غزل شماره ۲۶ – زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست
غزل شماره ۲۶ از دیوان حافظ – زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در […]
غزل شماره ۲۶ از دیوان حافظ – زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در […]
غزل شماره ۲۵ از دیوان حافظ – شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست صلای سرخوشی ای صوفیان باده پرست اساس توبه که در محکمی چو […]
مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست که به پیمانه کشی شهره شدم روز الست من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشق چارتکبیر زدم یک سره بر هر چه که هست […]
بیوگرافی حافظ خواجه شمس الدین محمد متخلص به حافظ و ملقب به لسان الغیب، یکی از شاعران فارسی زبان در قرن هشتم هجری بود. وی یکی از بزرگ ترین غزل سرا های زبان فارسی است. […]
غزل شماره ۱ از دیوان حافظ – الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها به بوی نافهای […]
غزل شماره ۱۴ از دیوان حافظ – گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب گفت در دنبال دل ره گم کند مسکین غریب گفتمش […]
غزل شماره ۱۳ از دیوان حافظ – میدمد صبح و کله بست سحاب میدمد صبح و کله بست سحاب الصبوح الصبوح یا اصحاب میچکد ژاله بر رخ لاله المدام المدام یا احباب میوزد از چمن […]
غزل شماره ۱۰ از دیوان حافظ – دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما ما مریدان روی سوی […]
غزل شماره ۱۱ از دیوان حافظ – ساقی به نور باده برافروز جام ما ساقی به نور باده برافروز جام ما مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما ما در پیاله عکس رخ […]
غزل شماره ۱۲ از دیوان حافظ – ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما آب روی خوبی از چاه زنخدان شما عزم دیدار تو دارد جان […]