلعه نوعی به ثمر رساند، بازی با نتیجه یک بر یک به تساوی کشید، سرانجام در ضربات پنالتی تیم تهران الف توانست تیم تهران ب را مغلوب خود کرده و به پیروزی برسد.

امیر قلعه نوعی در سال‌هایی که در تیم شاهین شرکت داشت، در سال‌های ۱۳۶۴ و ۱۳۶۵ دو مرتبه به عنوان نایب قهرمانی باشگاه‌های تهران رسید که یکی از این دیدارها بازی نهایی خاطره انگیز سال ۱۳۶۴ میان تیم‌های استقلال و شاهین انجام شد.

در دیدار مذکور که تیم استقلال توانست در ضربات پنالتی تیم شاهین را مغلوب کند، از بازیکنان بی‌نظیر و درخشان این دیدار می توان ناصر حجازی، پرویز مظلومی، امیر قلعه‌نویی و محمود پازوکی را نام برد.‌

در سال ۱۳۶۴ طی برگزاری یازده هفته رقابت‌های لیگ باشگاه‌های تهران، امیر قلعه نوعی و حمید درخشان هر یک سه مرتبه از سوی نشریه کیهان ورزشی در جایگاه بازیکن هفته برگزیده شده و در جایگاه موفق‌ترین فوتبالیست‌های این فصل شناخته شدند. ولی در این میان فقط قلعه نوعی توانست پیراهن تیم ملی ب را به تن کند تا در ترکیب این تیم، در رقابت‌های جام بین المللی دهه فجر حضور یابد.‌

در میانه دیدارهای لیگ سال ۱۳۶۶، در پی پیروزی تیم شاهین در مقابل پرسپولیس که با نتیجه دو بر صفر انجام شد، کریم باوی توانست به موجب پاس گل‌های امیر نوعی دو گل را به ثمر برساند.‌ پس از آن او از تیم شاهین جدا شده و به تیم الاسد قطر پیوست.‌

تیم تهران الف:

خاطرنشان می‌کنیم امیر قلعه نوعی در ترکیب تیم تهران الف نیز حضور داشته و در دیدارها شرکت می‌کرد.‌ در حقیقت تیم تهران الف شامل بازیکنان انتخابی تیم شاهین، استقلال و بانک ملی بوده و تیم تهران ب از میان بازیکنان تیم‌های پرسپولیس، هما، تکاور و سایر تیم‌ها تشکیل می‌شدند.

لذا در سال ۱۳۶۴ امیر قلعه نوعی توانست در ترکیب تیم تهران الف در اولین رقابت‌های لیگ کشوری پس از پیروزی انقلاب اسلامی به مقام قهرمانی نائل شود.‌ او موفق شد در بازی نهایی گلی را برای این تیم به ثمر برساند.‌

تیم السد قطر:

امیر قلعه نوعی به مدت یک سال در باشگاه السد قطر حضور داشته و در دیدارها شرکت می‌کرد.‌ این تیم توانست به مقام قهرمانی در رقابت‌های لیگ و جام حذفی قطر دست یابد.‌

در فصل پس از آن (۸۹–۱۹۸۸) تیم السد موفق شد به مقام قهرمانی رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا برسد.‌ بر اساس زمانبندی رقابت‌های سال مذکور، رقابت‌های ماقبل نهایی باشگاه‌های آسیا در ایام تابستان و پاییز سال ۱۳۶۷ صورت گرفته و همچنین بازی‌های رفت و برگشت نهایی در بهار سال ۱۳۶۸ اجرا می‌شد.

ولی این بازیکن پیش از شروع دیدارهای نهایی از تیم السد بیرون آمده و در اسفند ماه سال ۱۳۶۷ به تیم استقلال تهران ملحق شد.‌ از این رو رسیدن به مقام قهرمانی باشگاه‌های آسیا در کنار تیم السد در کارنامه ورزشی امیر قلعه نوعی مشاهده نمی‌شود.‌

تیم استقلال تهران:

در ایام زمستان سال ۱۳۶۷ امیر قلعه نوعی به تهران مراجعت کرده و به باشگاه استقلال تهران پیوست تا به این ترتیب خاتمه دوران بازی خود را در این تیم بگذراند.‌ او اولین بار در نوزدهم اسفند ماه سال ۱۳۶۷ با پوشیدن تیم استقلال در بازی برابر تیم پرسپولیس در زمین حضور یافت. این دیدار که در آخر فصل ۶۸_۱۳۶۷ و در مرحله یک چهارم نهایی رقابت‌های جام حذفی ایران صورت می‌گرفت، منجر به ضربات پنالتی شده و در نهایت تیم استقلال بازی را به حریف واگذار کرد.

نخستین عنوان قهرمانی امیر قلعه نوعی در ترکیب تیم استقلال در اولین فصلی که به طور کامل در تیم استقلال حضور داشت یعنی فصل ۶۹_۱۳۶۸ و طی اولین رقابت‌های لیگ باشگاه‌های ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی به نام لیگ قدس صورت گرفت. تیم استقلال که به دنبال تیم پرسپولیس به عنوان نایب قهرمان باشگاه‌های تهران در فصل مذکور معرفی شد، در رقابت‌های لیگ باشگاه‌های ایران به دنبال صدرنشینی در گروه دوم و مغلوب کردن تیم ملوان انزلی با نتیجه چهار بر صفر در مجموع دو بازی رفت و برگشت مرحله نیمه نهایی پیروز شده و در بهار سال ۱۳۶۹ در رقابت نهایی موفق شد پرسپولیس را با نتیجه ۲ بر یک شکست دهد. هر دو گل تیم استقلال بر اساس پاس گل‌هایی که امیر قلعه نوعی ارسال کرده بود، به ثمر رسید.‌

در فصل دوم حضور با تیم استقلال یعنی فصل ۷۰_۱۳۶۹ امیر قلعه نوعی در ترکیب این تیم در زمستان سال ۱۳۶۹ دو مرتبه به نایب قهرمانی رقابت‌های لیگ باشگاه‌های تهران دست یافت.‌ سپس تیم استقلال با پشت سر گذاشتن تیم ملوان انزلی در ضربان پنالتی، به مقام نایب قهرمانی رقابت‌های جام حذفی ایران در زمستان سال ۱۳۶۹ نائل شد.‌

در فصل مذکور رقابت‌های لیگ سراسری اجرا نشده و تیم‌های باشگاهی در رقابت‌های استانی حضور یافتند. به طوری که ۱۲ تیم جهت شرکت در اولین دوره رقابت‌های لیگ آزادگان برگزیده شوند.‌ در عین حال که تیم ملی ایران به مدت چند ماه از سال ۱۳۶۹ جهت حضور در اردوی آماده سازی رقابت‌های بازی‌های آسیایی به سال ۱۹۹۰ پکن شرکت داشت، سرانجام تیم ملی فوتبال ایران به مقام قهرمانی رسید.‌

امیر قلعه نوعی در ترکیب تیم استقلال در ایام آغاز تابستان سال ۱۳۷۰ موفق شد پس از گذشت بیست سال، جایگاه قهرمانی رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا را در فصل ۹۱–۱۹۹۰ حاصل کند.

دیدارهای مقدماتی رقابت‌های دوره مذکور جام باشگاه‌های آسیا در تابستان سال ۱۳۶۹ اجرا شده بود. ولی از آنجا که عراق اقدام به حمله و تصرف کویت نموده و اولین جنگ خلیج فارس صورت گرفت، لذا برگزاری مرحله نهایی این رقابت‌ها چند ماه عقب افتاد.‌

در فصل پس از آن یعنی فصل ۷۱–۱۳۷۰ فیلم استقلال تهران پس از گذشت پنج سال به مقام قهرمانی در رقابت‌های لیگ باشگاه‌های تهران در ایام زمستان سال ۱۳۷۰ نائل شد. در حقیقت فصل مذکور آخرین باری بود که تیم‌های استقلال و پرسپولیس در رقابت‌های لیگ باشگاه‌های تهران حضور داشتند.‌

از آنجا که در فصل مذکور زمانبندی رقابت‌های آسیایی دچار تغییر شده بود، لذا رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا در دوره فشرده‌تری نسبت به دوره‌های پیشین انجام گردید.

مرحله نهایی این رقابت‌ها که در آذر ماه و دی ماه سال ۱۳۷۰ در قطر اجرا گردید، تیم استقلال توانست با بازی‌های زیبایی که از خود ارائه می‌داد تا مرحله نهایی جام باشگاه‌های آسیا راه یابد، ولی در دیدار برابر تیم الهلال عربستان در ضربات پنالتی مغلوب شده و به عنوان نایب قهرمان جام باشگاه‌های آسیا در فصل ۹۲_۱۹۹۱ معرفی شد.‌

در تاریخ باشگاه استقلال سال‌های ۱۳۶۹ و ۱۳۷۰ در جایگاه سال‌های درخشان این تیم تحت هدایت و مربیگری منصور پورحیدری یاد می‌شود. به این علت که تیم استقلال جایگاه قهرمانی تهران، قهرمانی ایران و قهرمانی در سطح آسیا را در این سال‌ها حاصل کرده و سه مرتبه توانست رقیب دیرینه خود را به نام تیم پرسپولیس مغلوب کند، در شرایطی که هیچ شکستی از این تیم نداشت.

در رقابت‌های لیگ آزادگان تیم استقلال در این فصل بازی‌های خوبی را در ابتدا به انجام رساند و در جدول در نیم فصل صدر نشین شد. ولی در ادامه نیم فصل دوم که اغلب در پی عطیلات کوتاه رقابت‌ها و در فصل بهار ۱۳۷۱ صورت گرفت، بازی‌های این تیم دچار رکود شده و به دنبال شکستی که در دیدار از تیم پاس تهران حاصل کرد سرانجام جایگاه قهرمانی را تسلیم تیم پاس نمود.

بدین ترتیب تیم استقلال تهران در فصل مذکور به عنوان نایب قهرمان رقابت‌های لیگ ایران یا لیگ آزادگان معرفی گردید. با وجودی که توانست در دو بازی رفت و برگشت تیم پرسپولیس را مغلوب خود کند.

در فصل پس از آن که به عنوان رقابت‌های لیگ دوم آزادگان ۷۲_۱۳۷۱ شناخته می‌شد، امیر قلعه نوعی به علت مصدومیت، در بسیاری از دیدارهای این فصل شرکت نکرد. همچنین قبل از آغاز مسابقات فصل مذکور، پورحیدری به علت پاره‌ای از مشکلات و دغدغه‌های خانوادگی از فیلم استقلال بیرون آمده و در ازای او بیژن ذوالفقار نسب منصوب شد.

خاطرنشان می‌کنیم همزمان با این جریان تعدادی از فوتبالیست‌های سرشناس و مطرح تیم استقلال همچون شاهرخ بیانی، مجید نامجو مطلق، جعفر مختاری‌فر، و رضا احدی از این تیم خارج شدند.

لذا تیم استقلال در رقابت‌های لیگ آزادگان در مقام سوم گروه قرار گرفته و موفق نشد به مرحله نیمه نهایی جام آزادگان راه یابد. در عین حال که طی رقابت‌های سوپرجام تهران که در ایام زمستان سال ۱۳۷۱ و به منظور سهمیه‌بندی چهار تیم مستقر در تهران در رقابت‌های لیگ آزادگان فصل آینده صورت گرفت، میسر نشد که این تیم سهمیه شرکت در دومین رقابت‌های لیگ آزادگان را دریافت کند.

به دنبال این رخدادها و در پی چند رویکرد و تصمیم پیش‌بینی نشده فدراسیون، مقرر شد تیم استقلال در ازای حضور در لیگ باشگاه‌های تهران در کنار تعداد دیگری از تیم‌های تهرانی، در رقابت‌های جدید کشوری به نام لیگ دسته سوم آزادگان که با رقابت‌های لیگ‌های دسته اول و دوم آزادگان از منظر راهیابی و تنزل تیم‌ها به هیچ وجه مرتبط نبود، حضور یابد.

در این مدت برخی از بازیکنان مشهور و عضو تیم ملی همچون شاهین بیانی، احمدرضا عابدزاده، عبدالصمد مرفاوی، و هاشمی مقدم از تیم استقلال خارج شدند.‌ در پی بیرون آمدن شاهین بیانی در رقابت‌های آخر این فصل، امیر قلعه نوعی به عنوان کاپیتان تیم استقلال در زمین حاضر شد.

به دنبال یک سال فاصله تیم استقلال از رقابت‌های سطح اول فوتبال کشور، امیر قلعه نوعی در ترکیب این تیم توانست به مقام قهرمانی در مسابقات سوپر جام تهران به سال ۱۳۷۳ برسد تا بدین ترتیب تیم استقلال مجدد در فصل ۷۴_۱۳۷۳ در رقابت‌های لیگ دست اول کشور حاضر شود.

در فصل مذکور مسئولیت سرمربیگری تیم استقلال بر عهده لئونید بیلفسکی مربی روس بوده و نتوانست دستاوردهای خوبی را در نیم فصل اول حاصل کند. ولی در خاتمه نیم فصل در ازای بیلفسکی نصرالله عبداللهی جایگزین شده و با تغییر و تحولات زیادی که در این تیم ایجاد کرد، توانست تیمش را تا مرحله نهایی ببرد.

به دنبال رخدادهای شهرآورد سی و هشتم تهران که در دی ماه سال ۱۳۷۳ اتفاق افتاد، به حکم کمیته انضباطی امیر قلعه نوعی برای مدت شش ماه از شرکت در رقابت‌ها و میدان‌ها منع گردید.

با توجه به اینکه در دیدار نهایی بازیکنانی همچون امیر قلعه نوعی، صادق ورمرزیار و محمود فکری به علت محرومیت در آن حضور نداشتند، سرانجام تیم استقلال در خاتمه وقت اضافه با نتیجه یک بر صفر بازی را به تیم سایپا واگذار کرده و در چهارمین رقابت‌های لیگ آزادگان خودش نایب قهرمان گردید.‌

در دوره پنجم به رقابت‌های لیگ آزادگان که در فصل ۷۵_۱۳۷۴ برگزار گردید، پورحیدری عهده‌دار مربیگری تیم استقلال شده و مقام سوم لیگ را حاصل کرد. در عین حال به مقام قهرمانی در بازی‌های جام حذفی فوتبال ایران رسید.

در دیدار بازگشت نهایی جام حذفی فصل ۷۵_۱۳۷۴ که تیم استقلال در برابر تیم برق شیراز به بازی پرداخت، دوگل این تیم توسط امیر قلعه نوعی وارد دروازه حریف شد. طی دو عنوان قهرمانی آخر که در سال‌های ۱۳۷۳ در سوپر جام تهران و سال ۱۳۷۵ در جام حذفی ایران به دست آمد، امیر قلعه نوعی به عنوان کاپیتان تیم استقلال در دیدارها حضور داشت.

در حقیقت رقابت‌های فصل ۷۶_۱۳۷۵ استقلال به عنوان آخرین فصلی محسوب می‌شود که امیر قلعه نوعی با پیراهن این تیم در دیدارها شرکت می‌کرد. تیم استقلال در ابتدا بازی‌های خوبی را در رقابت‌های لیگ و جام در جام باشگاه‌های آسیا به نمایش گذاشت و همچنین برای دوران محدودی صدرنشین جدول لیگ آزادگان گردید. ولی در وسط بازی‌های نیم فصل اول، تیم استقلال به شدت دچار رکود شد.

در فصل مذکور در خاتمه نیم فصل اول و در پی رقابت‌های یک چهارم نهایی جام در جام آسیا، منصور پورحیدری از تیم استقلال بیرون آمده و ناصر حجازی جای او را گرفت. در ایام پاییز سال ۱۳۷۵ تیم استقلال رقابت‌های جام در جام آسیا را با قرار گرفتن در رتبه چهارم، و در فصل بهار سال ۱۳۷۶ مسابقات لیگ را با کسب رتبه ششم خاتمه داد.

در این فصل امیر قلعه نوعی که کاملاً خود را مهیای حضور در بازی‌ها کرده بود، به علت ناراحتی مزمن زانو، در بخش اعظمی از رقابت‌های نیم فصل دوم لیگ حضور نداشت. لذا در خاتمه فصل مذکور برای همیشه از بازی در زمین فوتبال خداحافظی کرد.

طی چهار سال آخری که امیر قلعه نوعی در ترکیب تیم استقلال شرکت داشت، با بستن بازوبند کاپیتانی هدایت تیم را در هنگام دیدارها بر عهده داشت.‌

او به علت قابلیت و توانمندی در هدایت میانه میدان استقلال در سال‌های کاپیتانی در تیم مذکور، در بین عده‌ای از طرفداران تیم استقلال و نشریات ایران به عنوان ژنرال خوانده می‌شد که همچنان در برخی از نشریات و رسانه‌ها با این لقب از او نام می‌برند.

ردهٔ ملی:

طی سال‌هایی که امیر قلعه نوعی در زمین فوتبال بازی می‌کرد، در ۲۰ دیدار در ترکیب تیم ملی حاضر شد.‌ هرچند که تعداد ۱۹ بازی از این رقابت‌ها از سن ۲۹ سالگی به بعد صورت گرفت.

این بازیکن برای اولین بار به واسطه پیشنهاد ناصر ابراهیمی در سال ۱۳۶۴ به تیم ملی ب ایران فراخوانده شد. پس از گذشت یک سال، پرویز دهداری به او پیشنهاد حضور در تیم ملی را ارائه کرد.

به این ترتیب امیر قلعه نوعی برای اولین بار در اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۵ با پوشیدن پیراهن تیم ملی جمهوری اسلامی ایران در بازی مقابل تیم چین شرکت کرد.

ولی در ادامه تا سال ۱۳۷۲ که او به سن ۲۹ سالگی رسید، اسم او در لیست اعضای تیم ملی ایران قرار نگرفت. در این میان در سال ۱۳۶۸ امیر قلعه نوعی به واسطه علی پروین به اردوی تیم ملی ایران دعوت گردید.‌

در این سال‌ها او فرصت حضور در چندین دیدار و تورنمنت برجسته و ارزشمند جهانی را به علل متفاوت از دست داد. پس از آن، در هنگام برگزاری رقابت‌های جام ملت‌های آسیا به سال ۱۹۸۸ میلادی که او در ترکیب تیم السد قطر حضور داشته و در آن دوران مرسوم بود، بازیکنان عضو باشگاه‌های خارجی در رقابت‌های جهانی به تیم ملی فراخوانده نمی‌شدند، لذا امیر قلعه نوعی نیز نتوانست در این مسابقات در تیم ملی شرکت کند.

سپس در دوران اجرای رقابت‌های جام ملت‌های آسیا به سال ۱۹۸۸ میلادی پکن، به عضویت تیم استقلال درآمد.‌ ولی به علت وجود تعداد زیادی از بازیکنان هافبک‌ برجسته و متبحر در تیم ملی که از فنون تکنیکی مناسبی نیز برخوردار بودند همچون نامجو مطلق، بیانی، ابطحی، قایقران و افتخاری لذا نام او در میان بیست نفر ملی‌پوشان تیم فوتبال جهت اعزام به مسابقات آسیایی سال ۱۹۹۰ قرار نگرفت.‌

همچنین در سال اجرای رقابت‌های جام ملت‌های آسیا به سال ۱۹۹۲ ژاپن، این بازیکن جراحات و مصدومیت‌هایی را داشته و برای مدت ۱۱ ماه قادر به حضور در میادین نبود.‌

در ادامه امیر قلعه نوعی در سال ۱۳۷۲ مجدد پیشنهاد حضور در تیم ملی را دریافت کرده و در رقابت میان تیم ملی ایران مقابل تیم بوسنی و هرزگوین که در شهریور ماه سال ۱۳۷۲ با هدایت و سرمربیگری علی پروین صورت گرفت، به تیم ملی پیوست.

طی رقابت‌های مقدماتی جام جهانی سال ۱۹۹۴ که در ایام پاییز سال ۱۳۷۲ در کشور قطر اجرا گردید، امیر قلعه نوعی از دومین دیدار کشور ایران در به عنوان یکی از اعضای ثابت تیم ملی ایران قرار گرفته و بازی مطلوبی را به خصوص در رقابت‌های ایران در برابر تیم‌های ملی ژاپن و کره شمالی از خود نشان داد.‌

در عین حال او در مسابقات آسیایی سال ۱۹۹۴ هیروشیما در زمره اعضای تیم ملی فوتبال ایران بوده است.‌ امیر قلعه نوعی برای آخرین بار در ترکیب تیم ملی در رقابت‌های انتخابی جام ملت‌های آسیا به سال ۱۹۹۶ در بازی تیم ملی ایران مقابل تیم عمان شرکت داشت.‌

در کارنامه ملی و ورزشی این بازیکن، به ثمر رساندن یک گل به تیم کویت مشاهده می‌شود. همچنین طی این سال‌ها یک مرتبه نیز بازوبند کاپیتانی تیم ملی به او واگذار شده و هدایت بازیکنان را در زمین بر عهده داشت.

در سال‌هایی که امیر قلعه نوعی به عنوان بازیکن فوتبال فعالیت داشت، چند مرتبه دچار مصدومیت شده و دو بار نیز این مصدومیت‌ها بسیار جدی و عمیق بود. نخستین بار در سال ۱۳۷۱ این موضوع صورت گرفت و دومین مرتبه در سال ۱۳۷۵ بدن او دچار مصدومیت زیاد و طولانی مدت شد که در نهایت ناچار شد از صحنه فوتبال به عنوان بازیکن خداحافظی کند.

خاطرنشان می‌کنیم آثار و عواقب صدماتی که بر زانوی او وارد شده بود، حتی پس از پایان یافتن بازی او در زمین فوتبال نیز همچنان ادامه داشته و چندین مرتبه اقدام به جراحی زانو نمود.

دوران مربیگری:

از سال‌هایی که امیر قلعه نوعی فعالیت خود را به عنوان  مربی فوتبال آغاز کرده، دستاوردهای موفقی را از خود ارائه کرده است. او در جایگاه سرمربی در کنار تیم‌های متفاوت، موفق به کسب هفت عنوان قهرمانی در رقابت‌های رسمی شامل ۵ رقابت لیگ برتر ایران و دو جام حذفی ایران شده است. در عین حال که او طی آخرین دوره همکاری با باشگاه سپاهان، خودش از این جریان انصراف داد.

او در ابتدا برای مدت یک سال دستیار ناصر حجازی در تیم استقلال شده و برای چند ماه نیز به عنوان دستیار در کنار ابراهیم قاسم پور در تیم ملی امید همکاری می‌کرد. به طوری که به همراه اعضای تیم امید به مقام قهرمانی در رقابت‌های غرب آسیا در تهران رسید. در ادامه او برای اولین بار سرمربیگری را با حضور در تیم کشاورز تهران تجربه کرد.‌

ردهٔ باشگاهی:

امیر قلعه نوعی پس از کنار گذاشتن بازی در زمین فوتبال، فعالیت خود را در این حیطه در جایگاه مربی ادامه داده و با پیوستن به تیم‌های مختلف این موضوع را تجربه کرد. در این بخش به شرح کامل این موضوع می‌پردازیم.‌

تیم کشاورز:

پس از آنکه امیر قلعه نوعی فعالیت خود را به عنوان بازیکن فوتبال کنار گذاشت، به مدت کوتاهی در تمرینات تیم لورکوزن به شکل جزئی شرکت داشت.‌ سپس اولین باشگاهی که او به عنوان سرمربی در آنجا حضور یافت، تیم کشاورز بوده است.‌ ولی از این جریان نتوانست دستاوردهای مطلوبی حاصل کند.

تیم برق تهران:

در رقابت‌های فصل ۸۱_۱۳۸۰ لیگ آزادگان، او مسئولیت سرمربیگری تیم برق تهران را عهده‌دار شد.‌ به طوری که در این دوران او با شرکت در بیست دیدار توانست تعداد نه پیروزی، چهار تساوی و هفت شکست را برای تیمش داشته باشد.‌

در مجموع امتیازات دریافتی تیمش ۳۱ امتیاز شده و از صعود به مرحله نهایی لیگ آزادگان باز ماند.‌ در دیدار جام حذفی در بازی مقابل تیم پرسپولیس، بیش از پیش نقش او در جایگاه سرمربی مورد توجه قرار گرفت.‌

این دیدار در وقت قانونی به نتیجه تساوی یک بر یک رسیده و پس از خاتمه یافتن وقت اضافه پرسپولیس به عنوان تیم دست اول توانست تیم برق تهران را با نتیجه دو بر یک مغلوب خود کند.‌

تیم استقلال اهواز:

امیر قلعه نوعی در آبان سال ۱۳۸۱ که همزمان با نیمه برگزاری رقابت‌های نیم فصل اول بود، برای اولین بار در مسابقات لیگ برتر در جایگاه سرمربی حضور یافت تا بتواند سرپرستی و هدایت تیم قرار گرفته در انتهای جدول یعنی استقلال اهواز را به انجام برساند.

هرچند تیم استقلال اهواز ابتدا فصل مذکور را با سرمربیگری جلال چراغ‌پور شروع کرد. ولی از آنجا که در چهار دیدار اول به نتیجه سه شکست و یک تساوی رسیده بود، چراغ بر خودش از ادامه همکاری با این تیم انصراف داده و پس از چندی قلعه نوعی در جایگاه سرمربی تازه در این تیم حضور یافت.

او طی دوران مربیگری در تیم استقلال اهواز توانست با شرکت در ۲۱ بازی، ۲۴ امتیاز را برای تیم خود حاصل کند. به طوری که در واپسین رقابت هفته لیگ موفق شد در بازی مقابل تیم ملوان که در بندر انزلی انجام شد، نتیجه را به تساوی رسانده و با این امتیاز حضور تیمش را در رقابت‌های لیگ پایدار کند. سرانجام تیم استقلال اهواز رقابت‌های این فصل را با کسب رتبه یازدهم خاتمه داد.‌

سرمربی تیم استقلال تهران:

امیر قلعه نوعی طی سال‌هایی که به عنوان سرمربی فعالیت کرد، برای پنج فصل تمام، مسئولیت سرمربیگری تیم استقلال تهران را به انجام رساند. همچنین او در دو دوره دیگر به سال‌های ۱۳۸۱ و ۱۳۸۷ تیم استقلال را در خاتمه رقابت‌های فصل در دیدارهای جام حذفی هدایت نمود.‌

از آنجا که هم اکنون منصور پورحیدری در جایگاه اولین مربی پرافتخار باشگاه استقلال در کارنامه مربیگری خود دارای هشت عنوان قهرمانی در رقابت‌های رسمی شامل سه مرتبه لیگ تهران، دو مرتبه لیگ ایران، دو مرتبه جام حذفی ایران و یک مرتبه جام باشگاه‌های آسیا می باشد، امیر قلعه نوعی با داشتن پنج مقام قهرمانی در رقابت‌های رسمی به همراه زدراکو رایکوف که او نیز پنج عنوان قهرمانی در مسابقات رسمی شامل دو مرتبه لیگ تهران، دو مرتبه لیگ ایران و یک مرتبه جام باشگاه‌های آسیا است، به عنوان دومین مربی افتخار آفرین در پیشینه باشگاه استقلال شناخته می‌شود.

نخستین حضور در استقلال:

او اولین بار دوران مختصر و کوتاهی را در جایگاه سرمربی غیر دائم در تیم استقلال داشته و به همراه این تیم به مقام قهرمانی در رقابت‌های جام حذفی فصل ۸۱-۱۳۸۰ دست یافت.

از آنجا که تیم استقلال در هفته پایانی اولین دوره لیگ برتر در فصل ۸۱–۸۰ در بازی برابر تیم ملوان مغلوب شده و به عنوان قهرمانی نرسید، لذا پورحیدری که سرمربیگری تیم استقلال را بر عهده داشت، از مقام خود کناره‌گیری کرد.‌

به این ترتیب امیر قلعه نوعی برای اولین بار سرپرستی و هدایت تیم را در دیدار بازگشت مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی در بازی برابر تیم ذوب آهن اصفهان بر دوش کشید که این دیدار با نتیجه سه بر یک با پیروزی خاتمه یافت.‌

در ادامه، اولین محک دشوار سرمربیگری قلعه نوعی در تیم استقلال، زمانی صورت گرفت که در بازی نیمه نهایی در برابر تیم سپاهان در شهر اصفهان قرار گرفت. در این دیدار بازیکنان تیم استقلال در آغاز نیمه دوم با اخراج یکی از بازیکنان با ۱۰ نفر به بازی ادامه داده و به شدت روحیه خود را باخته بودند.

به دنبال اشتباهی که هادی طباطبایی به عنوان دروازه‌بان انجام داد، تا دقیقه پنجاه و پنجم با نتیجه چهار بر صفر از تیم سپاهان عقب بودند که این گونه تیم استقلال در شرف یک نتیجه مفتضحانه قرار داشت.‌

در ادامه امیر قلعه نوعی با جایگزین کردن دروازه‌بان و تغییراتی که در شیوه و سبک بازی اعمال کرد، موفق شد نتیجه این دیدار را به چهار بر دو رسانده و این امر در اوضاعی بود که بختیاری‌زاده یکی دیگر از بازیکنان تیم استقلال، هنگامی که فقط ۱۰ دقیقه به پایان این دیدار باقی مانده بود، از بازی اخراج شده و تیم مذکور تنها با ۹ نفر توانست این رقابت را با نتیجه چهار بر دو خاتمه دهد.‌

پس از گذشت ۴ روز در دیدار برگشت که در تهران انجام شد، تیم استقلال توانست با نتیجه سه بر یک سپاهان را مغلوب خود کرده و به مرحله نهایی صعود کند. سرانجام تیم استقلال توانست با غلبه بر تیم فجر سپاسی در جمع دو بازی رفت و برگشت نهایی، به مقام قهرمانی رقابت‌های جام حذفی دست یافت. به این ترتیب تیم استقلال توانست به سهمیه شرکت در اولین دوره رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا نائل شود.‌

در فصل پس از آن که رقابت‌های لیگ برتر فصل ۸۲_۸۱ انجام می‌شد، امیر قلعه نوعی در جایگاه کمک مربی تیم استقلال و دستیار رولند کخ به فعالیت خود در این باشگاه ادامه داد. ولی از آنجا که دیدگاه‌های آنها با یکدیگر کاملاً متفاوت بوده و دچار اختلاف نظر شدند، لذا قبل از آغاز رقابت‌های فصل او از سمت خود کناره‌گیری کرد.‌ سپس در میانه دیدارهای نیم فصل اول، او در جایگاه سرمربی به تیم استقلال اهواز ملحق شد.‌

دومین حضور در استقلال:

در فصل پس از آن که رقابت‌های لیگ برتر فصل ۸۳_۸۲ برگزار می‌شد، به پیشنهاد محمد قریب مدیرعامل جدید باشگاه استقلال، امیر قلعه نوعی در جایگاه سرمربی تازه این تیپ منصوب شد.‌

قبل از آغاز رقابت‌های این فصل، هفت فوتبالیست که از اعضای اصلی و ثابت تیم استقلال محسوب می‌شدند شامل طباطبایی، پاشازاده، بختیاری‌زاده، هاشمی‌نسب، دین‌محمدی، مؤمن‌زاده، و علی موسوی از این تیم بیرون آمدند.‌

در این راستا قلعه نوعی در جریان بازی‌های فصل رفته رفته بازیکنان جدیدی همچون وحید طالب‌لو، امیرحسین صادقی و پیروز قربانی را از تیم امید استقلال به ترکیب اصلی تیم بزرگسالان استقلال دعوت کرد.

در این فصل تیم استقلال با دعوت رضا عنایتی از تیم ابومسلم خراسان، یکی از مهم‌ترین خریدهای خود را انجام داد. هرچند که در ابتدا ورود این بازیکن و حضور در ترکیب اصلی این تیم، انتقاد و شکواییه‌های زیادی را از سوی طرفداران تیم استقلال به همراه داشت.‌ ولی پس از چندی رضا عنایتی جایگاه خود را در تیم استقلال پیدا کرده و در دوران سه فصل بازی در این تیم با به ثمر رساندن تعداد شصت گل توانست عنوان برترین گلزن ایران را به خود اختصاص دهد.

در فصل مذکور امیر قلعه نوعی در سومین دوره رقابت‌های لیگ برتر، تیم استقلال را در شرف دستیابی به مقام قهرمانی رساند. ولی در هفته پایانی با مغلوب شدن در برابر تیم استقلال اهواز، از صدر جدول به زیر آمده و به عنوان نایب قهرمان معرفی شد. تیم استقلال در فصل مذکور به مقام نایب قهرمانی رقابت‌های جام حذفی رسید.

امیر قلعه نوعی در فصل دوم حضور در تیم استقلال در جایگاه سرمربی که در رقابت‌های لیگ برتر شرکت داشت، طی مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران در فصل ۸۴_۱۳۸۳ مجدد تیم استقلال را به رقابت قهرمانی کشاند.

ولی به علت دو دیدار پی در پی که در برابر تیم‌های ذوب آهن و فولاد انجام شده و در آخرین هفته‌ها در هر دوی آنها مغلوب شدند، به علت تفاضل گل کمتری که تیم استقلال در مقایسه با تیم ذوب آهن داشت، در مقام سوم قرار گرفت.‌ خاطرنشان می‌کنیم یکی از رخدادهای قابل توجه و با اهمیت فصل مذکور، موفقیت ۳ بر ۲ تیم استقلال در بازی برابر تیم پرسپولیس بود که پیروز قربانی گل پیروزی را در دقیقه ۹۴ بازی به ثمر رساند. در این فصل رضا عنایتی به عنوان آقای گل معرفی شده و برترین خط حمله تیم‌های شرکت کننده در لیگ، تیم استقلال شناخته شد.‌

در ادامه در رقابت‌های لیگ برتر فصل ۸۵_۱۳۸۴ امیر قلعه نوعی موفق شد تیم استقلال را برای اولین بار در رقابت‌های لیگ به مقام قهرمانی برساند. در فصل مذکور رضا عنایتی باب ثمر رساندن ۲۱ گل مجدد به عنوان آقای گل برگزیده شده و رکورد برترین گلزن تاریخ لیگ را پشت سر گذاشت.‌ خط دفاع تیم استقلال نیز در جایگاه برترین خط دفاع لیگ شناخته شد.

پس از آنکه تیم استقلال به مقام قهرمانی در رقابت‌های لیگ برتر رسید، بنا به تصمیم هیئت مدیره باشگاه استقلال، تیم مذکور از حضور در رقابت‌های جام حذفی انصراف داد.‌ این امر در شرایطی بود که تیم بازی‌های مرحله یک چهارم نهایی را پشت سر می‌گذاشت.‌ رضا امیر قلعه نوعی به شدت به این تصمیم انتقاد و اعتراض نمود.

پس از آنکه او تیم استقلال را در رقابت‌های لیگ برتر به مقام قهرمانی رساند، در ایام تابستان سال ۱۳۸۵ در جایگاه مربی تیم ملی قرار گرفت.

سومین حضور در استقلال:

هنگامی که تیم ملی جمهوری اسلامی ایران در مرحله یک چهارم نهایی رقابت‌های جام ملت‌های آسیا حذف شد، امیر قلعه نوعی از مربیگری تیم ملی بیرون آمده و در زمستان سال ۱۳۸۶ مسئولیت سرمربیگری تیم مس کرمان که در انتهای جدول رده‌بندی قرار داشت را بر عهده گرفت.‌

لذا او تنها به اندازه نیم فصل (نیم‌فصل دوم) در این تیم حضور داشته و دستاوردهایی حاصل کرد.‌ در پایان مسابقات فصل ۸۷_۱۳۸۶ که همزمان با فصل بهار سال ۱۳۸۷ بود، او مجدد به تیم استقلال بازگشت.

در فصل مذکور که تیم استقلال با هدایت و مربیگری ناصر حجازی و فیروز کریمی با قرار گرفتن در رتبه سیزدهم به رقابت‌های لیگ برتر خاتمه داد، به مقام قهرمانی در رقابت‌های جام حذفی ایران رسید. در این میان امیر قلعه نوعی در سه دیدار نیمه نهایی و نهایی رفت و برگشت جام مذکور، به عنوان سرمربی در کنار تیم حضور داشت.

در فصل بعدی که رقابت‌های لیگ برتر ۸۸_۱۳۸۷ برگزار می‌شد تیم استقلال رقابت تنگاتنگی را برای رسیدن به مقام قهرمانی با تیم ذوب آهن اصفهان به انجام رساند.

در نهایت در واپسین دیدار با پیروزی تیم استقلال در شهر مشهد و مغلوب شدن تیم ذوب آهن در شهر اهواز صورت گرفت، به علت تفاضل گل بهتر، تیم استقلال به مقام قهرمانی در رقابت‌های لیگ برتر دست یافت. به این ترتیب تیم استقلال با مربیگری امیر قلعه نوعی در رقابت‌های لیگ برتر به دومین مقام قهرمانی خود رسید.

در فصل مذکور آرش برهانی ه عنوان آقای گل رقابت‌های لیگ برتر معرفی شده و تیم استقلال جایگاه برترین خط حمله و دفاع و در عین حال بیشترین پیروزی و برترین تفاضل گل را به خود اختصاص داد. ولی در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا تیم استقلال موفق نشد از گروه خود بالاتر رود.‌

در پی رسیدن به مقام قهرمانی تیم استقلال در رقابت‌های لیگ برتر ۸۸_۱۳۸۷، اختلاف نظرات میان قلعه نوعی و واعظ آشتیانی مدیرعامل باشگاه استقلال رو به فزونی رفت. به طوری که قلعه نوعی از پست خود در این تیم کناره‌گیری کرد.‌

او در یک گفتگو علت بیرون آمدن از تیم استقلال را مداخلات زیاد واعظ و مشاورانش در زمینه امور زیر مجموعه سرمربی مطرح کرد.‌ همچنین او بیان نمود واعظ پس از رسیدن به مقام قهرمانی تیم استقلال، بر ضد او مصاحبه‌هایی را ترتیب داده است.‌

چهارمین حضور در استقلال:

در پی کناره‌گیری قلعه نوعی از مربیگری تیم استقلال و فاصله گرفتن به مدت ۳ فصل از این تیم، در نهایت او در بهار سال ۱۳۹۱ به این تیم ملحق شده و توانست یک فصل پر از پیروزی را با تیم استقلال رقم بزند.

در برخی از محافل چنین آمده قبل از شروع رقابت‌های فصل، اعضای هیئت مدیره باشگاه استقلال به خانه قلعه نوعی مراجعه کرده و به او پیشنهاد سرمربیگری تیم استقلال را ارائه دادند.

در فصل مذکور تیم استقلال موفق شد یک هفته مانده به خاتمه رقابت‌های لیگ، مقام قهرمانی خود تثبیت کند. به این ترتیب پنجمین مقام قهرمانی امیر قلعه نوعی در رقابت‌های لیگ برتر و چهارمین قهرمانی او در مسابقات لیگ طی پنج سال گذشته صورت گرفت.

در عین حال که در دیدارهای لیگ قهرمانان آسیا، تیم استقلال در جایگاه اولین تیم گروه خود به مرحله یک هشتم نهایی راه یافت. ولی در بازی‌های جام حذفی ایران، تیم استقلال در مرحله نیمه نهایی در اثر گل‌های وارده در ضربات پنالتی، بازی را به حریف خود تیم سپاهان واگذار کرد.

طی پنج فصلی که امیر قلعه نوعی سرمربیگری تیم استقلال را عهده‌دار بود، برخی بازیکنان این تیم همچون وحید طالب‌لو، پیروز قربانی، امیرحسین صادقی، مجتبی جباری، خسرو حیدری، سیاوش اکبرپور، رضا عنایتی، حسین کاظمی، پژمان منتظری و هاشم بیک‌زاده دوران اوج درخشندگی خود را در بازی فوتبال گذراندند.

خاطرنشان می‌کنیم در رقابت‌های لیگ هشتم امیر قلعه نوعی تاثیر زیادی در بازگشت دوباره آرش برهانی به دوران موفق و درخشان حرفه‌ای خود به جا گذاشت.

تیم مس کرمان:

پس از آنکه امیر قلعه نوعی دورانی را به مدت چند ماه برای استراحت و فاصله از مربیگری سپری کرد، در دی ماه سال ۱۳۸۶ مسئولیت سرمربیگری تیم فوتبال مس کرمان را برای نیم فصل عهده‌دار گردید.

او در این مدت کوتاه موفق شد تیم مس کرمان را که با هدایت فرهاد کاظمی در آستانه سقوط‌ها فروپاشی قرار داشت به رتبه دهم جدول و در جایگاهی بالاتر از تیم استقلال نشانده و دستاورد مهمی را در کارنامه ورزشی خود در قالب تیم مذکور به ثبت برساند.‌

تیم مس کرمان با شرکت در هفده بازی در این نیم فصل توانست بیست و هشت امتیاز حاصل کند. این تیم به دنبال تیم ذوب آهن و تیم پرسپولیس که دارای ۲۹ امتیاز در رقابت‌های نیم فصل بودند، بیشترین امتیاز به دست آمده در نیم فصل را داشته است.

هرچند که در نیم فصل دوم فیفا شش امتیاز را بر حسب جریمه از تیم پرسپولیس کاست. لذا با در نظر گرفتن این امر در مجموع امتیازات، تنها امتیاز باقیمانده برای تیم پرسپولیس در نیم فصل دوم ۲۳ امتیاز بوده است.

در پی خاتمه رقابت‌های لیگ، امیر قلعه نوعی به تیم استقلال ملحق شد تا کنترل و هدایت تیم مذکور را در سه دیدار آخر رقابت‌های جام حذفی عهده‌دار شود.‌

تیم سپاهان اصفهان:

به دنبال بیرون آمدن امیر قلعه نوعی از تیم استقلال در تاریخ سوم خرداد ماه سال ۱۳۸۸، قرارداد جدیدی را با تیم سپاهان به مدت یک سال به صورت رسمی منعقد نموده و کنترل و هدایت تیم مذکور را در رقابت‌های لیگ برتر فصل ۸۹_۱۳۸۸ به انجام برساند.

او در خاتمه این مسابقات موفق شد تیم سپاهان را در جایگاه قهرمانی قرار دهد. در فصل مذکور عماد رضا یکی از مهاجمان تیم سپاهان به عنوان آقای گل رقابت‌ها معرفی شده و تیم سپاهان دارای برترین خط حمله شناخته شد.

در عین حال که تیم سپاهان رکورددار بیشترین امتیاز به میزان ۶۷ بوده و برترین تفاضل گل را در رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ایران به اندازه (۳۷+) حاصل کرد. در عین حال که در خرداد ماه سال ۱۳۸۹ او به تمدید قرارداد خود با تیم فوتبال سپاهان پرداخته و این موضوع را برای دو سال دیگر ادامه داد.

امیر قلعه نوعی موفق شد تیم فوتبال سپاهان را طی دو دوره پی در پی رقابت‌های لیگ برتر ایران در فصل‌های  ۸۹–۱۳۸۸ و ۹۰–۱۳۸۹ به مقام قهرمانی برساند.‌

در هر یک از این فصل‌ها مقام قهرمانی تیم سپاهان در مسابقات لیگ به ترتیب تنها دو هفته مانده به خاتمه رقابت‌ها در سال ۱۳۸۹ و همچنین یک هفته مانده به پایان دیدارها در سال ۱۳۹۰ مسجل گردید.

این رویداد اولین بار بود که یک تیم موفق شد در دو فصل پی در پی به مقام قهرمانی در رقابت‌های لیگ برتر دست یابند. در عین حال که در دیدار برابر تیم پرسپولیس که در ورزشگاه آزادی در دوران سرمربیگری علی دایی برگزار شد، تیم سپاهان با نتیجه چهار بر یک به پیروزی رسیده و این موضوع یکی از دستاوردهای منحصر به فرد تیم سپاهان در فصل مذکور بوده است.‌

در خاتمه رقابت‌های فصل دوم، از آنجا که امیر قلعه نوعی با ریاست جدید هیئت مدیره باشگاه سپاهان به نام غلامحسین حسینی دچار اختلاف شد، از این تیم بیرون آمد.‌ حسینی در خصوص مراعات حداکثر قراردادها و همچنین بیرون آمدن بازیکنانی که رعایت سقف قراردادها را نمی‌پذیرفتند، پافشاری می‌کرد.

در پی جدا شدن قلعه نوعی از این تیم و در عین حال تعدادی از بازیکنان ثابت تیم سپاهان شامل مهدی رحمتی، هادی عقیلی، و خسرو حیدری از تیم خارج شدند. به این علت غلامحسین حسینی رئیس هیئت مدیره از مواضع خود کوتاه آمد.

در این زمینه هنگامی که محرم نوید کیا کاپیتان تیم سپاهان به عنوان میهمان در برنامه نود شرکت داشت، چنین گفت: «غلامحسین حسینی اول گفت که می‌خواهیم سقف قرارداد را رعایت کنیم و بیشتر از ۳۵۰ میلیون تومان به بازیکنی نمی‌دهیم.

همان‌جا گفتم در این‌صورت همهٔ بازیکنان می‌روند و سپاهان به یک تیم معمولی تبدیل می‌شود. آن‌ها تأکید داشتند که این اتفاق نمی‌افتد. اما در نهایت وقتی دیدند با این وضعیت همهٔ بازیکنان دارند از سپاهان می‌روند از موضع خود کوتاه آمدند.»

تیم تراکتور تبریز:

در ادامه امیر قلعه نوعی در رقابت‌های لیگ یازدهم فصل ۹۱–۱۳۹۰ به تیم تراکتور تبریز ملحق شد. زمانی که او ر فرودگاه به این شهر وارد می‌شد از سوی جمعیتی حدود بیست هزار نفر از هواداران تیم تراکتور مورد استقبال واقع شد.

تیم تراکتورسازی در آغاز دیدارهای فصل ازی‌های خوبی را از خود ارائه کرد و در شش دیدار نخست لیگ توانست پانزده امتیاز حاصل کند. ولی پس از آن تیم تراکتور دچار رکود شده و از یازده رقابت باقیمانده نیم فصل اول، تنها توانست سه دیدار را به پیروزی برساند.

به این ترتیب تیم تراکتورسازی نیم فصل را با رتبه چهارم خاتمه داد. این امر در شرایطی بود که موفق شد در بازی برابر تیم استقلال و تیم پرسپولیس که در ورزشگاه آزادی برگزار شد، آنها را مغلوب خود کند.

در خاتمه فصل تیم تراکتورسازی با به دست آوردن ۶۶ امتیاز به عنوان نایب قهرمان مسابقات لیگ برتر شناخته شده و برای اولین بار موفق شد سهمیه انتخابی رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا را حاصل نماید.‌

لیگ قهرمانان آسیا:

در چهار دوره رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا که امیر قلعه نوعی در جایگاه سرمربی هدایت تیم‌های استقلال و سپاهان را عهده‌دار بود، در آخر یک دوره عدم موفقیت و یک دوره پیروزی را با هر یک از تیم‌های مذکور تجربه کرد.

او در مدت حضور در چهار دوره از رقابت‌های این جام در مجموع با شرکت در سی و یک بازی توانست چهارده پیروزی، ده مساوی و هفت شکست را در کارنامه ورزشی خود ثبت کند.

در اولین دوره‌ای که امیر قلعه نوعی به عنوان سرمربی تیم استقلال در رقابت‌های آسیایی شرکت داشته و مربوط به سال ۲۰۰۹ میلادی بود، دستاورد چندانی از این حضور حاصل نکرد. او در سه دیدار خانگی که روی نیمکت استقلال مستقر بود، فقط توانست سه دیدار را به تساوی بکشاند.

سرانجام تیم او در رقابت‌های آسیا با به دست آوردن چهار امتیاز از دور رقابت‌ها خارج شد. به این ترتیب همانند اولین سال حضور پرویز مظلومی و نخستین سال شرکت رولند کخ در تیم استقلال، تیمش از صعود به مرحله گروهی رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا باز ماند.‌

در اولین فصلی که امیر قلعه نوعی در تیم سپاهان حضور یافت، در رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا به سال ۲۰۱۰ با به دست آوردن هشت امتیاز در مرحله گروهی، نتوانست تیمش را به مرحله بعد راهی کند.

در سال مذکور تیم سپاهان در آخرین هفته باقی مانده از مسابقات، در دیدار برابر تیم حذف شده العین متقبل شکست غیر قابل باوری را تجربه کرد. همچنین با غلبه تیم الشباب در مقابل تیم پاختاکور که در واپسین دقایق آخرین بازی گروه صورت گرفت، رتبه گروه را از دست داده و از این رقابت‌ها کنار گذاشته شد.‌

ولی در دومین سال همراهی با تیم سپاهان، او توانست در رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا به سال ۲۰۱۱ نتایج مطلوبی را کسب کند. به طوری که تا قبل از بیرون آمدن از تیم سپاهان با داشتن پنج پیروزی طی هفت دیدار، توانست تیمش را تا مرحله یک چهارم نهایی رقابت‌ها برساند.

تا این هنگام قبل از مرحله یک چهارم نهایی، تیم سپاهان برترین نتیجه را در میان تیم‌های منطقه غرب آسیا حاصل کرده و جایگاه برترین خط حمله را نیز در میان سی و دو تیم شرکت کننده در این رقابت به خود اختصاص داد.

در پی پایان یافتن رقابت‌های فصل ۹۰_۱۳۸۹ فوتبال ایران و بیرون آمدن امیر قلعه نوعی از تیم سپاهان، تیم مذکور در کنار اعضای جدید کادر فنی در مرحله یک چهارم نهایی شرکت کرد که به علت اشتباه کادر فنی جدید تحت هدایت و سرمربیگری لوکا بوناچیج در به کار گرفتن یک بازیکن دو اخطاره، از حضور در دور مسابقات باز ماند.

چهارمین دوره‌ای که امیر قلعه نوعی در رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا شرکت کرد، همزمان با دومین همکاری او با تیم استقلال بود که در لیگ قهرمانی آسیا به سال ۲۰۱۳ صورت گرفت.

در دوره مذکور تیم استقلال در گروهی قرار گرفت که به گروه مرگ شهرت داشته و با به دست آوردن چهار پیروزی طی شش دیدار و به دست آوردن سیزده امتیاز، در جایگاه تیم اول گروه توانست به مرحله دوم راه یابد. تیم استقلال با کسب پیروزی در مراحل بعدی به مرحله نیمه نهایی صعود کرد که در این مرحله در بازی برابر تیم اف سی سئول مغلوب شد.

تیم ملی فوتبال ایران:

پس از کنار رفتن برانکو ایوانکوویچ از کشور کروات از جایگاه سرمربی گری تیم ملی ایران، در روز هفدهم مرداد ماه سال ۱۳۸۵ امیر قلعه نوعی به عنوان سرمربی جدید تیم ملی قرار گرفت به این منظور که تیم را مهیای شرکت در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا به سال ۲۰۰۷ نماید.

او جهت هدایت و آماده سازی تیم ملی ایران از افرادی همچون ناصر ابراهیمی، منصور ابراهیم‌زاده، افشین پیروانی، مارکار آقاجانیان، کریم بوستانی و پرویز مظلومی به عنوان اعضای کادر فنی تیم ملی بهره گرفت.

تیم ملی ایران در رقابت‌های انتخابی جام ملت‌های آسیا به سال ۲۰۰۷ میلادی با به دست آوردن چهار برد و دو مساوی به عنوان تیم اول گروهش با کسب سه امتیاز در جایگاهی بالاتر از تیم کره جنوبی قرار گرفت.

در مسابقات مرحله پایانی جام ملت‌های آسیا به سال ۲۰۰۷، در پی صدرنشینی تیم ملی ایران در گروه و با داشتن هفت امتیاز و بالاتر قرار گرفتن از تیم‌های ازبکستان و چین در مرحله گروهی، در مرحله یک چهارم نهایی با ضربات پنالتی در برابر تیم کره جنوبی از این رقابت‌ها کنار رفت.

امیر قلعه نوعی مسئولیت این شکست را عهده‌دار شده و بیان نمود:

در این ناکامی تمام تقصیرها متوجه من است و نباید از بازیکنان انتقاد کرد.

در یک بازی دوستانه که در برابر تیم جامائیکا برگزار شد و به پیروزی ۸ بر یک خاتمه یافت، بهترین نتیجه امیر قلعه نوعی در تیم ملی و همچنین واگذاری دیدار با نتیجه چهار بر صفر مقابل تیم مکزیک، بدترین دستاوردی است که امیر قلعه نوعی به عنوان سرمربی تیم ملی ایران داشته است.‌

در سال‌هایی که او مسئولیت مربیگری را در تیم ملی بر عهده داشت، در طی هفده دیدار، ده پیروزی، شش مساوی و یک شکست را تجربه کرد. به این ترتیب رکورد ۲.۱ امتیاز را در هر دیدار به نام خود درج نمود.

امیر قلعه نوعی پس از بیرون آمدن از تیم ملی ایران، در خاتمه سال ۲۰۰۷ میلادی در میان سه کاندید مقام برترین مربی سال آسیا قرار گرفت که سرانجام نتوانست این عنوان را حاصل کند.

در روز بیست و یکم اسفند ماه سال ۱۴۰۱ امیر دومین بار به عنوان سرمربی تیم ملی ایران منصوب شد. او در رقابت‌های جام کافا در نخستین دیدار مقابل تیم ملی فوتبال افغانستان با نتیجه شش بر یک به پیروزی رسیده و در دومین دیدار مقابل تیم ملی فوتبال قرقیزستان با نتیجه پنج بر یک بازی را به نفع خود تمام کرد.

در دیدار نهایی که در ورزشگاه تاشکند مقابل تیم ملی فوتبال ازبکستان برگزار گردید، تیم ملی فوتبال ایران با تنها گلی که سردار آزمون به ثمر رساند با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسیده و موفق شد عنوان قهرمانی اولین دوره رقابت‌های جام کافا را به خود اختصاص دهد.

امیر قلعه نوعی در عین حال تیم ملی ایران را در تاریخ بیست و پنجم مهرماه سال ۱۴۰۲ به مقام قهرمانی رقابت‌های جام اردن رسانده و تیم ایران با مغلوب کردن تیم‌های اردن و قطر به عنوان قهرمان این جام معرفی گردید.

آمار مربیگری

تا تاریخ بیست و نهم آبان ماه سال ۱۴۰۳ مقارن با ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴:

آمار عملکرد به عنوان سرمربی در لیگ برتر:

جوایز و افتخارات

به‌عنوان بازیکن:

بین‌المللی:

به عنوان کمک مربی:

فردی:

حاشیه‌ها

اظهارات ورزشی:

اعتراض به سقف قراردادها:

از هنگام آغاز رقابت‌های فصل ۹۰_۱۳۸۹ لیگ ایران، قانونی برای مربیان و فوتبالیست‌های قانونی در جایگاه سقف قرارداد تعیین شد که به موجب آن به هیچ وجه نباید مبلغ قرارداد از سقف تعیین شده سازمان لیگ ایران فراتر رود.

از آنجا که ارزش قراردادهای امیر قلعه نوعی در چند سال گذشته در هاله‌ای از ابهام قرار داشت، یک بار در دوران مربیگری تیم تراکتورسازی به همین علت به سازمان لیگ خوانده شد. ولی نپذیرفت قرارداد زیر سقف تعیین شده را امضا نماید.

در دوران برگزاری فصل‌های ۹۰–۱۳۸۹ و ۹۱–۱۳۹۰ امیر قلعه نوعی به دفعات نسبت به این مقررات انتقاد کرده و آن را یک جریان غیرحرفه‌ای دانست.‌

همچنین او بیان نمود فدراسیون با در نظر گرفتن این مقررات موجب از هم گسیختگی تیم سپاهان در زمان سرمربیگری او گردید.

به زعم او مقررات مذکور شباهت زیادی به قوانین کمونیستی داشته و در ادامه گفت در عصر حاضر بسیاری از پیروان کمونیست به این موضوع رسیده‌اند که لازم است در حوزه فوتبال مخارجی را تقبل کرد. ولی ما در فوتبال ایران سعی داریم یک تیم را به ضعف بکشانیم تا به این ترتیب دیگر تیم‌ها به قدرت و اقتدار برسند.

در جای دیگر در اعتراض به کارگیری این مقررات فقط برای مربیان داخلی و نه مربیان خارجی اظهار داشت:

همه جای دنیا دنبال این هستند برای نیروهای خودشان بستر را فراهم کنند تا پیشرفت کنند اما ما قوانین را طوری می‌گذاریم که نیروهای داخلی و استعدادهایمان از بین می‌رود.

نگاه داخلی به نیروهای خودی باید قشنگ‌تر باشد. اصل این قانون غلط است. همان زمانی که سقف قرارداد را رعایت نکردم، علناً گفتم که سقف را رعایت نکردم. پای حرفم هم ایستادم. حتی در تلویزیون هم این حرف را زدم. مثل بعضی‌ها نبودم که بگویم سقف را رعایت کردم و این کار را انجام نداده باشم. من دروغ نگفتم.

در پی خاتمه دیدارهای فصل ۹۰_۱۳۸۹ مقارن با ایام فصل بهار سال ۱۳۹۰، از آنجا که رئیس تازه هیئت مدیره باشگاه سپاهان به نام غلامحسین حسینی نسبت به رعایت قانون سقف قراردادها اصرار و پافشاری می‌کرد، لذا قلعه نوعی از تیم سپاهان خارج شد.

در این زمینه قلعه نوعی طی یک گفتگو بیان نمود:

«حسینی گفت می‌خواهیم سقف قرارداد را رعایت کنیم و اگر می‌توانید با این شرایط کار کنید بسم‌الله. به حسینی گفتم شما می‌دانید چه می‌گویید؟ او گفت نامه از بیت رهبری آمده است و نهادهای مختلف نامه زدند که سقف را رعایت کنید. البته که من می‌دانستم نامه از این‌جاها هم نیامده است، در جواب حسینی پاسخ دادم ما که ۲۰ درصد از بودجه را هم کم کرده‌ایم … گول این بازی‌ها را نخورید که می‌گویند سقف، هیچ‌کس این سقف قرارداد را رعایت نمی‌کند. فقط چند یاعلی دیگر تا کسب جام قهرمانان آسیا باقی‌مانده بود. به او گفتم می‌دانید ما در حال حاضر در آسیا کجا هستیم و سپاهان چه وجهه‌ای پیدا کرده است؟ فوتبال ما در حال حاضر در بدترین شرایط خودش به‌سر می‌برد. شما اجازه بده ما قهرمان آسیا شویم و باشگاه سپاهان نقطهٔ عطف فوتبال ما باشد. حتی به او گفتم این افتخار را پای من ننویسید و حتی من را کنار بگذارید، اما مجموعه را به هم نریزید. به حسینی گفتم من می‌روم اما این فکر، فکر غلطی است. بعد از این‌که من از آن‌جا بیرون آمدم با رقم‌های خیلی بیشتر بازیکنان‌شان را نگه داشتند. حتی محرم نویدکیا در برنامهٔ ۹۰ وقتی تیمش قهرمان شد صراحتاً گفت نسبت به سال گذشته بیشتر هزینه کردیم. وقتی ما از آن‌جا رفتیم محسن بنگر را از داماش آوردند. حتی جانواریو را اضافه کردند و جلال حسینی هم به تیم سپاهان اضافه شد.»

رویکرد تند و زیاده روی در مقابله با بازیکنان تیم:

در یک دوره زمانی به علت مشاجرات و اختلافاتی که امیر قلعه نوعی با هافبک تیم تراکتورسازی تبریز به نام مهدی کیانی داشت، او را از این تیم بیرون کرد. هرچند علت این رفتار را مقابله با بازیکن سالاری و ندادن باج و خراج به بازیکن عنوان نموده و اظهار داشت:

«متأسفانه بازیکنان ما هنوز نمی‌دانند که باید تفکر حرفه‌ای داشته باشند و در هر شرایطی به تصمیمات مربیان خود احترام بگذارند و من هم نمی‌توانم با چنین بازیکنانی کنار بیایم. از همین رو کیانی را به باشگاه واگذار کردم و او حق حضور در تمرینات ما را ندارد چون بی‌انضباطی کرده است!»

قلعه نوعی برای شانزده هفته تمام اجازه نداد مهدی کیانی در تمرینات تیم حضور یابد و حتی به انتقاد و اعتراض به باشگاه‌هایی پرداخت که در دوران محرومیت این بازیکن به علت قابلیت و استعدادهای زیادش، سعی داشتند او را به تیم خود دعوت کنند!

همچنین در پی اعتراضی که مجتبی جباری نسبت به تعویضش در دیدار تیم استقلال در برابر عربستان بیان نمود، در دورانی که استقلال در رقابت رسیدن به مقام قهرمانی قرار داشت، امیر قلعه نوعی در یک رفتار غیر منتظره این بازیکن را به مدت یک ماه از شرکت در تمرینات تیم استقلال منع کرد.

در دی ماه سال ۱۳۹۱ در بازی تیم استقلال مقابل تیم آلومینیوم هرمزگان که در بندرعباس طی بازی‌های لیگ برتر انجام گردید، از آنجا که جواد نکونام کاپیتان آن عصر تیم ملی ناچار شده بود در دو جلسه از تمرینات تیم استقلال حضور نیابد، امیر قلعه نوعی او را برای مدت ۹۰ دقیقه بر روی نیمکت نشانده و مجوز حضور در بازی را به او صادر نکرد!

اختلاف با ناصر حجازی و واکنش‌های پس از مرگ وی:

در زمانی که ناصر حجازی به علت بیماری در بیمارستان کسری تحت معالجه بود،‌ امیر قلعه نوعی به دیدن او رفت.‌ ولی در وهله اول برخی از طرفداران ناصر حجازی از ورود او به بیمارستان ممانعت کردند. ولی با مداخله عوامل نیروی انتظامی او توانست جهت عیادت به اتاق ناصر حجازی وارد شود.‌

پس از مدتی که ناصر حجازی به علت این بیماری دار فانی را وداع گفت، امیر قلعه نوعی به علت جنجال‌های رخ داده در بیمارستان و انتقاد عده‌ای از طرفداران مرحوم حجازی، در مراسم تشییع پیکر و ختم او حضور نیافت تا از این طریق مانع بروز تنش و جنجال‌های تازه شود.‌

در این میان همسر مرحوم ناصر حجازی شرکت نکردن امیر قلعه نویی را در مراسم ارتحال همسرش تایید کرده و اظهار داشت:

«او کار بسیار خوبی کرد که به مراسم ناصر نیامد، زیرا اگر می‌آمد چه بسا اتفاقاتی رخ می‌داد که ناراحت‌کننده بود.»

همچنین او در ادامه افزود:

«بنده هم برخلاف برخی شایعات رواج یافته هرگز علیه امیر صحبت نکردم. تنها ناراحتی ما از قلعه‌نویی به این دلیل بود که انتظار داشتیم پس از فوت ناصر حداقل یک تماس با ما می‌گرفت و ابراز همدردی می‌کرد… فکر می‌کنم دلیل اصلی ناراحتی ناصر از امیر این بود که انتظار داشت زمانی که قلعه‌نویی پس از او سرمربی استقلال شد از وی اجازه یا رخصتی می‌گرفت که امیر این کار را نکرد.» روز پس از این گفتگو، امیر قلعه نوعی کاملاً دیدگاه همسر مرحوم ناصر حجازی را پذیرفته و بیان نمود: «بنده شماره تلفنی از همسر آقای حجازی نداشتم و در همان مقطع در رسانه‌ها تسلیت گفتم. با این‌حال حق با ایشان است.»

در پی ارتحال ناصر حجازی، پسرش آتیلا حجازی نسبت به نپوشیدن جامه سیاه توسط امیر قلعه نوعی در رقابت تیم‌های سپاهان و پرسپولیس در حالی که فقط شش روز از وفات پدرش سپری می‌شد، اظهار نارضایتی کرد.

این موضوع در شرایطی بود که علی دایی سرمربی تیم پرسپولیس در همان دیدار با پوشیدن پیراهن مشکی حاضر شده بود. هرچند که امیر قلعه نوعی در رقابت میان تیم‌های سپاهان و بنیاد کار که روز پس از درگذشت ناصر حجازی در تاریخ سوم خرداد ماه در ورزشگاه فولادشهر اصفهان اجرا گردید، در حالی حضور یافت که به علت وفات ناصر حجازی به طور کلی لباس سیاه به تن کرده بود.‌

در دوران زندگانی ناصر حجازی، امیر قلعه نوعی در سال ۱۳۸۵ شکواییه را بر علیه او در مراجع قضایی تهیه کرده بود.‌ همچنین پس از درگذشت این پیشکسوت و قهرمان فوتبال که فیلم من ناصر حجازی هستم به نمایش درآمد، به شکایت از تهیه کننده این اثر امیر رفیعی پرداخت که از سوی مراجع قضایی به طور موقت اکران فیلم مذکور دچار وقفه شد. ولی پس از گذشت یک هفته و رسیدگی به این جریان، بازپرس شعبه رسیدگی کننده به این پرونده به نمایش درآمدن فیلم من ناصر حجازی هستم را بلامانع دانسته و مجدد اکران گردید.

انتقاد از مدیریت محمود احمدی‌نژاد در امور ورزشی:

هنگامی که در دولت محمود احمدی نژاد مسئولین و مدیران جدید سیاسی جهت پست‌های ورزشی انتصاب شدند، امیر قلعه نوعی در اعتراض به قرار گرفتن افراد سیاسی و فاقد مهارت و تخصص ورزشی در این سمت‌ها در تیر ماه سال ۱۳۸۸ بیان نمود:

«آقای احمدی‌نژاد! چرا هر کس در فوتبال ایران مردم را خوشحال می‌کند، جابه‌جا می‌شود. بزرگ‌ترین علتی که باعث شد تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی صعود پیدا نکند سیاسی شدن فوتبال ما بود. متأسفانه ورود مسئولان دولتی و غیر ورزشی به وزرش و فوتبال ما باعث شد که این بار هم به جام جهانی صعود پیدا نکنیم. یک‌سری از مدیران با استفاده از قدرت‌های دولتی وارد ورزش شده و به آن ضربه می‌زنند. این آدم‌ها به‌دلیل آن‌که تخصصی در کار ندارند پس از این‌که در مناصب‌شان قرار می‌گیرند تحت تأثیر دوربین‌های تلویزیونی و مطبوعات قرار گرفته و در آن غرق می‌شوند و نمی‌توانند به درستی در ورزش مدیریت کنند و این به ورزش و فوتبال ما ضربه می‌زند.» همچنین در سال ۱۳۹۲ او در جای دیگری اینگونه سخن گفت: «در کل دنیا هر حزبی می‌رود و حزب دیگری می‌آید ۳۰، ۴۰ آدم تغییر می‌کنند اما در مملکت ما دیده شده که ۱۵ هزار مدیر جابه‌جا شده است. باید از آدم‌های متخصص استفاده کنیم. آدم‌های اهل فن الان کجا هستند؟»

انتقاد از بزرگ‌نمایی ماجرای نصرتی و رضایی در رسانه‌ها:

طی حاشیه‌هایی که برای محمد نصرتی و شیث رضایی در دیدار تیم‌های پرسپولیس و داماش در شبکه‌های مجازی ایجاد شده بود، امیر قلعه نوعی در آبان ماه سال ۱۳۹۰ درخواست گذشت و عفو برای نصرتی را داشته و بیان نمود:

«بنده کار نصرتی و شیث را محکوم می‌کنم و می‌گویم با این مسائل باید برخورد شود. اما حرفم این است که در صدا و سیما و برنامهٔ نود با پرداختن به این مسایل مشکلات دیگر جامعه مثل اشتغال و … را مخفی نگه می‌دارند. درست در روزهایی که بحث اختلاس و استیضاح وزیر مطرح بود این داستان راه افتاد.»

انتقاد از ریای مذهبی در ورزش ایران:

هنگامی که امیر قلعه نوعی در یکی از روزهای آبان ماه سال ۱۳۶۰ به عنوان کارشناس در برنامه زنده ورزش و مردم شرکت کرده بود، در پی گلایه از ریاکاری و تظاهر مذهبی صورت گرفته در جامعه ورزشی ایران اظهار داشت:

«در هفتهٔ دفاع مقدس هستیم، اما پیام آن عزیزان (شهدای جنگ) گم شده است. در مملکت ما یک سری آقایان ریش می‌گذارند و فقط دروغ می‌گویند.»

او در بازتاب به مجری برنامه که سعی داشت سخنان او را کوتاه کند، اینگونه گفت: «اجازه بفرمایید صحبتم را بکنم. مسؤولیت صحبتم با خودم است.» در عین حال طی کنفرانس خبری که در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ پیش از شروع رقابت میان تیم‌های نفت و استقلال تهران انجام شد، امیر قلعه‌نویی بیان کرد:

«عده‌ای دم از مسلمانی می‌زنند و «ض» والضالین شان تا قدس می‌رود ولی حق آدم‌ها را نمی‌دهند… مدیر ورزشی نبودند و تا توانستند از تریبون‌ها برای شهرت استفاده کردند.»

انتقاد از تبعیض دولت در تخصیص بودجه به باشگاه استقلال:

با توجه به بودجه‌ های متفاوتی که وزارت ورزش به تیم‌های استقلال و پرسپولیس تخصیص داده و از نظر امیر قلعه نوعی این جریان اجحاف گونه بود، در خرداد ماه سال ۱۳۹۱ او به این موضوع اعتراض کرده و اظهار داشت:

«از وزیر ورزش تعجب می‌کنم که دو نگاه متفاوت به دو باشگاه دارد. مگر می‌شود دو فرزند را به این شکل نگاه کرد و یکی را خودی دید؟ من کاری به تیم پرسپولیس ندارم، هر چقدر می‌خواهند خرج کنند اما باید نگاه عدالت‌محور باشد. مگر هر دو تیم متعلق به وزارت ورزش نیستند؟ استقلال مظلوم واقع شده است. البته این تیم ۳۲ سال است که مظلوم است، شاید به خاطر اسم قبلی‌اش این گونه است.»

اعتراض به برگزاری گردهمایی سیاسی دولت در ورزشگاه آزادی:

از آنجا که در ایام فروردین ماه سال ۱۳۹۲ در دولت احمدی نژاد یک گردهمایی سیاسی با عنوان جشن خادمان نوروز در ورزشگاه آزادی با ظرفیت صد هزار نفر برگزار گردیده و در حدود بیست هزار نفر در آنجا شرکت کردند، لذا قسمت‌هایی از چمن این ورزشگاه دچار آسیب و ویرانی گردید. به دنبال این امر امیر قلعه نوعی اظهار داشت:

«واقعاً جای تاسف دارد که یک جای آباد را نابود کردند. این جشن را در خیلی جاهای دیگر می‌شد برگزار کرد، نمی‌دانم چرا در ورزشگاه آزادی برگزار شد… زمین ورزشگاه آزادی را خراب کردند و می‌خواهند کل ایران را یک‌دست کنند که این اتفاق می‌افتد. حتی من با چشمان خودم دیدم که قسمتی از چمن این زمین به خاطر نصب پروژکتورها سوخته بود. واقعاً نمی‌دانم چه عقل سلیمی اجازهٔ چنین کاری را داده است.»

اختلاف با حجت‌الاسلام علیپور و انتقاد از فضای تهمت و افشاگری:

طی رقابت‌های انجام شده در لیگ برتر سال ۱۳۹۲، از آنجا که کیفیت و چگونگی توپ‌های استفاده شده در این دیدارها بسیار پایین بود، امیر قلعه نوعی به کیفیت این توپ‌ها اعتراض کرد. این موضوع بازتابی را از سوی رئیس ستاد منشور اخلاقی به نام حجت الاسلام علیپور در پی داشت.‌

امیر قلعه نوعی در این زمینه گفت:

«هشت سال است ادبیات “بگم بگم ” در مملکت رایج شده و حالا آقایان مرتباً می‌گویند تا بازی با بوریرام صحبتی نمی‌کنیم و بعد از بازی افشاگری می‌کنیم. برخی از این آقایان دشمن قسم‌خوردهٔ من هستند که اگر کوچک‌ترین مشکلی از من می‌دیدند نابودم می‌کردند. اگر کوچک‌ترین آتویی داشتند من را رسوای عالم می‌کردند. ما گفتیم توپ ایراد دارد و بحث فنی را مطرح کردیم. چرا باید این‌طور شلوغ‌بازی درآورند. من به‌طور حتم در هر جایی که بخواهند پاسخگوی سؤالات آقایان خواهم بود و زیر بار زور نمی‌روم.”»

مصاحبه

تیم بارسلونا:

همه رقابت‌های تیم‌های خارجی را پیگیری می‌کنم.‌ تنها به این علت که مطلبی را فرا بگیرند. به شدت به فوتبال بارسلونا علاقه دارم. چرا که سرعت و شتاب زیادی دارند.

نود نمی دیدم!

دور از ذهن به نظر می‌رسد ولی من اغلب در ساعت ۱۱ الی ۱۱:۳۰ به خواب رفته و در ساعت ۶ بامداد از خواب برمی‌خیزم. لذا زمانی جهت تماشای برنامه ۹۰ ندارم.

با همه این تفاسیر برنامه ۹۰ از تاریخ بیستم اسفند ماه سال ۱۳۹۷ دیگر به روی آنتن نرفت.

فوتبال هجومی را دوست دارم:

جذابیت فوتبال بر اساس شیوه بازی، گل‌های زده شده و رویکرد اخلاقی بازیکنان تعیین می‌شود که در زمین اجرا می‌شود.

من علاقمند به فوتبال هجومی بوده و مردم نیز فوتبال هجومی را در کنار برنامه مدون شده بر اساس نظام دفاعی و حمله را علاقه دارند. ولی با همه این‌ها لازم است که فوتبال به صورت هجومی اجرا شود.

پدرم در قلبم است:

با وجودی که سن و سال بسیار کمی داشتم که پدرم دار فانی را وداع گفت، ولی همواره او را نزدیک خودم احساس می‌کنم. او همیشه در وجود و قلبم بوده و لحظه‌ای از خاطرم نمی‌رود.

بادیگارد ندارم:

امیر قلعه نوعی برای همه مردم شناخته شده است و آگاهند که او هیچ احتیاجی به داشتن بادیگارد و چنین جریان‌هایی ندارد. قصد رفتن به هرجا که داشته باشم، خودم به اتومبیلم سوار شده، پشت فرمان نشسته و حرکت می‌کنم.

من بزرگ شده محله نازی آباد هستم. برای شما قابل قبول است کسی از اهالی نازی آباد باشد و برای خودش بادیگارد استخدام کند؟ این مطالب کاملاً مضحک و سرگرم کننده است. چرا که همه آگاهند چنین مطالبی با زندگی من سازگار نیست.

شخصیت:

دختر امیر قلعه نوعی بیان داشته: همیشه حرف او حاکم است و تا هنگامی که در یک جریان همه چیز برایش آشکار نشود، سخن سایر افراد برایش اهمیت ندارد. سلطه و قدرت نیز که در وجودش آمیخته است. ولی پدر در منزل رویکرد متمایزی داشته و بسیار پرمحبت است.