بیوگرافی و زندگینامه نوید محمدزاده

بیوگرافی نوید محمدزاده

نوید محمدزاده هنرپیشه ایرانی در روز هفدهم فروردین ماه سال ۱۳۶۵ به دنیا آمد. از جمله بازی‌های درخشانی که او به انجام رسانده، می‌توان به فیلم سینمایی عصبانی نیستم در سال ۱۳۹۲ اشاره کرد که از سوی منتقدان سینما مورد تمجید و توجه واقع شد. به طوری که کاندید کسب جایزه تندیس سیمرغ بلورین برترین هنرپیشه مرد در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر گردید.

در عین حال او برای دو بار پی در پی توانست به جهت هنرنمایی در فیلم ابد و یک روز به سال ۱۳۹۴ و فیلم بدون تاریخ، بدون امضا در سال ۱۳۹۵ برنده جایزه تندیس سیمرغ بلورین برترین هنرپیشه نقش مکمل مرد در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر شود. او برای نخستین بار در شبکه نمایش خانگی، در سریال قورباغه ایفای نقش نمود.

خلاصه زندگینامه

نام: نوید

نام خانوادگی: محمدزاده

تاریخ تولد: ۱۷ فروردین ۱۳۶۵ (۳۸ سال)

محل تولد: تهران، ایران

سالهای فعالیت: از سال ۱۳۸۶ تاکنون

وضعیت تاهل: متاهل

نام همسر: فرشته حسینی

پیشه: بازیگر

زندگینامه

زندگی شخصی:

نوید محمدزاده یکی از بازیگران عرصه تلویزیون و سینمای ایران در تاریخ ۱۷ فروردین سال ۱۳۶۵ در شهر تهران متولد شد. او به همراه خانواده‌اش تا ۲ سالگی در تهران زندگی کرده و پس از آن به شهر ایلام نقل مکان کردند. به طوری که تا پایان یافتن تحصیلات دوره راهنمایی در آنجا سکونت داشتند.

نوید محمدزاده در یک خانواده پرجمعیت متشکل از ۱۲ فرزند به دنیا آمده و آخرین فرزند این خانواده می‌باشد.‌

او دارای ۱۱ خواهر و برادر بوده که هر کدام از خواهران و برادرانش ازدواج کرده و دارای همسر و فرزندان زیادی هستند. به طور میانگین جمعیت خانواده آنها بالغ بر ۱۰۰ نفر می‌باشد. نوید محمدزاده همواره در گفتگوهای خود از فضایل و نیکی‌های پدرش یاد کرده و او را در جایگاه یک بزرگمرد معرفی می‌کند.

او در دانشگاه فارغ التحصیل رشته عمران بوده و مدرکش را دریافت کرده است. نوید محمدزاده پس از شرکت در دوره‌های آموزش آزاد بازیگری در موسسه هنر هفت، این حرفه را در نزد اساتیدی همچون مهتاب نصیرپور، محمد یعقوبی، علی سیلمانی و علی قنبری فرا گرفت.

از فوتبالیست شدن تا بازیگری:

این هنرپیشه ایرانی از سال‌های کودکی گرایش و تمایل زیادی به ورزش فوتبال داشته و در سال‌های نوجوانی تصمیم داشت که حرفه فوتبال را ادامه داده و بتواند در تیم نوجوانان سایپا شرکت کند. ولی پس از دیدن یک فیلم، همه اهداف و برنامه‌های زندگی او دستخوش تغییر و تحول شد.

فیلم مذکور به قدری تاثیرات عمیقی را بر دیدگاه و اندیشه‌های نوید محمدزاده به جا گذاشت که او را دلباخته هنر سینما کرده و توانست با تلاش و پشتکار به یک چهره مشهور و پرطرفدار هنری تبدیل شود.

نوید محمدزاده از هواداران تیم فوتبال استقلال بوده و همواره به شکل‌های مختلف این گرایش خود را ابراز کرده است. همچنین او علاقه زیادی به فیلم‌های بهروز وثوقی دارد.

ازدواج

چندین سال بود که نوید محمدزاده به علت به تن کردن لباس‌های ست با یکی از هنرپیشگان زن به نام فرشته حسینی، توجهات زیادی را از سوی مخاطبان جلب کرده بود. سرانجام او در تاریخ ۴ اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۰ کلیپ ویدیویی را در صفحه شخصی خود منتشر نمود که خبر ازدواجش را با فرشته حسینی اعلام می‌کرد. او در بیست و نهم تیرماه تصویری از حلقه ازدواجش را با مخاطبان خود به اشتراک گذاشت.

از کارهای مشترکی که نوید محمدزاده در کنار فرشته حسینی در آن بازی کرده بود، می‌توان مجموعه قورباغه ساخته هومن سیدی را نام برد که در آن به عنوان یک خواهر و برادر ایفای نقش کردند.

فرشته حسینی یکی از هنرپیشگان ایرانی در عرصه سینما و تئاتر بوده که اصلیت او به کشور افغانستان باز می‌گردد.

نوید محمدزاده در شبکه های اجتماعی

اینستاگرام:

navidmohammadzadeh@

برنامه ی ایکس x (توییتر سابق):

navidmamza@

زندگی هنری

آغاز بازیگری:

نوید محمدزاده از بازیگران جوانی است که در عرصه هنر فعالیت می‌کند. او پس از آنکه در پایان تحصیلات دوره متوسطه دیپلم خود را دریافت نمود، در سال ۱۳۸۲ به آموزشگاه آزاد بازیگری به نام مؤسسه هفت هنر واقع در کرج شرکت کرد. به طوری که توانست در آنجا زیر نظر اساتیدی همچون محمد یعقوبی، مهتاب نصیرپور، علی سلیمانی و امیر قنبری این حرفه را به طور آکادمیک فرا بگیرد.

اولین تجربه بازیگری و اجرا:

پس از آن او تا سال ۱۳۸۶ هیچگونه فیلم یا برنامه جدی انجام نداد. ولی در همین سال به فیلم سینمایی در میان ابرها ساخته روح الله حجازی دعوت شده و در نقش مکمل مرد هنرنمایی کرد. به این ترتیب او توانست برای نخستین بار در جلوی دوربین فیلمبرداری نقش بازی کند. سپس او به عرصه تئاتر روی آورده و پس از یک سال تمرین و ممارست در این زمینه، در نمایشی به نام ماه در آب نقش پردازی نمود. نمایش ماه در آب که توسط فارس باقری نوشته شده و محمد کوروش‌نیا در سال ۱۳۸۷ کارگردانی کرد، اولین کار تئاتر نوید محمدزاده بوده که منجر به دریافت جایزه بازیگری مرد در جشنواره استانی تئاتر تهران گردید. همچنین در یازدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی، جایزه هنرپیشگی نقش دوم مرد را به خود اختصاص داد. سپس او در فیلمی به نام آندو که توسط بهروز قبادی کارگردانی می‌شد ایفای نقش نمود، که موفق به دریافت مجوز نمایش نگردید.

پس از آن در سال ۱۳۹۰ نوید محمدزاده اجرای بخش‌هایی از برنامه‌ای به نام دوستان، در شبکه جام جم را به همراه سارا رسول‌زاده بر عهده داشت.

اوج درخشش:

زمانی که نوید محمدزاده یک نقش حرفه‌ای را در فیلم ناهید عهده‌دار شد، توانست در برخی از جشنواره‌ها جوایزی را به خود اختصاص دهد. به این ترتیب او به یک بازیگر شناخته شده و نام آشنا تبدیل شد. در سال ۱۳۹۴ او در سه فیلم به نام‌های خشم و هیایو، لانتوری و ابد و یک روز ایفای نقش نموده و به شدت معروف شد.

آن هنگام که نوید محمدزاده جهت اکران فیلم سینمایی ناهید در جشنواره فیلم کن با پوشش خاص و غیرمعمول شرکت کرد، این موضوع حاشیه‌های زیادی را از سوی مخاطبان در پی داشت.

اجرا:

خاطرنشان می‌کنیم طی سال‌های ۱۳۹۰ الی ۱۳۹۱ برنامه ای به نام دوستان از شبکه جهانی جام جم به نمایش درآمد که نوید محمدزاده به عنوان مجری در قسمت‌هایی از آن حضور می‌یافت.

فیلم عصبانی نیستم:

یکی از آثاری که نوید محمدزاده در آن ایفای نقش نمود، فیلم سینمایی عصبانی نیستم نام دارد که رضا درمیشیان در سال ۱۳۹۲ آن را نویسندگی و کارگردانی کرده است. محمدزاده به واسطه این بازی کاندید کسب جایزه سیمرغ بلورین برترین هنرپیشه نقش اول مرد در جشنواره بین المللی فیلم فجر گردید. ولی به واسطه برخی مسائل جایزه مذکور به رضا عطاران اعطا گردیده و نوید محمدزاده در این موضوع ناکام ماند.

همچنین در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر او با کسب تمامی آرای هیئت داوران، در جایگاه برترین هنرپیشه نقش اول مرد جهت جایزه سیمرغ برگزیده شد. لاکن به دلیل برخی حواشی، فیلم سینمایی عصبانی نیستم از قسمت رقابت بیرون آمده و تندیس سیمرغ بلورین به رضا عطاران اعطا شد.

فیلم ابد و یک روز:

در سال ۱۳۹۴ سعید روستایی از نوید محمدزاده جهت ایفای نقش در فیلم سینمایی ابد و یک روز دعوت کرد که تهیه کنندگی آن بر عهده  سعید ملکان بود. او به دلیل این بازی موفق شد در سی و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم فجر، جایزه تندیس سیمرغ بلورین برترین هنرپیشه نقش مکمل مرد را کسب کند.

فیلم مذکور در حین اکران از سوی بسیاری از منتقدین و تماشاگران مورد توجه قرار گرفت و موفق شد ۹ جایزه سیمرغ بلورین در سی و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم فجر را به خود اختصاص دهد. ۹ سیمرغ از این جوایز در بخش اصلی، دو سیمرغ مربوط به برترین فیلم و برترین کارگردانی و یک سیمرغ نیز در بخش نگاه نو برترین فیلم از نگاه تماشاگران بوده است.

فیلم لانتوری:

لانتوری نام فیلم سینمایی است که به تهیه کنندگی و کارگردانی رضا درمیشیان تولید شد. این فیلم در ساعات پایانی روز چهارم جشنواره در سالن برج میلاد اکران گردید. همچنین فیلم لانتوری در جشنواره جهانی برلین نیز به نمایش درآمد، ولی نتوانست جایزه‌ای را دریافت کند.

با وجودی که نوید محمدزاده در فیلم لانتوری بازی زیبایی را از خود به نمایش گذاشت، از آنجا که فیلم مذکور مضمون پیچیده و سیاهی داشت، لذا بسیاری از منتقدین و کارشناسان نظرات منفی به آن ابراز داشتند. به طوری که حتی با شرکت در جشنواره برلین نیز موفق نشد مورد توجه قرار بگیرد. تارنمای دویچه وله در خصوص فیلم لانتوری نوشته بود؛ در حالی که فیلم مذکور با جنجال بسیار در جشنواره جهانی فجر به نمایش درآمد، در جشنواره برلین به بایگانی ملحق شد.

فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء:

بسیاری از منتقدین بازی نوید محمدزاده در فیلم سینمایی بدون تاریخ، بدون امضا را یکی از کارهای خاص و منحصر به فرد او قلمداد کردند. فیلم مذکور در سال ۱۳۹۵ توسط وحید جلیلوند کارگردانی شده و جریان زندگی پدری مستأصل را بیان می‌کرد که به عللی به طور ناخواسته موجبات درگذشت فرزندش را فراهم کرده بود.

این فیلم توانست جوایز متعددی را در برخی از جشنواره‌های جهانی کسب کند. همچنین نوید محمدزاده با ایفای نقش در فیلم بدون تاریخ بدون امضا جایزه برترین هنرپیشه نقش مکمل مرد در جشنواره بین المللی فیلم فجر را به دست آورد.

سریال قورباغه:

نوید محمدزاده به عنوان اولین کاری که در شبکه نمایش خانگی به انجام رساند، در مجموعه قورباغه ساخته هومن سیدی نقش پردازی کرد.

همچنین سریال قورباغه نخستین تجربه هومن سیدی در سریال نمایش خانگی بوده که یکی از نقش‌های آن به نوید محمدزاده واگذار شد و او توانست یک کار تازه‌ای را به همراه هومن سیدی پشت سر بگذارد.

فیلم شناسی

در این بخش با بررسی آثار و فیلم‌هایی که در کارنامه هنری نوید محمدزاده مشاهده می‌شود، شناخت بیشتری از او را ارائه می‌دهیم.

فیلم های سینمایی:

سریال:

فیلم‌های تلویزیونی:

اجرا:

سریال‌ نمایش خانگی:

تئاترها:

جوایز و نامزدی‌ها

درس یا دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر نوید محمدزاده بنا به اکثریت آرای هیئت داوران در جایگاه برترین هنرپیشه نقش اول مرد برای بازی در فیلم عصبانی نیستم، برگزیده شد. ولی به دلیل پاره‌ای از حواشی و موضوعات، فیلم مذکور از بخش رقابت‌های این جشنواره حذف شده و جایزه تندیس سیمرغ بلورین برترین هنرپیشه نقش اول مرد به رضا عطاران داده شد. زمانی که نوید محمدزاده در یک برنامه اینترنتی به نام ۳۵ حاضر شد، بیان داشت که این رویداد از جمله دردناک‌ترین رویدادهای زندگی هنری اش محسوب می‌شود.

همچنین او در سی و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به جهت نقش پردازی در فیلم سینمایی ابد و یک روز، توانست جایزه سیمرغ بلورین برترین هنرپیشه نقش مکمل مرد را کسب کند. نوید محمدزاده در شانزدهمین جشن دنیای تصویر، جایزه تندیس زرین برترین بازیگر نقش مکمل مرد را به خود اختصاص داد. در عین حال او به جهت ایفای نقش در فیلم سینمایی ناهید، موفق شد جایزه برترین هنرپیشه مرد در جشنواره جهانی براتیسلاوا در سال ۲۰۱۵ میلادی را دریافت کند. محمدزاده در سی و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم فجر، جایزه تندیس سیمرغ بلورین برترین هنرپیشه نقش مکمل مرد را برای بازی در فیلم بدون تاریخ بدون امضا دریافت نمود. او در جایی اذعان داشته، جایزه مذکور سومین سیمرغ او قلمداد می‌شود. این جمله با کنایه به عدم دریافت سیمرغ مربوط به فیلم عصبانی نیستم، بیان شده است.

نوید محمدزاده نسبت به برخی از رسانه‌ها که سعی می‌کنند لیستی از اسامی برندگان را به هیئت داوران القا کرده و آنها را در مضیقه قرار دهند، بسیار انتقاد نمود. در صورتی که جایزه سیمرغ مربوط به فیلم عصبانی نیستم را در نظر بگیریم، آشکار می‌شود که او از جمله هنرپیشگان پرثمر در جشنواره بین المللی فجر به شمار می‌رود.

همچنین نوید محمدزاده به جهت نقش پردازی در فیلم سینمایی بدون تاریخ بدون امضاء، توانست در بخش افق‌های جشنواره بین الملل ونیز جایزه برترین هنرپیشه مرد را حاصل کند.

در بیستمین جشن بزرگ سینمای ایران، او موفق به کسب دیپلم افتخار و تندیس زرین برترین هنرپیشه نقش مکمل مرد به جهت نقش پردازی در فیلم بدون تاریخ بدون امضا گردید.

در عین حال او در بیست و یکمین جشن سینمای ایران، جایزه تندیس برترین هنرپیشه نقش اول مرد را برای فیلم سرخ پوست به خود اختصاص داد.

جشنواره فیلم فجر:

جشن خانه سینما:

جوایز دیگر:

جایزه برترین هنرپیشه نقش اول مرد در هشتمین جشن منتقدان سینما، به جهت فیلم عصبانی نیستم در سال ۱۳۹۳

برنده تندیس حافظ برترین هنرپیشه نقش مکمل مرد در شانزدهمین جشن دنیای تصویر، به جهت فیلم ابد و یک روز در سال ۱۳۹۵

کسب جایزه تندیس حافظ برترین هنرپیشه مرد در هفدهمین جشن دنیای تصویر، به جهت فیلم لانتوری در سال ۱۳۹۶

کاندید جایزه برترین هنرپیشه مرد در هفدهمین مراسم جشن دنیای تصویر، به جهت فیلم بدون تاریخ بدون امضاء در سال ۱۳۹۷

دریافت جایزه تندیس حافظ برترین هنرپیشه مرد در نوزدهمین جشن دنیای تصویر، به جهت فیلم های مغزهای کوچک زنگ زده و متری شیش و نیم در سال ۱۳۹۸

جایزه تندیس برترین هنرپیشه نقش مکمل در دهمین جشن منتقدان سینما، به جهت فیلم ابد و یک روز در سال ۱۳۹۵

دریافت جایزه برترین هنرپیشه مرد در جشنواره بین‌المللی فیلم براتیسلاوا، به جهت فیلم ناهید در سال ۲۰۱۵ میلادی

کسب جایزه برترین هنرپیشه مرد در هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم ونیز بخش افق‌ها به جهت فیلم بدون تاریخ بدون امضاء، در سال ۲۰۱۷ میلادی

کاندید جایزه آسیا پاسفیک برترین هنرپیشه مرد، به جهت فیلم عصبانی نیستم در سال ۱۳۹۳

دریافت جایزه برترین هنرپیشه مرد در نخستین جشن روزنامه سینما، به جهت فیلم ابد و یک روز

کاندید جایزه برترین هنرپیشه نقش مکمل مرد در یازدهمین دوره جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی، به جهت فیلم بدون تاریخ بدون امضاء در سال ۱۳۹۶

کسب جایزه ویژه برترین هنرپیشه مرد در یازدهمین دوره جوایز سینمایی آسیا پاسفیک، به جهت فیلم بدون تاریخ بدون امضاء در سال ۱۳۹۶

برنده جایزه برترین هنرپیشه مرد در نوزدهمین دوره جشنواره فیلم براتیسلاوا بخش رقابت بین الملل، به جهت فیلم بدون تاریخ بدون امضاء در سال ۱۳۹۶

کسب جایزه برترین هنرپیشه مرد سال در اولین دوره آکادمی سینما سینما، به جهت فیلم بدون تاریخ بدون امضاء در سال ۱۳۹۷

دریافت جایزه برترین هنرپیشه مرد در سومین دوره جشنواره جهانی فیلم سلیمانیه، به جهت فیلم بدون تاریخ بدون امضاء در سال ۱۳۹۷

اخذ جایزه برترین هنرپیشه مرد در جشنواره شب‌های تالین، به جهت فیلم مغزهای کوچک زنگ زده در سال ۱۳۹۷

کسب جایزه برترین هنرپیشه نقش اول مرد در جشن منتقدان سینمایی، به جهت فیلم مغزهای کوچک زنگ زده در سال ۱۳۹۷

اهدای جایزهٔ سینمایی به بازماندگان زلزله کرمانشاه:

نوید محمدزاده در نوزدهمین دوره جشنواره جهانی فیلم براتیسلاوا از کشور اسلواکی، توانست جایزه برترین هنرپیشه مرد به جهت فیلم بدون تاریخ بدون امضاء را برای خود به ارمغان آورد. همچنین او در جشنواره آسیا پاسیفیک سال ۲۰۱۷ میلادی موفق شد جایزه برترین هنرپیشه مرد را به جهت فیلم بدون تاریخ بدون امضا کسب کند.

او در این جشنواره ضمن سپاس از عوامل برگزار کننده جشنواره فیلم براتیسلاوا، از آن جهت که دو مرتبه او را در جایگاه برترین هنرپیشه مرد در این مراسم سینمایی تعیین نمود، جایزه دریافتی خود را به جاماندگان زمین لرزه ۷٫۳ ریشتری در شهر کرمانشاه اهدا نمود.

حاشیه های زندگی نوید محمدزاده

ماجرای بوسه و ممنوع التصویری نوید محمدزاده:

نوید محمدزاده در کنار همسرش فرشته حسینی در جشنواره جهانی فیلم کن به جهت فیلم برادران لیلا در خرداد ماه سال ۱۴۰۱ حضور یافت. آنها زمانی که بر روی فرش قرمز قرار گرفتند، در مقابل دیدگان خبرنگاران و حضار، بوسه ای از سر دلدادگی و عشق به هم داشتند. این موضوع باعث شد به شدت اسم آنها در فضای مجازی خبرساز شود. حتی برخی از افراد تصور می کردند، این اقدام منجر به ممنوع افکاری این دو هنرپیشه در ایران خواهد شد! ولی بر خلاف همه این حواشی، نقش پردازی نوید محمدزاده در مجموعه آکتور این حاشیه ها را تکذیب کرده و به آنها خاتمه داد.

مصاحبه

شروع کار شما در عرصه تئاتر چگونه بوده است؟

پس از آنکه در سال ۱۳۸۲ با پایان یافتن تحصیلات متوسطه مدرک دیپلمم را دریافت کردم، در یکی از آموزشگاه آزاده کرج ثبت نام کرده و طی یک سال تحت نظر برخی اساتید همچون آقای محمد یعقوبی، خانم مهتاب نصیرپور، نوید فرح مرزی و … به یادگیری فنون بازیگری پرداختم. برای چندین سال نیز در برخی کارهای خصوصی ایفای نقش کردم. در آن دوران حتی به اجرای نمایشنامه خوانی در مقابل تنها دو نفر تماشاچی که آنها نیز از دوستانم بودند، کار انجام داده‌ام و تا به اکنون در نمایش‌های آقای یعقوبی با حضور تعداد کثیری از تماشاچیان بازی کرده ام. هرچند خودم نیز به این روند تکاملی علاقه دارم که به تدریج و گام به گام این جریان را طی کردم در مقابل اینکه از همان ابتدا به دنبال شهرت و محبوبیت باشم.

کار حرفه‌ای‌تان را چگونه آغاز کردید؟

در ابتدا با فیلم در میان ابرها به کارگردانی روح الله حجازی، به طور حرفه‌ای بازی کردم. در ایام پایانی سال ۱۳۸۸ نیز در یک فیلم سینمایی در کنار آقای بهروز قبادی برادر بهمن قبادی انجام دادم که نقش اول این کار را بر عهده داشتم. هرچند که این فیلم بسیار مطلوب بود، ولی اجازه اکران پیدا نکرد.

شروع فعالیت حرفه‌ای شما چه زمانی بوده است؟

برای نخستین بار نمایشی به نام پسران آفتاب را در شهر کرج به روی صحنه بردیم. لذا به همین دلیل در سال ۱۳۸۷ جایزه دوم هنرپیشگی بخش جهانی جشنواره دانشجویی را کسب کردم. پس از آن در سال ۱۳۸۸ نمایش ماه در مرداب به کارگردانی محمد کوروش‌نیا را در سالن تالار محراب اجرا کردیم.

در حقیقت آغاز فعالیت حرفه‌ای من از سال ۱۳۸۹ با اجرای نمایش فاصله تاریک ستاره‌ها کاری از ایثار ابومحبوب و سپس نمایش یک دقیقه سکوت به کارگردانی آیدا کیخانی، نمایش دهانی پر از پرنده ساخته فارس باقری و در آخر نمایش آخرین نامه به کارگردانی مهرداد کوروش‌نیا صورت گرفت. در جشنواره فیلم فجر به دلیل نمایش آخرین نامه، نامزد جایزه هنرپیشگی معرفی شدم. هنگامی که نمایشی به نام بالاخره این زندگی مال کیه؟ اثر دوست عزیزم اشکان خیل نژاد را در تالار مولوی بر روی صحنه بردیم، به دلیل این بازی جایزه هنرپیشگی جشنواره دانشجویی را کسب کردم.

پس از آن نیز نمایش زمستان ۶۶ به کارگردانی محمد یعقوبی و نمایش ورود آقایان ممنوع ساخته خانم کتایون فیض مرندی را در تئاتر شهر اجرا کردیم. همچنین به دلیل نمایش آخرین نامه در جشنواره اسپولِتو کشور ایتالیا یک اجرا انجام دادیم.

شما تا چه اندازه در نقش‌های خود به بداهه پرداخته و برایتان مهم است؟

فکر می‌کنم بداهه موضوعی است که لازم است در هنگام تمرینات شکل بگیرد. به یکباره شما در انجام تمرین جمله‌ای را به زبان می‌آورید که کارگردان از آن خوشش آمده و توصیه می‌کند که آن را در خاطر نگه دارید.

در این حالت این موضوع بداهه‌ای از سوی شما بوده که به نقش افزوده می‌شود. در زمان اجرای نقش نیز ممکن است چنین چیزی صورت گیرد که جدا از بداهه‌های دیالوگی و جمله‌ای نیز در بداهه‌های رفتاری نیز شکل بگیرد.

از نظر من در انجام بداهه، عملکرد و رفتار بر گفتار ارجح است. که این امر خرمی و رشد را در اجرای فرد ایجاد می‌کند. ولی من در زمره هنرپیشگانی هستم که همه جوانب و جزئیات اجرا را در ذهنم ثبت می‌کنم.

به طوری که در هر کدام از لحظات کاملاً آگاه هستم که به کدام سو نگاه کرده، یا با چه آهنگ و ریتمی حرکت کنم. همه این موارد برنامه‌ها و چینشی است که برای هر کدام از نقش‌هایم انجام داده و اعتقاد دارم که نحوه عملکرد آنها باید به گونه‌ای باشد که مخاطب تصور کند، این کارها را به شکل بداهه انجام داده‌اید. به عبارت دیگر چینش به شکل بداهه جلوه کند و تماشاچی از آن آگاه نشود.

برای نمونه فکر می‌کنم در نمایش کوکوی کبوتران حرم اجرای علیرضا نادری بسیار درخشنده و خاص بوده است. به طوری که من سه مرتبه آن را نگاه کردم. حتی ممکن است محمد یعقوبی از جمله نوابغ باشد چرا که کارگردانی آثارش را بر اساس صحنه‌های ناشناخته و حیرت انگیز بنا نکرده و چیدمان خود را بر روی افراد قرار می‌دهد.

در آخر تماشاچی تمایل دارد افراد را نگاه کند. در اینجا ارزش موضوعی که مطرح شد، کاملاً آشکار می‌شود. در این گونه کارها مخاطب قادر است احساس طراوت را از بازی هنرپیشه دریافت کند. هرچند که در این زمینه به هیچ وجه هنرپیشه نباید پا را از کارگردان فراتر نهد.

لذا در ازای اینکه منظور نمایش و درام را القا کند، تنها بر روی بازی خود تمرکز کرده و مهارت‌هایش را به نمایش گذاشته و ابراز کند که چه توانی را در صحنه به خرج می‌دهد.

حرف شما را قبول دارم. من در کارهایی که اجرا کرده‌اید، شاهد بودم دقیقاً به میزان نقشی که دارید، اجرا می‌کنید.

بله. برای نمونه در نمایش دهانی پر از پرنده، من فعالیت فوق العاده‌ای را نداشتم. چرا که نقش من بسیار عادی و ساده بود. هرچند ادعا نمی‌کنم یک هنرپیشه با ذکاوت هستم، ولی هر کدام از بازیگران باید دارای سنجش و هوشیاری باشند که شخصیت و نقش ساده و آسان را به سادگی اجرا کرده و برای کاراکترهای خاص، اجرای منحصر به فردی داشته باشند. همچنین در نمایشی همچون بالاخره این زندگی مال کیه، به مدت یک ساعت و ۳۰ دقیقه بر روی صحنه اجرا کرده و نگاه تماشاچیان را بر روی خودم لمس می‌کردم.‌ در این شرایط به هیچ وجه امکان اشتباه وجود ندارد.

در بین کارهای متفاوتی که با کارگردان‌های متعدد انجام داده‌اید، آیا کارگردانی وجود داشته که از همکاری با او احساس خرمی و شعف زیادی داشته باشید؟

هر هنرپیشه‌ای لازم است با افراد متعددی کار کرده و کارهای متفاوتی را اجرا کند. برخی از هنرپیشگان در دوران کاری خود فقط با یک گروه و یا تیم دیگری که از دوستان و نزدیکان گروه اول بوده، فعالیت می‌کنند. من در هر کدام از کارگردان‌هایی که ا آنها مشارکت داشته‌ام، خصوصیات ویژه‌ای را مشاهده کردم. برای نمونه مهرداد کوروش‌نیا فردی است که برای مدت یک ماه و نیم طی هفت شب، ما به منزل او رفته و تا ساعت ۱ بامداد در آنجا به تمرین می‌پرداختیم. این سبک کار، در زمره کارهای خانوادگی محسوب می‌شود. متقابلاً مخاطبان و تماشاگران نیز رابطه نزدیک و مطلوبی را با آثار او شکل می‌دهند.

چرا که در هر کدام از کارها ما مدت زمان زیادی را در کنار یکدیگر سپری می‌کنیم، لذا همچون اعضای خانواده هستیم. در کار یک دقیقه سکوت نیز که در کنار خانم کیخانی همکاری داشتم، ایشان یک کارگردان بی‌نظیر بوده و سبک کار او شباهت زیادی به آقای یعقوبی دارد. در عین حال اشکان خیل نژاد که از شاگردان آقای یعقوبی محسوب می‌شود، نیز به همین صورت است. به عبارت دیگر متناسب با روشی که به هنرپیشه اطمینان می‌شود، بازیگر نیز این اختیار را دارد و برخی از کارهای او به دست کارگردان اصلاح می‌شود. آقای محمد یعقوبی در هنگام انجام کار به قدری با ذکاوت است که آگاه است به هر کسی چه نقشی واگذار کند. به طوری که حتی از تصور شما نیز خارج است. همچنین فارس باقری نیز کارگردانی است که سبک ویژه‌ای را دنبال می‌کند.‌ در کنار ایشان لازم است یک اجرای مینی مال داشته باشید و این موضوع نیز تجربه خوشایند و مطلوبی است.

آیا تمایل دارید در تئاتر سبک‌های دیگر را نیز انجام داده و یا در زمینه های دیگری که تاکنون تجربه نکرده اید، کار انجام دهید؟

به طور معمول من علاقه دارم آثار تازه‌ای را تجربه کنم. ولی این نظر را قبول ندارم که برخی بیان می‌کنند لازم است هنرپیشه همه جور کاری را پشت سر بگذارد. برای نمونه من در نمایش پرفرمنسی تنها به منظور خالی کردن خودم فعالیت کردم. به عبارت دیگر سعی داشتم تا موضوع یا مطلبی را برای خودم به دست آورم. لاکن لزومی ندارد که بازیگر به این بهانه که به همه نشان دهد،ق چقدر تبحر بازیگری او بالا است و قادر است به شکل رئال بازی کرده و در عین حال در سبک کلاسیک نیز نقش پردازی کند، به هر کاری تن داده و آنها را اجرا نماید. لذا من معتقدم لازم است هنرپیشه شناخت کاملی را از خودش داشته باشد. زمانی که آل پاچینو در فیلم تاجر ونیزی در سبک کلاسیک هنرنمایی کرد، این نقش را به شکل پاچینویی به نمایش درآورد.

به طوری که او خودش را در نقش فرو می‌برد. من به تازگی تئاتری را تماشا کردم که ه نظر می‌رسید این اجرا از بازیگر درخواست شده و به او تحمیل شده بود. من به انجام این قبیل کارها علاقه ندارم. در جایگاه یک مخاطب و تماشاگر در صورتی که اثری را از یک کارگردان دیده و با دیدن آن دچار کسالت و خستگی شوم، در کارهای او یفای نقش نمی‌کنم. چرا که صحیح نیست در کاری وارد شوم که آگاهم باعث ناراحتی و اذیت تماشاگر خواهد شد. با توجه به شناختی که از تمایلات و قابلیت‌های خودم دارم، می‌دانم که قادر به انجام چه کارهایی نبوده و آنها را نمی‌پذیرم.

حتی اگر احساس کنی که می توانی خودت را به آن نقش تحمیل کنی؟

نوید محمدزاده پس از چند لحظه فکر کردن بیان می‌کند: تنها در شرایطی که به آن نقش و شخصیت بسیار علاقه داشته باشم. اما اینطور نیست. حاضر نیستم باز هم چنین کاری را بپذیرم. چرا که در برخی مواقع شما به یک نقش علاقه داشته، ولی در حالتی وارد می‌شوید که مشاهده می‌کنید این نقش در آن فرمی نیست که شما تمایل داشته و باعث اذیت و ناراحتیتان می‌شود. در عین حال که توان و وقت خودتان را نیز برای آن صرف کرده‌اید. چنانچه کارگردان به طور پیوسته تذکر دهد، این جمله را بگو، به این شکل حرکت کن، در این نقش به این شیوه نگاه کن و …. من از عهده آن بر نمی‌آیم. ممکن است این موضوع به خاطر رگ و ریشه کُرد بودنم باشد. ولی در صورتی که کارگردان چنین شیوه‌ای را پیاده کند، پس به چه دلیل من را برای این نقش برگزیده است؟ بدترین حالت چنین است که هنرپیشه را در جایگاه یک وسیله قلمداد کنیم. ولی در هیچ شرایطی بازیگر وسیله و ابزار نیست.

احتمال دارد کلیت چنین اثری مطلوب باشد، ولی از دیدگاه بازیگری چنین آثاری را کار تلقی نمی‌کنم. بسیار تمایل دارم که در یک اثر برای دکتر رفیعی نقش بازی کنم. برای نمونه در فیلم شکار روباه به نقش سیامک صفری توجه کنید. او در آنجا اجرای شخصیت آقا محمد خان قاجار را عهده‌دار بوده است. یک نقش پردازی کلاسیک که هنرپیشه فاصله چندانی از خودش پیدا نمی‌کند. در این فیلم سیامک کاملاً خودش بوده و مثل یک وسیله به نظر نمی‌رسد. در آخرین روز تولید فیلم یک دقیقه سکوت، آقای یعقوبی خطاب به من بیان کرد: نوید تو در اینجا بسیار خوب عمل کردی، ولی در بقیه آثار که عهده‌دار می‌شوی توجه داشته باش که هیچی نبوده و هیچ مهارتی نداری. لذا در کارهای دیگر تنها با هدف آموزش بازی می‌کنی. به این ترتیب من علاقه زیادی به فرا گرفتن دارم، هرچند در قالب موضوعاتی که برایتان گفتم.

آیا در حرفه بازیگری موضوعی است که موجب رنجش و آزارتان شود؟

کار ما حرفه‌ای است که لازم است در آن هر شخص خواهان پیشرفت سایر افراد نیز باشد. به نظر من این موضوع باعث رشد و ارتقاء یک هنرپیشه می‌شود. تا زمانی که کارهای مطلوب و مناسب سایر افراد را تمجید نکرده و قادر نباشی فروتنانه دستاوردهای خوب آنها را نظاره کرده و برای شادی آنها احساس خوشحالی کنی، بدانید که سایر افراد نیز هیچ مطلب خوبی از شما به زبان نیاورده و به جایگاه مطلوب نخواهید رسید. برای نمونه صابر ابر از هنرپیشگان بی‌نظیر است، هرچند بدون خطا و اشتباه نیست، ولی استعداد و قابلیت زیاد دارد. جالب اینجاست که ما با یکدیگر هم سال هستیم. یا سایر هنرپیشگان همچون باران کوثری، ترانه علیدوستی، پانته آ بهرام و بسیاری افراد دیگر.‌ لازم است من از صمیم قلبم به خاطر آنها احساس شادی کنم تا شرایط پیشرفت من نیز فراهم شود. در این میان نقطه نظراتی که حاضر به پذیرش دستاوردها و خوبی دیگران نیست، باعث ناراحتی ام می‌شود. من معتقدم در عرصه هنر حتی به اندازه کوچک‌ترین ذره حضور داشته باش، لکن خودت باش! این موضوع که حاضر باشی به هر بهایی در عرصه هنر حضور داشته باشی، نتیجه خوبی ندارد.

راستی این علاقه به هنر و بازیگری اولین بار، کی و چه جوری در شما ایجاد شد؟

من در سنین نوجوانی ورزش فوتبال انجام داده و به شدت عاشق و دلبسته آن بودم. حتی سطح بازی من به حدی رسیده بود که بنا بود در تیم نوجوانان سایپا وارد شوم. در یکی از روزها که در سال دوم دبیرستان تحصیل می‌کردم، به تماشای فیلم سوته دلان به کارگردانی علی حاتمی نشستم که بهروز وثوقی در آن بازی بی‌نظیری را انجام داده و باز هم در همان شب فیلم قیصر را تماشا کردم.

فردای آن روز به ویدیو کلوب رفته و فیلم صورت زخمی آل پاچینو را خواستم. پس از آن دچار شیدایی شده و همانند قیصر زندگی و رفتار می‌کردم. در آن ایام همه ظاهر و وجودم همانند بهروز وثوقی شده بود. همچنان اعتقاد دارم نقش پردازی وثوقی در فیلم کندو از جمله برترین بازی‌های تاریخ سینمای ایران محسوب شده و می‌توانم این حرفم را اثبات کنم. در نهایت این دوران سپری شد و پس از گذشت چند وقت من با خودم فکر کردم: نوید توجه داشته باش که او بهروز وثوقی بوده و در همه ایران شهرت دارد، ولی تو باید نوید محمدزاده باشی. در حال حاضر چند سالی است که حتی دیگر این فیلم‌ها را نگاه نمی‌کنم که مبادا تاثیرات عمیقی را از او دریافت کنم.

به این ترتیب توجه من به بازیگری جلب شده و به آن گرایش پیدا کردم. در این میان یک موضوع را با صراحت ادعا می‌کنم، این مطلب که یک هنرپیشه هستم که شباهتی به هیچ کدام از بازیگران ندارد. احتمال دارد هنرپیشه خوبی نباشم، ولی به شیوه خودم هستم. من کاملاً باور دارم زمانی که خداوند متعال انسان‌ها را در شکل‌ها و چهره‌های گوناگون خلق می‌کند، لذا متعاقباً ما نیز می‌توانیم رفتارهای متناسب با خودمان را داشته باشیم.

هر کدام از انسان‌ها خصوصیات منحصر به فردی دارد و هیچ کس به دیگری شباهت ندارد. من هم در عرصه بازیگری از دیگران متاثر نبوده‌ام. هرچند اعضای خانواده‌ام کاملاً در من اثرگذار بوده‌اند، لاکن اغلب اوقات تلاش کرده‌ام که خود واقعیم باشم.

با هیدرودرم، پاکسازی پوستت رو حرفه‌ای و بی‌دردسر انجام بده

با آردن اکسپرتیج، روتین مراقبت از پوستت رو ساده و حرفه‌ای کن