غزل شماره ۲۲۵ – ساقی حدیث سرو و گل و لاله میرود
غزل شماره ۲۲۵ از دیوان حافظ – ساقی حدیث سرو و گل و لاله میرود ساقی حدیث سرو و گل و لاله میرود وین بحث با ثلاثه غساله میرود می ده که نوعروس چمن حد […]
دسته: دیوان حافظ
غزل شماره ۲۲۴ – خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
غزل شماره ۲۲۴ از دیوان حافظ – خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود به هر درش که بخوانند بیخبر نرود طمع در آن لب شیرین […]
غزل شماره ۲۲۳ – هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود
غزل شماره ۲۲۳ از دیوان حافظ – هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود از دماغ […]
غزل شماره ۲۲۲ – از سر کوی تو هر کو به ملالت برود
غزل شماره ۲۲۲ از دیوان حافظ – از سر کوی تو هر کو به ملالت برود از سر کوی تو هر کو به ملالت برود نرود کارش و آخر به خجالت برود کاروانی که بود […]
غزل شماره ۲۲۱ – چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود
غزل شماره ۲۲۱ از دیوان حافظ – چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود ور آشتی طلبم با سر عتاب رود چو ماه نو […]
غزل شماره ۲۲۰ – از دیده خون دل همه بر روی ما رود
غزل شماره ۲۲۰ از دیوان حافظ – از دیده خون دل همه بر روی ما رود از دیده خون دل همه بر روی ما رود بر روی ما ز دیده چه گویم چهها رود ما […]
غزل شماره ۲۱۹ – کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود
غزل شماره ۲۱۹ – از دیوان حافظ – کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود بنفشه در قدم او نهاد سر به […]
غزل شماره ۲۱۸ – در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود
غزل شماره ۲۱۸ از دیوان حافظ – در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود تا ابد جام مرادش همدم جانی بود من همان ساعت […]
غزل شماره ۲۱۷ – مسلمانان مرا وقتی دلی بود
غزل شماره ۲۱۷ از دیوان حافظ – مسلمانان مرا وقتی دلی بود مسلمانان مرا وقتی دلی بود که با وی گفتمی گر مشکلی بود به گردابی چو میافتادم از غم به تدبیرش امید ساحلی بود […]
غزل شماره ۲۱۶ – آن یار کز او خانه ما جای پری بود
غزل شماره ۲۱۶ از دیوان حافظ – آن یار کز او خانه ما جای پری بود آن یار کز او خانه ما جای پری بود سر تا قدمش چون پَری از عیب بَری بود دل […]