غزل شماره ۴۷۵ – گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی
غزل شماره ۴۷۵ از دیوان حافظ – گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی شیرینتر از آنی به شکرخنده که گویم ای […]
برچسب: غزل
غزل شماره ۴۷۴ – هواخواه توام جانا و میدانم که میدانی
غزل شماره ۴۷۴ از دیوان حافظ – هواخواه توام جانا و میدانم که میدانی هواخواه توام جانا و میدانم که میدانی که هم نادیده میبینی و هم ننوشته میخوانی ملامتگو چه دریابد میان عاشق و […]
غزل شماره ۴۷۳ – وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی
غزل شماره ۴۷۳ از دیوان حافظ – وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی کام بخشی […]
غزل شماره ۴۷۲ – احمد الله علی معدله السلطان
غزل شماره ۴۷۲ از دیوان حافظ – احمد الله علی معدله السلطان احمد الله علی معدله السلطان احمد شیخ اویس حسن ایلخانی خان بن خان و شهنشاه شهنشاه نژاد آن که میزیبد اگر جان جهانش […]
غزل شماره ۴۷۱ – ز دلبرم که رساند نوازش قلمی
غزل شماره ۴۷۱ از دیوان حافظ – ز دلبرم که رساند نوازش قلمی ز دلبرم که رساند نوازش قلمی کجاست پیک صبا گر همیکند کرمی قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق چو شبنمی […]
غزل شماره ۴۷۰ – سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی
غزل شماره ۴۷۰ از دیوان حافظ – سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی چشم آسایش که دارد از […]
غزل شماره ۴۶۹ – انت روائح رند الحمی و زاد غرامی
غزل شماره ۴۶۹ از دیوان حافظ – انت روائح رند الحمی و زاد غرامی انت روائح رند الحمی و زاد غرامی فدای خاک در دوست باد جان گرامی پیام دوست شنیدن سعادت است و سلامت […]
غزل شماره ۴۶۸ – که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی
غزل شماره ۴۶۸ از دیوان حافظ – که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی که به کوی می فروشان دو هزار جم به جامی […]
غزل شماره ۴۶۷ – زان می عشق کز او پخته شود هر خامی
غزل شماره ۴۶۷ از دیوان حافظ – زان می عشق کز او پخته شود هر خامی زان می عشق کز او پخته شود هر خامی گر چه ماه رمضان است بیاور جامی روزها رفت که […]
غزل شماره ۴۶۶ – این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی
غزل شماره ۴۶۶ از دیوان حافظ – این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی وین دفتر بیمعنی غرق می ناب اولی چون عمر تبه […]