غزل شماره ۱۲۹ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد
غزل شماره ۱۲۹ از دیوان حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد نهیب حادثه بنیاد ما ز جا ببرد اگر نه عقل […]
غزل شماره ۱۲۸ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
غزل شماره ۱۲۸ از دیوان حافظ – نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد بختم ار یار شود رختم از این جا ببرد کو حریفی کش […]
غزل شماره ۱۲۷ – روشنی طلعت تو ماه ندارد
غزل شماره ۱۲۷ از دیوان حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد روشنی طلعت تو ماه ندارد پیش تو گل رونق گیاه ندارد گوشه ابروی توست منزل جانم خوشتر از این گوشه پادشاه ندارد تا […]
غزل شماره ۱۲۶ – جان بی جمال جانان میل جهان ندارد
غزل شماره ۱۲۶ از دیوان حافظ – جان بی جمال جانان میل جهان ندارد جان بی جمال جانان میل جهان ندارد هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد با هیچ کس نشانی زان […]
غزل شماره ۱۲۵ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
غزل شماره ۱۲۵ از دیوان حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد بنده طلعت آن باش که آنی دارد شیوه حور و پری گر […]
غزل شماره ۱۲۴ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد
غزل شماره ۱۲۴ از دیوان حافظ – آن که از سنبل او غالیه تابی دارد آن که از سنبل او غالیه تابی دارد باز با دلشدگان ناز و عتابی دارد از سر کشته خود می‌گذری […]
غزل شماره ۱۲۳ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد
غزل شماره ۱۲۳ از دیوان حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد نقش هر نغمه که زد راه به جایی دارد عالم از ناله عشاق مبادا […]
غزل شماره ۱۲۲ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
غزل شماره ۱۲۲ از دیوان حافظ – هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد خداش در همه حال از بلا نگه دارد حدیث دوست نگویم مگر […]
غزل شماره ۱۲۱ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد
غزل شماره ۱۲۱ از دیوان حافظ – هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد حریم عشق […]
غزل شماره ۱۲۰ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد
غزل شماره ۱۲۰ از دیوان حافظ – بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد غبار […]