بیوگرافی و زندگینامه علی پروین

بیوگرافی علی پروین

علی پروین بازیکن پیشین و مربی سابق تیم ملی فوتبال ایران در سومین روز از مهرماه سال ۱۳۲۵ متولد شد.

او یکی از فرزندان خانواده ۱۰ نفری حاج احمد محسوب می‌شود. ولی با توجه به دستاوردها و یژگی‌هایی که داشت، به عنوان یکی از برجسته‌ترین افراد خانواده معرفی شد.‌ بدین ترتیب در تاریخ سوم مهر ماه سال ۱۳۲۵ یکی از اسطوره‌های فوتبال ایران به دنیا آمد. او در طول سال‌ها توانست افتخارات متعددی را به نام خود درج کند.

هرچند قابلیت‌های علی پروین تنها منحصر به این دستاوردهای ورزشی نیست. بلکه در او ویژگی‌هایی به چشم می‌خورد که باعث شد علی پروین از سایر افراد تمایز پیدا کنید. غیر ممکن است کسی به چشمان او خیره شده و بتواند مطالبی را به دروغ بر زبان جاری کند. چرا که او ا لبخندی به چهره پاسخ می‌دهد: بی خیال.

خلاصه زندگینامه

نام کامل: علی پروین

تاریخ تولد: ۳ مهر ۱۳۲۵ ‏

محل تولد: تهران، ایران

قد: ۱۶۹ سانتیمتر (۵ فوت و ۷ اینچ)

فرزند: محمد پروین، لادن پروین

مادر: نصرت خوشنویس، احمد پروین

لقب: سلطان فوتبال

باشگاه کنونی: بازنشسته

شمارهٔ پیراهن: ۷

پُست: هافبک هجومی

زندگینامه

خانواده:

علی پروین در محله بازار، کوچه غریبیان در شهر تهران چشم به جهان گشود. او فرزند پنجم یک خانواده پرجمعیت می‌باشد که در کنار پدر و مادر تعداد آنها به ده نفر می‌رسید و شامل چهار دختر و چهار پسر بودند. هرچند که دو تن از خواهران و برادران او ناتنی بوده و هم اکنون ار فانی را وداع گفته‌اند.

با توجه به اینکه چشمان علی پروین به رنگ سبز بود، لذا بچه‌های محل به او لقب علی زاغی داده بودند.‌ پدر او به نام احمد صاحب یک مغازه کله پزی بوده که تمکن مالی خوبی را برایش فراهم کرده و مادرش به خانه داری مشغول بود.

از هنگامی که علی پروین در سنین کودکی بود، پدرش او را به عنوان شاگردی به یک طلاساز معرفی کرد تا مهارتی را در صنعت طلاکاری پیدا کند. با توجه به اینکه در این حرفه و هنگام کار با نگین‌های ظریف دستان او بسیار مستحکم و بدون لرزش بود، به فاصله اندکی در این زمینه تبحر زیاد پیدا کرد.

ترک تحصیل:

در سال ۱۳۳۲ علی پروین جهت انجام تحصیلات ابتدایی در مدرسه توحید ثبت نام کرده و در کلاس‌ها شرکت می‌کرد. ولی او تمایل زیادی به درس خواندن نداشته و از تحصیل دست کشید. همچنین به جهت اشتیاق به ورزش فوتبال اوقات خود را به این کار اختصاص داده و از سن دوازده سالگی تمرکز زیادی را در این زمینه گذاشت. لذا به عضویت تیم محلی عارف درآمد.

ایام کودکی:

علی پروین در سال‌های کودکی از جهات مختلف سعی می‌کرد برتری و قابلیت‌های خود را برای اطرافیان، خانواده و حتی اهالی محل ابراز نماید. به جهت برخورداری از چشمان سبز رنگ او را به اسم علی زاغی یاد می‌کردند.‌ برخی اوقات بچه‌های همبازی او در محل با دیدن قابلیت‌های فردی او حیرت زده می‌ماندند.

حتی گاهی اهالی محل نیز به تماشای رفتارهای جالب و هنرنمایی‌های یک کودک ۱۰ ساله می‌نشستند. در چنین مواقعی او تا اندازه‌ای به رفتارهای خود تمرکز می‌کرد که حتی متوجه نمی‌شد در مرکز توجه عده‌ای در پیرامون خود قرار گرفته است.

در عین حال امکان داشت او در این گونه به رویکردها دچار ناکامی و شکست شود، ولی این عوامل سبب نمی‌شد علی پروین به عنوان یک کودک ۱۰ ساله سرخورده شده و در لاک خود فرو رود.

این موارد شروعی برای شهرت علی پروین ایرانی بود که هیچگاه بزرگان محل زبان به پند و اندرز او نمی‌گشودند. به این علت که می‌دانستند این کودک بسیار پر انرژی بوده و دیدگاه روشنی دارد. لذا تا در یک کار به مهارت نرسد، آن را به انجام نمی‌رساند.

کسی یادش نیست این پسر بچه ۱۰ ساله که در بزرگسالی به عنوان یکی از سمبل‌های قهرمانی فوتبال ایران و در عین حال در زمره سه نفر برتر تاریخ ورزش کشور درآمد، الگو و سرمشقی را در زندگی برای خود در نظر گرفته باشد.

حتی علی پروین نیز نسبت به این موضوع تصریح داشته و هیچ مطلبی در خصوص سرمشق فنی و ورزشی خود بیان نکرده است. چنین به نظر می‌رسد که او تنها با دنبال کردن آرزوها و اهداف خود، به این موفقیت‌ها دست یافت.

حتی به نظر می‌رسد بچه‌هایی که در محله دولاب تهران زندگی کرده و از علی پروین بزرگتر بودند نیز در برخی موارد رفتارهای او را دنبال می‌کردند.

اغلب او در هر محیطی که قدم می‌گذاشت، دیگران دورش جمع می‌شدند. هرچند هیچکس به هنگام روز این کودک پر انرژی را در سطح محل مشاهده نمی‌کرد. چرا که در ابتدای صبح عازم محل کار شده و در هنگام غروب راه خانه را در پیش می‌گرفت.‌

پس از آنکه پدر خدا بیامرز علی پروین به نام احمد پروین او را جهت فراگیری یک کار و حرفه به دست یکی از دوستان طلاسازش سپرد، به فاصله چند هفته از شروع فعالیت او، استادش از سرعت یادگیری و مهارت او به شدت متعجب شد.

کار در طلاسازی:

قرار دادن نگین بر روی انگشترهای طلا از جمله بخش‌های دشوار حرفه‌ای بود که علی پروین در این حوزه شغلی شروع به کار کرد. همانطور که قبلاً گفته شد او به سرعت توانست در این حرفه به تبحر رسیده و عامل مهم آن ثبات حرکات دست و نداشتن لرزش بوده است.

او به قدری با ظرافت و دقت زیاد نگین‌ها را بر روی انگشتر قرار می داد که حتی تعجب استادش را در پی داشت. به طوری که حتی او برای این موضوع نیازی به استفاده از ذره بین نداشته و تنها با چشمان تیزبین به راحتی این کار را به انجام می‌رساند.

چنانچه فرصتی جهت گفتگو با دوستان دوران کودکی علی پروین برایتان مهیا شود، برای شما نیز مسجل خواهد شد علی پروین از سال‌های کودکی قابلیت و استعداد زیادی در فراگیری داشته است. چرا که ذهن و فکر هوشیار او به راحتی تمام مطالبی که استاد برایش بیان می‌کرد، بدون جابجا شدن حتی‌ یک‌ «واو» در خود ذخیره می‌کرد.

طبق اظهارات دوستانش چنانچه علی زاغی تحصیلات خود را به پایان می‌برد، قطع به یقین در زمره یکی از مردان برجسته ایران قرار می‌گرفت. ولی با توجه به اینکه خانواده او در این زمینه تأکید نداشته و خودش نیز از آن شانه خالی کرد و در عین حال در آن دوران دغدغه اصلی مردم برطرف کردن مسائل مالی و کسب درآمد بود، علی پروین تصمیم گرفت از سال‌های کودکی در یک حرفه شروع به کار کند.‌

هرچند خاطرنشان می‌کنیم حاج احمد پروین پدر این فوتبالیست، از شرایط خوب مالی برخوردار بوده و نیازی به شروع به کار علی در سنین کودکی نداشت.

ولی در آن دوران متداول بود پسر بچه‌ها چنانچه از تحصیل دست می‌کشیدند، از همان سنین پایین به عنوان شاگرد در یک حرفه مشغول به کار شوند تا در بزرگسالی بتوانند با اتکا به مهارت خود صاحب شغل و حرفه شوند. این موضوعات عاملی شد که علی پروین به سرعت درس و مدرسه را کنار بگذارد. هرچند که او دارای استعداد و هوش بسیار بالایی بود.‌

کاپیتان‌ علی‌ زاغی‌:

نخستین بار که او پا به توپ شد، بخشی از تکه گمشده خود را پیدا کرده است. هنگامی که علی پروین در سن چهار یا پنج سالگی بود، پیش از آنکه بازی با توپ را آغاز نماید، مدتی در سکوت به آن نگریسته و گویی در تعجب بود.

اگر توپی را در اختیار او می‌گذاشتند، از آغاز صبحگاه تا اذان ظهر می‌توانست خود را با آن مشغول کند. علاوه بر این او از سال‌های کودکی به عنوان کاپیتان در تیم فوتبال بچه‌های محل حضور داشته و دیگران نمی‌توانستند در برابر علی زاغی، ادعای کاپیتانی کنند. اینطور که به نظر می‌رسد از همان دوران بچگی او تا حدودی قلدر بوده است.

در کنار این موارد قابلیت او در هدایت گروه و محقق شدن پیروزی تیم باعث می‌شد، موضوع کاپیتانی او در بین بچه‌ها و همسالان مسجل شود. در عین حال توانمندی‌های او نیز گسترده بود. به طوری که در بزرگسالی به عنوان کاپیتان ثابت دوران پرافتخار تیم پرسپولیس و تیم ملی درآمد.

در رقابت‌های جام جهانی سال ۱۹۷۸ علی پروین کاپیتان تیم ملی ایران بوده و بدین ترتیب او به عنوان اولین کاپیتان تاریخ تیم ملی فوتبال ایران در مسابقات جام جهانی شناخته می‌شود. در عین حال او تا پیش از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی دارای بالاترین رقم بازی‌های ملی بود

. در پی دیدار تیم‌های فوتبال کیان و پیکان، او برای مدت هجده سال پیاپی در جایگاه فوتبالیست باشگاه پرسپولیس در میدان پا به توپ بود. در عین حال او در سه دوره متفاوت به عنوان مربی در این تیم فعالیت داشته است.

به دنبال فرشاد پیوس علی پروین دارای رتبه دوم بیشترین گل زده شده برای تیم پرسپولیس می‌باشد.‌ همچنین او در مدت فعالیت حرفه‌ای در جایگاه هافبک هجومی یا مهاجم در زمین حضور داشته و بیشتر با تیم پرسپولیس در ارتباط بود.

به طوری که برای مدت هجده سال به عنوان بازیکن تیم پرسپولیس به فعالیت خود ادامه داد. در عین حال او سه مرتبه به عنوان مدیر باشگاه مشغول به کار بوده و در مجموع برای هفده سال به عنوان مربی در این باشگاه حضور داشت.

علاوه بر این علی پروین بالاترین تعداد بازی‌ها را با پیراهن تیم پرسپولیس دارد.

او توانست از روی نقطه کاشته شده در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا، گل ملی ایران را به ثمر برساند.

برخی خاطرات:

علی پروین نیز مانند سایر فوتبالیست‌ها مراحل رشد و پیشرفت را پشت سر گذاشته و توانست از باشگاه کیان به تیم ملی کشور ایران راه یابد. در ابتدا که او در آن تیم پا به توپ شد، تحت هدایت مربی منصور امیر آصفی آموزش دید.

در سال ۱۳۴۶ در یک دیدار برجسته و حساس که او در برابر تیم شهربانی به میدان رفته بود، بازی خوبی را از خود ارائه داده و از سوی رایکوف‌ پیشنهاد حضور در تیم ملی جوانان ایران را دریافت کرد. در آن هنگام او در کنار ناصر حجازی و ناصر عبداللهی همبازی بود.

پس از آن علی پروین از تیم کیان خارج شده و به تیم پیمان راه یافت. ولی پس از چندی باشگاه کیان از هم پاشید. او بیان کرده: در یکی از روزها که در منزل بودیم، همایون بهزادی به همراه دکتر برومند به دیدار من آمده و به این ترتیب به واسطه آنها قراردادی را با تیم پرسپولیس منعقد کردم.

نخستین مربی علی پروین علی الهی بوده که به جهت ارتباط دوستی او با برادر بزرگترش به نام عباس، پذیرفت که علی پروین به تیم عارف ملحق شده و در آنجا بازی نماید. در آن هنگام او در سن ۱۵ سالگی بود.

علی پروین اظهار داشته: برترین دیداری که در طول سال‌ها فعالیت حرفه‌ای داشته‌ام، با کشور استرالیا در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی سال ۱۹۷۸ بود که این دیدار در ورزشگاه آزادی صورت گرفت. به طوری که با پاس گلی که من ارسال کردم، توانستیم نتیجه را یک بر صفر خاتمه دهیم.

به نظر می‌رسد او در طی سال‌هایی که به طور حرفه‌ای ورزش فوتبال را دنبال می‌کرد، هیچ شخصیتی را به عنوان الگو و سرمشق برای خود نداشت. همچنین او در سنین نوجوانی هیچگاه به زبان نمی‌آورد که علاقه دارم همانند فلان کس باشم یا … ولی در عین حال معتقد بود، قصد دارم همچون خودم علی پروین باشم.

در هنگامی که تیم کریستال پالاس از کشور انگلستان از علی پروین دعوت کرد به این باشگاه ملحق شود و جهت این موضوع مبلغ ۵۰۰ هزار دلار را برای بازیکن شماره ۷ ایران تعیین کرده بود، پدرش حاج احمد کاملاً با این موضوع موافقت داشت که علی عازم انگلستان شود. ولی مادرم بیان کرد: تو هنوز بچه‌ای‌، آنجا دیوانه‌ می‌شوی‌، نمی‌توانی‌ دوام‌ بیاوری‌… در غربت ‌روحیه‌ات‌ به‌ هم‌ می‌ریزد و… بدین ترتیب او از ملحق شدن به باشگاه انگلستان صرف نظر کرد.

حامی آملی لاریجانی:

در بسیاری از محافل علی پروین ادعا می‌کند هیچ گونه گرایش سیاسی ندارد! ولی در ایام اسفند ماه سال ۱۳۹۴ او در جایگاه یکی از چهره‌های مطرح در همایش انتخاباتی آیت الله آملی لاریجانی جهت مجلس خبرگان رهبری در مازندران حضور یافته و حتی سخنرانی کرد.

در اسفند ماه سال ۱۴۰۲ او مجدد در رقابت‌های انتخاباتی مجلس خبرگان رهبری به حمایت از آملی لاریجانی رئیس پیشین قوه قضاییه پرداخته و تبلیغاتی را برای او انجام داد که این مرتبه نتوانست رأی لازم را کسب کند.

ترس از هواپیما:

او در جایی اظهار داشته، هیچ هراسی از مرگ ندارم، ولی به شدت از هواپیما می‌ترسم. حتی هنگامی که هواپیما به چشمم می‌خورد نیز ترس وجودم را فرا می‌گیرد.

علاقه به کله پاچه:

پدر من صاحب یک مغازه کله پاچه‌ای بود که در منطقه چهار سوی بزرگ قرار داشت که بهترین محل بازار بود.

من هم اکنون نیز به شدت شیفته کله پاچه هستم. از هنگام صبح تا شب من به مغازه پدرم رفته و صبح تا ظهر مشغول خوردن کله پاچه می‌شدم. بعد از ظهر نیز در تمرینات تیم فوتبال شرکت می‌کردم.

ماجرای علی دنبه:

مادرم همواره بیان می‌کند، من با آبگوشت توانستم علی را علی پروین کنم. هرچند در دوره‌های آخر فوتبال، داشتن اضافه وزن برایم سبب شد طرفداران تیم استقلال مرا با لقب علی دنبه خطاب کند. (با خنده)

علاقه به هایده:

در برنامه‌ای که اجرای آن بر عهده سید بشیر حسینی بود، علی پروین سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه پرسپولیس به عنوان میهمان شرکت کرده و بیان نمود، به دلیل علاقه و گرایشی که به خوانندگانی همچون آغاسی و عباس قادری داشته، در دوره پیش از پیروزی انقلاب اسلامی به کافه‌ها می‌رفت.

او اضافه کرد در این کافه‌ها فقط به شنیدن آواز این خوانندگان پرداخته و هیچ گونه استعمالی از مشروبات الکلی نداشت. علی پروین در ادامه گفت:

مگر چه خواهد شد چنانچه خوانندگانی همچون معین دوباره به ایران بازگشته و با مجوز اقدام به برگزاری کنسرت در کشور نمایند؟ این رویکرد شادی زیادی را به قلب مردم ایران می‌آورد. در سال‌های بسیار قبل مطالبی که علی پروین در خصوص علاقه به هایده بیان کرده بود، حاشیه‌ها و جنجال زیادی را برایش به همراه داشت.

برکناری از تیم ملی:

در سال ۱۳۵۸ و به دنبال تشکیل تیم جدیدی از بازیکنان ملی فوتبال ایران، علی پروین از این تیم کنار گذاشته شد. ولی در دی ماه همان سال او بیان نمود به جهت امام خمینی و جمهوری اسلامی ایران دوباره به تیم ملی راه یافته است.‌

ولی این موضوع تنها یک سال پایدار بود. به طوری که در سال ۱۳۵۹ او به دنبال ۱۰ سال حضور پیاپی در تیم ملی کشور و با داشتن ۸۲ بازی و ۱۳ گل زده از حضور در این تیم برکنار شد.

شروع مربیگری:

در سال ۱۳۶۰ علی پروین در جایگاه فوتبالیست و مربی کنترل و هدایت تیم فوتبال پرسپولیس را در دست گرفت. ولی پس از گذشت یک سال خداحافظی خود را از فوتبال حرفه‌ای اعلام کرده و فقط به عنوان سرمربی فعالیت کرد.

در سال ۱۳۶۸ او با وجود عهده‌دار بودن مربیگری تیم پرسپولیس، به عنوان مربی در تیم ملی فوتبال ایران حضور یافته و برای مدت چهار سال در جایگاه سرمربی تیم ملی همکاری کرد.

در سال ۱۳۶۹ او در وهله اول تیم پرسپولیس را به عنوان قهرمان جام باشگاه‌های تهران رسانده و پس از آن در همان سال موفق شد تیم ملی فوتبال ایران را به مقام قهرمانی آسیا قرار دهد.

آخرین روزهای سرمربیگری:

در سال ۱۳۷۲ علی پروین از مربیگری تیم ملی فوتبال و تیم پرسپولیس برکنار شد.‌ سپس در سال ۱۳۷۷ او مجدد عهده‌دار سرمربیگری تیم پرسپولیس شد و تا سال ۱۳۸۲ هدایت این تیم را بر عهده گرفت.

مدیر فنی:

در سال ۱۳۸۳ که علی پروین در سن ۵۸ سالگی بود، در یک دوره کوتاه دوباره با باشگاه پرسپولیس همکاری کرد. ولی این بار او در جایگاه مدیر فنی پرسپولیس فعالیت داشت.

خرید امتیاز اکباتان:

علی پروین در ایام اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۶ اقدام به خریداری امتیاز تیم اکباتان تهران نمود که مبلغ ۸۰۰ میلیون دلار را به ازای آن پرداخت کرد. به این ترتیب او به طور رسمی عهده‌دار مدیریت و هدایت این تیم گردید.

در ادامه او تصمیم گرفت اسم تیم اکباتان را تغییر داده و استیل آذین را برای آن انتخاب کرد. تیم مذکور توانست در فصل ۱۳۸۷–۱۳۸۸ به رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ایران و وارد شده و با تخصیص سرمایه حسین هدایتی به کار خود ادامه داد.

ماجرای تبخال لب پروین:

در قسمت کنج لب علی پروین یک تبخال دیده می‌شود که سال‌های زیادی است همچنان وجود داشته و برطرف نشده است.

او در این باره گفت در سال‌های جوانی در آن نقطه تبخالی رشد کرد که او بدون معالجه آن را از جا کند. بدین ترتیب با گذشت سال‌ها همچنان جای آن مانده و تنها با جراحی برطرف می‌شود.

ازدواج

هنگامی که علی پروین به سن ۲۸ سالگی رسید، در سال ۱۳۵۳ ازدواج کرده و تشکیل زندگی مشترک داد. او نقل کرده ازدواجش به شیوه سنتی بوده است. هنگامی که آنها در محله آب منگول سکونت داشتند، دختری را جهت ازدواج برای او در نظر گرفتند. لذا مادرش نصرت در ابتدا به دیدن دختر رفته و پسندیده شد. در ادامه مراسم ازدواج آنها برگزار گردید.

ثمره ازدواج علی پروین سه فرزند می‌باشد که شامل دو دختر به اسامی لادن متولد سال ۱۳۵۴ و لیدا متولد ۱۳۵۸ است. همچنین تنها پسر او محمد نام دارد که در سال ۱۳۶۷ به دنیا آمد.

محمد پروین پسرش:

محمد پروین متولد دوازدهم خرداد ماه سال ۱۳۶۷ در شهر تهران بوده که تنها پسر علی پروین می‌باشد. او مدتی به عنوان بازیکن فوتبال در تیم‌های پرسپولیس، استیل آذین، سایپا، دونایسکا استردا، پیکان، گهر زاگرس و پارسه حضور داشته و در مستطیل سبز بازی می‌کرد. ولی از آنجا که نتوانست در این حوزه بازی‌های خوبی را ارائه دهد، زمانی که در سن ۲۶ سالگی بود، از فوتبال کناره‌گیری کرد.

علی پروین در شبکه های اجتماعی

اینستاگرام:

aliparvin07@

زندگی ورزشی

آغاز فوتبال:

رغبت و گرایش علی پروین به فوتبال از سال‌های بچگی در او ایجاد شد. در همان دوران خانواده او محل زندگی خود را به محله دولاب یا خیابان عارف فعلی تغییر دادند.

این نقل مکان نقش برجسته‌ای در بالا رفتن سطح علاقه او به ورزش فوتبال داشت. چرا که محله دولاب دارای زمین‌های خاکی متعدد و فراوانی بود که از جمله آنها زمین نادر، زمین منبع، زمین عارف و … بوده و جوانان علاقمند به فوتبال می‌توانستند به راحتی در آنجا بازی کنند.

در مهرماه سال ۱۳۳۲ علی پروین تحصیلات را در دبستان آغاز کرده و در مدرسه توحید شرکت کرد. ولی بازی گوشی و تمایلش به فوتبال باعث شد او از تحصیل دست بکشد. بدین ترتیب علی پروین از سن دوازده سالگی با جدیت زیاد از زمین عارف مستقر در خیابان هفدهم شهریور ماه و محلات شیوا و غیاثی فوتبال را دنبال کرد.

چرا که  او نخستین بار به عضویت تیم عارف درآمد که با پشتکار و همت زیاد جعفر بیگی بنیانگذاری شده بود. لذا علی پروین توانست در ترکیب این تیم به عنوان قهرمانی محلات جنوبی تهران دست یابد.

باشگاه کیان:

علی پروین پس از رسیدن به سنین جوانی به تیم فوتبال البرز  ملحق شد که در حقیقت تیم دست دوم باشگاه کیان بود. این تیم به طور مشترک با مدیریت علی الهی و داوود معروف هدایت می‌شد. از آنجا که علی پروین در رقابت‌ها بازی‌های برجسته و مطلوبی را ارائه می‌کرد، سبب شد در سال ۱۳۴۴ به تیم فوتبال کیان بپیوندد.

در آن هنگام این تیم زیر نظر منصور امیر آصفی هدایت شده و برخی از بازیکنان آن شامل پرویز قلیچ خانی، گودرز حبیبی و عزت جانملکی بوده‌اند. او به مدت دو سال در تیم فوتبال کیان فعالیت کرد. به طوری که بازی او در رقابت مقابل تیم پاس درخشش زیادی داشت.

حضور در تیم ملی جوانان:

طی رقابت‌های سال ۱۹۶۹ تایلند، علی پروین با پوشیدن پیراهن تیم ملی فوتبال جوانان ایران عازم میدان شد. او در ترکیب این تیم توانست به رتبه سوم این مسابقات دست یابد. همچنین طی مسابقات سال ۱۹۷۰ فیلیپین، که تیم ملی فوتبال جوانان ایران با تعداد ۸ گل زده در برابر تیم سیلان به پیروزی رسید، علی پروین توانست تعداد سه گل را به دروازه حریف بنشاند.

همچنین در دومین بازی که با موفقیت ۴ بر یک مقابل تیم ژاپن انجام گرفت، او دوباره توانست گلی را به ثمر برساند. در مرحله حذفی در بازی مقابل تیم کره جنوبی، علی پروین یک پنالتی را از دست داده و به این ترتیب تیم ایران مغلوب این رقابت شد.

باشگاه پیکان:

به دنبال بنیانگذاری باشگاه ایران ناسیونال (پیکان) در سال ۱۳۴۶، علی پروین به این تیم ملحق شد. به طوری که در سال ۱۳۴۷ او به عنوان مرد شماره یک این تیم درآمد.

در سال ۱۳۴۸ با وجودی که برخی از بازیکنان مطرح و برجسته همچون همایون بهزادی از تیم پرسپولیس به تیم پیکان پیوستند، ولی همچنان علی پروین به عنوان برترین اعضای این تیم قرار داشته و توانست در ترکیب تیم پیکان به عنوان قهرمانی دست یابد.

بازی‌های درخشانی که علی پروین با پیراهن تیم پیکان در تعامل با سایر اعضای این تیم مقابل تیم‌های دیگر به انجام رساند، سبب گردید این تیم به شهرت برسد. در عین حال تیم پیکان در یک رقابت تدارکاتی بازی را دو بر یک مقابل تیم ملی امید استرالیا واگذار کرد. تنها گل تیم پیکان با ضربه پروین به دروازه حریف وارد شد.

هنگامی که او در تیم پیکان بازی می‌کرد، توانست از روی نقطه پنالتی دروازه تیم تاج و سد دفاعی ناصر حجازی را بگشاید. او در رقابت با تیم آرش بندرعباس در شهر کرمان طی رقابت‌های لیگ منطقه‌ای سال ۱۳۴۹ توانست ۵ گل را به ثمر برساند تا به این ترتیب تیم پیکان بازی را با نتیجه ۱۱ بر ۳ به نفع خود پایان دهد.‌

اولین مربی:

نخستین باری که علی پروین توانست تحت هدایت و آموزش یک مربی، ورزش فوتبال را به طور حرفه‌ای دنبال کند، زمانی بود که او با پیوستن به تیم عارف زیر نظر علی الهی درآمد. در حقیقت علی الهی به واسطه دوستی با عباس برادر بزرگتر علی، پذیرفت که او به ترکیب تیم عارف ملحق شود. در آن هنگام علی پروین در سن ۱۵ سالگی بود.

بهترین بازی:

علی پروین درباره بهترین بازی خود بیان کرده:

بهترین بازی سرتاسر زندگی من در دیدار با تیم استرالیا بود که در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی سال ۱۹۷۸ انجام گرفت. این دیدار در ورزشگاه آزادی تهران صورت گرفت. به طوری که به واسطه پاس گل من، این مسابقه با نتیجه یک بر صفر به نفع ما خاتمه یافت.

او در سال‌هایی که به طور حرفه‌ای فوتبال را دنبال می‌کرد، هیچ سرمشق معینی را برای خود نداشت. به طوری که در سنین نوجوانی هیچگاه مطرح نمی‌کرد، علاقه دارم همانند فلان شخص شوم یا … او همواره باور داشت، قصد دارم خودم باشم علی پروین.

اولین تیم خارجی خواهان او:

نخستین تیمی که از علی پروین دعوت کرد تا در آن باشگاه حاضر شود، تیم کریستال پالاس از کشور انگلستان بود که مبلغ ۵۰۰ هزار دلار را برای بازیکن شماره ۷ ایران پیشنهاد کرده بود. پدرش کاملا موافق بود که علی پروین جهت ادامه فعالیت فوتبال راهی انگلستان شود. ولی مادرش بیان کرد: تو هنوز بچه ای، آنجا دیوانه می شوی، نمی توانی دوام بیاوری… در غربت روحیه ات به هم می ریزد و… به این ترتیب او به شک و تردید افتاده و به تیم انگلستان نرفت.

اولین اخراج:

با وجودی که علی پروین در بیشتر سال‌های بازی در زمین فوتبال درخشش زیادی داشت، ولی مواقعی بوده که داور او را از زمین اخراج کرده است. هنگامی که او در ترکیب تیم عارف در رقابت‌های محلی بازی می‌کرد، در یک دیدار سرنوشت ساز او با تیم عارف به مقابله با تیم پیکان رفت.

رضا غیاثی نیز مسئولیت داوری این مسابقه را بر عهده داشت. علی پروین تصور می‌کرد از آنجا که رضا غیاثی از هم محلی های اوست، به راحتی از رفتارهای خشونت آمیز او در این رقابت چشم پوشی می‌کند. ولی تنها هنگامی که نخستین رفتار خشن در این دیدار از او سر زد، به واسطه دوست و هم محلی اش رضا غیاثی، داور این مسابقه از میدان بیرون رانده شد.

سال شمار دوران بازی:

سال ۱۳۴۹، حضور در پرسپولیس و تیم ملی:

علی پروین در سال ۱۳۴۹ که در سن بیست و چهار سالگی بود، از طرف محمد بیاتی مربی آن زمان پیشنهاد حضور در تیم ملی را دریافت کرد.

در تاریخ پانزدهم شهریور ماه سال ۱۳۴۹ در مسابقات جام عمران منطقه‌ای که تیم ملی ایران در برابر تیم ملی فوتبال پاکستان بازی می‌کرد، او در نیمه دوم به ازای علی جباری پا به میدان گذاشته و توانست یکی از هفت گل ایران را به دروازه حریف بنشاند.

همچنین در دومین مسابقه تیم ایران که مقابل تیم ترکیه انجام شد، او به جای مهدی مناجاتی قدم به مستطیل سبز رنگ گذاشت.

پس از گذشت ۱۲ روز از این رقابت یعنی در تاریخ بیست و هفتم شهریور ماه علی پروین برای نخستین بار با پوشیدن پیراهن تیم پرسپولیس عازم میدان شده و در مقابله با تیم عقاب در زمین حضور داشت.‌

همچنین در سومین روز از مهرماه همان سال در یک رقابت دوستانه که تیم پرسپولیس با تیم استقلال برگزار کرده بود، علی پروین توانست دو گل را برای تیمش به ثمر رسانده و نتیجه را ۳ بر ۲ به نفع تیم خود خاتمه دهد.

به این ترتیب تیم پرسپولیس به مقام قهرمانی تهران رسیده و به رقابت‌های لیگ منطقه‌ای وارد شد که این دیدارها در شهر کرمان برگزار می‌شد. پس از آنکه تیم پرسپولیس از گروه اول صعود کرد ر مرحله دوم با تیم‌های پاس، برق تهران و استقلال شیراز گروه بندی شده و در جایگاه دومین تیم این گروه به مقابله با تیم اول گروه دیگر یعنی استقلال تهران رسید.

در این دیدار تا دقیقه هفتاد و پنجم نتیجه با تساوی یک به یک ادامه داشت. ولی از آنجا که بازیکنان قرمز پوش تیم پرسپولیس به جهت شکایت از شیوه داوری از زمین بازی بیرون آمدند! فدراسیون نیز این دیدار را با نتیجه ۳ بر صفر به نفع استقلال اعلام نمود.

سال ۱۳۵۰، قهرمانی در لیگ:

این بازیکن در سال ۱۳۵۰ در ترکیب تیم پرسپولیس توانست به مقام قهرمانی در رقابت‌ها دست یافته و در این دیدارها برای ۶ مرتبه گل‌هایی را به ثمر برساند. در این دوران تیم پرسپولیس از نظر اقتصادی در شرایط بسیار خوبی قرار داشته و توانست در رقابت های زیادی در برابر تیم‌های خارجی حضور یابد. در اینجا برخی از دیدارهای مذکور را با نتیجه برایتان ذکر می‌کنیم.

پرسپولیس ۲- هامبورگ آلمان ۲

پرسپولیس ۱- گوارانی برزیل صفر (گل: علی پروین)

پرسپولیس ۲- القادسیه کویت ۱ (گلها: علی پروین)

پرسپولیس ۲- کروزیرو برزیل ۴

پرسپولیس ۱-کریستال پالاس انگلستان ۵

پرسپولیس ۱- کلودبن دانمارک ۱

پرسپولیس ۱- ناسیونال اروگوئه صفر

پرسپولیس ۱- اسلوبو یوگسلاوی صفر

در سال مذکور علی پروین در دو رقابت تیم پرسپولیس به مصاف تیم استقلال در زمین پا به توپ بود که یکی از این دیدارها با نتیجه تساوی خاتمه یافته و رقابت دیگر با پیروزی ۴ بر یک تیم پرسپولیس پایان یافت.

در سال ۱۳۵۰ مسابقات جام بین المللی کوروش نیز صورت گرفت که در آن تیم ملی فوتبال ایران به مقام قهرمانی رسید.

سال ۱۳۵۱، صعود به المپیک:

در سال ۱۳۵۱ تیم ملی فوتبال ایران در رقابت‌های مقدماتی المپیک سال ۱۹۷۲ مونیخ شرکت کرده و در آخر توانست به مسابقات المپیک راه یابد.

به فاصله یک هفته از راهیابی تیم ملی فوتبال ایران به رقابت‌های المبیک، این تیم جهت حضور در دیدارهای جام برزیل که به عنوان جام جهانی کوچک شناخته می‌شود، در آنجا حاضر شده و توانست در چهار مسابقه حساس شرکت نماید. این دیدارها شامل وارد ذیل بوده‌اند:

ایران ۱- ایرلند جنوبی ۲

ایران صفر – پرتغال ۳

ایران ۱- اکوادور ۱

ایران ۱- شیلی ۲

در ادامه در شهریور ماه سال ۱۳۵۱ رقابت‌های المپیک مونیخ برگزار گردیده و تیم ملی فوتبال ایران در این مسابقات با داشتن دو شکست سنگین در مقابل تیم‌های مجارستان و دانمارک و همچنین یک پیروزی خوشایند در مقابل تیم برزیل در دور اول این رقابت‌ها کنار رفت.

لازم به ذکر است در رقابت‌های مقدماتی و نهایی المپیک و در عین حال مسابقات جام برزیل علی پروین به عنوان یکی از بازیکنان ثابت در ترکیب تیم ملی حضور داشت که به همراه بازیکنان مهم و ارزنده‌ای همچون پرویز قلیچ خانی، جواد قراب و محمد صادقی به عنوان بازیکنان خط میانی بازی می‌کردند. در این میان بازیکنانی همانند مناجاتی، علی جباری و کارو حق‌وردیان در کنار آنها به بازی وارد شده و پا به توپ می‌شدند.

در سال ۱۳۵۱ در تیم فوتبال پرسپولیس ترکیب ثابت شامل بازیکنانی همچون طاووسی، کاشانی، وطنخواه، آشتیانی، شاهرخی، معینی، علی پروین، ادیبی، بهزادی، کلانی، ایرانپاک و خوردبین بوده است.

سال ۱۳۵۲، قهرمانی در اولین جام تخت جمشید:

از جمله رویدادهای مهم فوتبالی در سال ۱۳۵۲ مربوط به رقابت‌های مقدماتی جام جهانی فوتبال سال ۱۹۷۴ آلمان بوده است. تیم ملی فوتبال ایران که در دور نخست این رقابت‌ها بسیار زیبا و درخشنده عمل کرد، در دیدار با قهرمان قاره اقیانوسی کشور استرالیا، دچار بدبیاری های متعددی شد.

چرا که در چند روز قبل از این دیدار، در یک بازی دوستانه با تیم زلاندنو شرکت کرده و تعدادی از بازیکنان به موجب آن دچار جراحات و مصدومیت‌هایی بودند. همچنین به کار گرفتن دیدگاه‌های نامناسب، برخوردار نبودن از تدارک کافی و نداشتن برنامه دفاعی و حفاظت شده در برابر تیم استرالیا در نهایت با شکست سنگین نتیجه را به حریف واگذار کرد.

به فاصله یک هفته از این رقابت، در دیدار برگشت که در شهر تهران برگزار شد، تیم ملی ایران با به ثمر رساندن دو گل تیم استرالیا را شکست داد. ولی به جهت تفاضل گل کمتر نتوانست به مسابقات جام جهانی راه یابد.‌ در این مسابقات علی پروین به عنوان یکی از بازیکنان اصلی محسوب می‌شد.

همچنین در سال ۱۳۵۲ نخستین دور رقابت‌های جام تخت جمشید اجرا گردیده و تیم پرسپولیس در قله موفقیت‌های خود توانست با دریافت ۳۷ امتیاز و بدون هیچ گونه شکستی و به جهت برخورداری از برترین سد دفاعی و خط حمله به مقام قهرمانی دست یابند.

از دیگر وقایع خاطره انگیز همان سال مربوط به بازی تیم پرسپولیس برابر تیم تاج تهران بود که توانست با نتیجه شگفت آور شش بر صفر بازی را به نفع خود خاتمه دهد.

علاوه بر این در سال ۱۳۵۲ در شرایطی که تیم پرسپولیس از وجود بازیکنان برجسته و مهمی برخوردار بوده و در میان آنها علی پروین نیز حضور داشت، در رقابت‌های بین‌المللی و دوستانه به دیدار با سایر تیم‌ها رفت. رقابت‌های خارجی تیم پرسپولیس شامل این موارد بوده‌اند:

پرسپولیس ۱- چلسی انگلستان صفر

پرسپولیس ۳- هندون انگلستان صفر

پرسپولیس ۱- جوانان سائوپائولو صفر

سال ۱۳۵۳، قهرمانی در بازیهای آسیایی:

تیم فوتبال پرسپولیس در سال ۱۳۵۳ به عنوان نایب قهرمان دومین دوره جام تخت جمشید شناخته شد. در سال مذکور بازیکنانی همچون مودت، کاشانی، الله وردی، معینی، وطنخواه، سلیمانی، علی پروین، ادیبی، ایرانپاک، کلانی و حاج رحیمی پور به عنوان ترکیب اصلی این تیم در رقابت‌ها شرکت می‌کردند.

همچنین در مصاف دوستانه تیم پرسپولیس و تیم آبردین که با پیروزی دو بر صفر پرسپولیس خاتمه یافت، علی پروین توانست یک گل را به دروازه حریف وارد کند.

علاوه بر این در شهریور ماه سال ۱۳۵۳ رقابت‌های آسیایی سال ۱۹۷۴ میلادی در شهر تهران برگزار گردید. تیم ملی ایران با پیروزی بر تیم‌های ملی پاکستان، برمه و بحرین موفق شد به مرحله یک هشتم نهایی راه یابد. ولی در آنجا گرفتار سد دفاعی و بازی بسته تیم ملی مالزی گردید.

در این شرایط علی پروین توانست با گل مهم و ارزنده خود مسیر صعود تیم ملی ایران را بگشاید. همچنین در مرحله بعد تیم ملی ایران با عبور از تیم‌های ملی کره جنوبی و عراق به مرحله نهایی رسیده و سرانجام با مغلوب شدن تیم اسرائیل به مقام قهرمانی آسیا دست یافت.‌

در تاریخ بیست و نهم آذر ماه سال ۱۳۵۳ که تیم ملی فوتبال ایران به مصاف با تیم چکسلواکی رفت، علی پروین در سن ۲۸ سالگی برای نخستین بار توانست در حالی که بازوبند کاپیتانی تیم ملی را حمل می‌کرد، وارد میدان شود.

سال ۱۳۵۴، صعود به المپیک و قهرمانی در جام تخت جمشید:

در سال ۱۳۵۴ رقابت‌های مقدماتی المپیک سال ۱۹۷۶ مونترال صورت ‌گرفته و تیم ملی ایران با پشت سر گذاشتن تیم‌هایی همچون  عربستان، عراق، بحرین و کویت توانست به رقابت‌های المپیک راه یابد. در این مسابقات علی پروین به عنوان کاپیتان تیم ملی شرکت کرده بود.‌

در این دوران با توجه به اینکه علی پروین تمام تمرکز و فعالیت خود را بر روی بازی‌های تیم ملی معطوف کرده و رهسپار رقابت‌های جام ملت‌های آسیا به سال ۱۹۹۲ بود، در اغلب دیدارها محمد مایلی کهن را در ازای خود وارد زمین می‌کرد.‌ ولی در جام ملت‌های آسیا تیم ملی ایران در اولین دور از رقابت‌ها کنار رفت.

در مسابقه رفت نهایی جام در جام آسیا، در شرایطی که تیم پرسپولیس چند تن از بازیکنان اصلی را در اختیار نداشت، در مصاف با تیم نیستان ژاپن که در ورزشگاه ملی توکیو برگزار گردید، توانست به نتیجه یک بر یک دست یابد. مقرر شد، دیدار بازگشت در ایام فروردین ماه صورت گیرد.

همچنین در مرحله نهایی جام آزادگان رقابت نهایی میان دو تیم پرسپولیس و پاس اجرا گردید که این دیدار نهایت پس از پشت سر گذاشتن ۱۲۰ دقیقه با نتیجه یک بر یک به تساوی رسید. ولی به موجب ضربات پنالتی تیم پاس توانست برای دومین مرتبه جام قهرمانی را به خود اختصاص دهد.

در روزهای دی و بهمن ماه سال ۱۳۵۴ دیدارهای سوپر لیگ باشگاه‌های تهران برگزار گردید. ولی تیم فوتبال پرسپولیس به جهت انتخاب پیشین خود در جایگاه میهمان در این رقابت‌ها حاضر شد. این مسابقات با مربیگری محمد مایلی کهن در تیم پرسپولیس همراه شده و بازیکنان جوان تر راهی میدان شدند.

سال ۱۳۷۲، برکناری پروین از تیم ملی:

در آغاز سال ۱۳۷۲ تیم پرسپولیس در بازی برگشت طی رقابت‌های جام در جام آسیا، در ورزشگاه آزادی به مصاف تیم نیسان ژاپن رفت.‌

با وجودی که در دیدار رفت توانسته بود قسمت اعظمی از مسیر قهرمانی را با موفقیت پشت سر بگذارد، ولی در رقابت تهران به شکل غیر قابل باوری بازی را با نتیجه یک بر صفر به تیم ژاپن واگذار کرده و به این ترتیب از کسب جام باز ماند.

در ایام خرداد و تیر ماه همان سال، تیم ملی فوتبال ایران با حضور در رقابت‌های جام اکو به مقام قهرمانی رسید. همچنین پس از آن در مسابقات مقدماتی جام جهانی سال ۱۹۹۴ عملکرد بسیار خوبی از خود نشان داده و توانست به مرحله دوم این رقابت‌ها راه یابد.

تیم پیروزی در رقابت‌های جام حذفی آسیا سال ۱۹۹۳ به دنبال فائق شدن بر تیم السالمیه کویت، در دیدار بعدی در مصاف با تیم العربی قطر شکست خورده و از دور این رقابت‌ها کنار رفت.‌

همچنین تیم پرسپولیس در مسابقات جام آزادگان توانست پس از تیم سایپا به مقام دوم دست یابد.

در روزهای مهرماه سال ۱۳۷۲ دیدارهای مقدماتی جام جهانی آمریکا در شهر دوحه کشور قطر اجرا گردید.

در شرایطی که تیم ملی فوتبال ایران تعدادی از بازیکنان مطرح و اصلی خود همچون کرمانی مقدم، پیوس و محرمی را به دلیل محرومیت در ترکیب خود نداشته و در عین حال احمدرضا عابدزاده به جهت داشتن جراحات قادر به بازی نبود، بدون انجام هیچ دیدار تدارکاتی مهم به این مسابقات وارد شد.

متأسفانه در اولین روز رقابت‌ها تیم ایران با نتیجه ۳ بر صفر مغلوب تیم کره جنوبی شد.

شکست مذکور عواقب ناخوشایندی را برای تیم ملی کشورمان به دنبال داشت. چرا که با توجه به اظهارات بازیکنان این تیم، در پی خاتمه یافتن بازی، اختلافات و بحث‌های شدیدی در رختکن و هتل محل اسکان میان وتبالیست‌ها و مربیان صورت گرفت.

این موضوع به قدری جدی بود که حتی تعدادی از بازیکنان تصمیم داشتند از این اردو خارج شوند. ولی با وساطت برخی دیگر، گویا این موضوع به پایان رسید.‌

طی دومین دیدار از این مسابقات، تیم ملی ایران به مصاف تیم ژاپن رفته و به پیروزی رسید. سومین رقابت که اهمیت و حساسیت زیادی داشت، تیم ایران در برابر تیم عراق حاضر شده و بازی را به حریف واگذار کرد.‌

پس از آن توانست تیم کره شمالی را با نتیجه ۲ بر ۱ مغلوب کرده و در آخرین دیدار که مقابل تیم عربستان سعودی برگزار گردید، با به نمایش گذاشتن یک رقابت پرگل و بدون هیچ تکنیکی به شکست رسید.

چرا که اصول و قواعد مشخصی در این بازی برای بازیکنان تعیین نشده بود. بدین ترتیب تیم عربستان و کره جنوبی به رقابت‌های جام جهانی آمریکا صعود کرده و تیم ملی ایران در میان شش کشور گروه در رتبه پنجم قرار گرفت.

پس از مراجعت تیم ملی فوتبال ایران به کشور، واکنش‌ها و بازتاب‌های زیادی با علی پروین از محل فرودگاه صورت گرفته و این موضوع حتی تا منزل و محل کار او همچنان جریان داشت.

با وجودی که علی پروین در جایگاه بازیکن فوتبال در گذشته موفق به کسب امتیازات و دستاوردهای متعددی برای تیم پرسپولیس و کشور ایران شده بود، ولی هم اکنون به عنوان مربی بدترین عملکرد را برای تیم ملی ایران حاصل کرد که قسمت اعظم موجبات این ناکامی متوجه مسئولان، مربی و شرایط حاکم بر تیم فوتبال بوده است.

هرچند که علی پروین پیش از شروع رقابت‌های قطر بیان کرده بود، در تیم ملی مسائل و مشکلاتی همچون عدم بازی تدارکاتی، بازیکن‌ها و مضیقه مالی و اقتصادی وجود دارد.‌

به فاصله چند روز از بازگشت تیم ملی فوتبال به کشورمان، فدراسیون اعضای کادر مربیان این تیم شامل علی پروین، ابراهیمی، کماسی و مایلی کهن را از مسئولیت خود کنار گذاشت.

هر چند عواقب ناکامی و شکست در قطر تنها به این موضوع ختم نشده و رئیس وقت فدراسیون فوتبال به نام صفی‌زاده و همچنین رئیس سازمان تربیت بدنی به نام حسن غفوری فرد نیز از سمت خود عزل شدند.

به دنبال کنار گذاشتن علی پروین از مربیگری تیم ملی ایران، او نتوانست به عنوان مربی در تیم پرسپولیس ادامه داده و در آنجا محمد پنجعلی و ناصر محمدخانی هدایت تیم را عهده‌دار شدند.

سال ۱۳۷۷، بازگشت مجدد:

در شرایطی که تیم باشگاه پرسپولیس در سال ۱۳۷۷ با حضور در مسابقات مختلف نتایج بسیار ناخوشایندی حاصل می‌کرد، طرفداران تیم مذکور تمایل به حضور مجدد علی پروین به عنوان مربی در این تیم داشتند. در وهله اول امیر عابدینی به عنوان مدیرعامل باشگاه رغبتی به این کار نداشت.

ولی به دنبال دیدارها و نتایجی که در رقابت‌های نخست لیگ ۷۷ صورت گرفت، او موضع خود را تغییر داده و موقعیت را جهت فعالیت دوباره علی پروین در این تیم مهیا نمود.

بدین ترتیب پس از گذشت پنج سال، طی دیدار تیم پرسپولیس با تیم فجر سپاسی که در مهرماه سال ۱۳۷۷ برگزار شد، علی پروین مجدد فعالیت در فوتبال را آغاز کرده و در جایگاه سرمربی تیم پرسپولیس در نیمکت این باشگاه ظاهر شد.‌

این موضوع باعث شد بسیاری از طرفداران تیم پرسپولیس و هواداران علی پروین احساس شادمانی کنند. پس از گذشت یک ماه که تیم پرسپولیس به مصاف رقیب دیرینه خود تیم استقلال تهران رفت، توانست با به ثمر رساندن یک گل پیروز میدان شود.

این نتیجه حتی برای طرفداران تیم پرسپولیس نیز بسیار حیرت انگیز و دور از انتظار بود. ولی تیم مذکور با هدایت علی پروین پس از مدت‌های زیاد توانست به پیروزی رسیده و در پایان سال به مقام قهرمانی دست یابد.

سال ۱۳۷۸، تکرار قهرمانی:

در سال ۱۳۷۸ تیم پرسپولیس در ادامه مسابقات جام حذفی که از سال قبل آغاز شده بود، به مقام قهرمانی رسیده و در مرحله نهایی توانست تیم استقلال را با نتیجه ۲ بر یک مغلوب خود کند.‌

در مسابقات لیگ آزادگان نیز تیم مذکور در دو دیدار رفت و برگشت توانست در برابر تیم استقلال به پیروزی برسد. در تاریخ دوم مهر در دیدار رفت در شرایطی که داور عربستانی دو تن از بازیکنان تیم پرسپولیس را در نیمه اول به دلیل انجام خطاهای سخت از بازی اخراج کرده و به نظر می‌رسید تیم استقلال پیروزی خود را قطعی کند، ولی ۹ بازیکن تیم پرسپولیس حاضر در میدان با نشان دادن یک بازی غیور و منسجم، این رقابت را با نتیجه مساوی به پایان بردند.

ولی دستیابی به این نتیجه برای تیم پرسپولیس در حالی که بیش از نیمی از بازی را ۹ نفره در مقابل ۱۱ نفر از بازیکنان حریف ادامه دادند، بسیار افتخار آمیز بود.

در دیدار برگشت تیم پرسپولیس و تیم استقلال که در هشت اسفند برگزار گردید، این تیم توانست با به ثمر رساندن دو گل تیم استقلال را شکست داده و در خاتمه رقابت‌ها با تفاضل هفت امتیاز از تیم استقلال به مقام قهرمانی رسید.

سال ۱۳۷۹، اختلافات مدیریتی باشگاه پرسپولیس:

در ابتدای سال ۱۳۷۹ تیم پرسپولیس با شرکت در رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا به مقام سوم دست یافت. لازم به ذکر است در سال مذکور در چند دوره بحث‌ها و اختلافات مدیران در باشگاه پرسپولیس به شدت افزایش یافت. به طوری که بازیکنان و مربیان تیم مذکور بلاتکلیف مانده و در عین حال با مسائل و چالش‌های اقتصادی مواجه بودند.

علی پروین در جایگاه مربی توانست به شیوه خود بازیکنان را منسجم کرده و ضمن بالا بردن روحیه آنها در رقابت‌ها حاضر شوند. لذا تیم مذکور در آخرین لیگ آماتوری ایران به مقام نایب قهرمانی رسیده و همانطور که قبلاً گفته شد در مقام سوم آسیا نشست.

سال ۱۳۸۱، قهرمانی معجزه‌آسا:

در آغاز سال ۱۳۸۱ هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس علی اکبر غمخوار را در جایگاه مدیرعامل این باشگاه انتخاب کرد.

همچنین طی رقابت‌های لیگ سال مذکور در حالی که در خرداد ماه رسیدن به مقام قهرمانی برای استقلال مسجل شده بود، تیم پرسپولیس به شکل حیرت آوری توانست عنوان قهرمانی را از آن خود کند. علاوه بر این در سال مذکور مسائل و مشکلات اقتصادی در این باشگاه به شدت افزایش یافته بود.

سال ۱۳۸۲، برکناری دوباره و تولد آذربایجان:

در سال ۱۳۸۲ و به دنبال خاتمه یافتن دومین لیگ حرفه‌ای، مسئولان باشگاه پرسپولیس تصمیم گرفتند یکی از مربیان کشور کرواسی به نام وینگو بگوویچ را به عنوان سرمربی به ازای علی پروین در آنجا به خدمت بگیرند.

پس از آن علی پروین تصمیم گرفت به جهت خاطرات ایام جوانی و حضور در باشگاه‌های البرز و کیان، اقدام به خریداری باشگاه آذربایجان نماید که به این وسیله تیم مذکور جایگاهی جهت طرفدارانش شود.

در ادامه او تعدادی از فوتبالیست‌های سبک‌شناس و برجسته دوران پیشین همچون رضا شاهرودی، بهزاد داداش‌زاده، علی باغمیشه و صالح پور را به این باشگاه دعوت نموده و با آنها قرارداد بست. تیم آذربایجان دیدارهای خود را در حوزه رقابت‌های لیگ دست دوم ایران انجام داد.

در خاتمه رقابت‌های مقدماتی از گروه اول و شرکت تیم‌های شهرداری لنگرود، آذر آب اردبیل، سپید رود رشت، فرمانداری مریوان، استقلال انزلی و پرسپولیس زنجان تیم مذکور توانست به مرحله بعدی دیدارها صعود کند.

در سال ۱۳۸۳ علی پروین دوباره به باشگاه پرسپولیس ملحق شده و در جایگاه مدیر فنی این باشگاه به فعالیت خود ادامه داد.‌

استیل آذین:

در ایام اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۶ در شرایطی که علی پروین امتیاز تیم اکباتان تهران را به ارزش ۸۰۰ میلیون تومان خریداری کرد، به طور رسمی مالکیت و اداره آن را عهده‌دار شد.

پس از آن او نام تیم اکباتان را تغییر داده و استیل آذین را برای آن انتخاب کرد. همچنین برخی از بازیکنان مطرح همانند ابراهیم میرزاپور، فرزاد مجیدی، بهروز رهبری‌فر، حامد کاویانپور، علی انصاریان، ابراهیم اسدی، محمد محمدی، داوود فنایی، پژمان جمشیدی، محمد پروین، نیما نکیسا، ایمان رزاقی‌راد و … را به این باشگاه دعوت کرده و تحت نظر مربیگری تئودی یونگ با آنها قرارداد بست.

سپس او بهروز رهبری فر و فرهاد کاظمی را به عنوان مربی در این باشگاه به کار گرفت. طی رقابت‌های فصل ۱۳۸۷–۱۳۸۸ تیم استیل آذین توانست به لیگ برتر فوتبال ایران وارد شود.

راهیابی به هیئت مدیره پرسپولیس:

طی حکمی که در روزهای آخر شهریور ماه سال ۱۳۹۰ از طرف وزیر ورزش وقت به نام محمد عباسی صادر شد، علی پروین به عضویت هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس منصوب گردید.

در عین حال سایر اعضای این هیئت شامل محمد حسین ن‍ژاد فلاح (معاون سابق احمدی‌نژاد و رئیس سابق سازمان بنیاد شهید) و لطف‌الله فروزنده دهکردی (معاون برنامه‌ریزی و منابع احمدی‌نژاد) و سردار رویانیان و محمد پنجعلی بودند که به موجب احکام صادره به این سمت منصوب شدند.

در ادامه هیئت مدیره طی توافقاتی سردار رویانیان را در جایگاه مدیرعامل باشگاه پرسپولیس و فروزنده (معاون احمدی‌نژاد) را به عنوان رئیس هیئت مدیره این باشگاه برگزید. در حال حاضر او به عنوان رئیس شرکت پیشکسوتان کهن پرسپولیس مشغول به کار است.

مدیرعاملی پرسپولیس:

در پی استعفای محمد رویانیان از سمت مدیرعاملی باشگاه پرسپولیس، هیئت مدیره این باشگاه در تاریخ دوم بهمن ماه سال ۱۳۹۲ علی پروین را در جایگاه سرپرست مدیرعاملی پرسپولیس تعیین کرد.‌ به فاصله چند روز از این جریان در روز هفتم بهمن ماه همان سال علی پروین به طور رسمی به عنوان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس معرفی گردید.

سپس در هفتم اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۳ اعضای جدیدی جهت هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس منصوب شدند که در بین آنها هیچ اسمی از علی پروین برده نشده بود.‌ فردای همان روز یعنی در هشتم اردیبهشت ماه طبق نظر اکثریت آراء اعضای تازه هیئت مدیره، علیرضا رحیمی به عنوان مدیرعامل جدید این باشگاه منصوب شده و به ازای علی پروین شروع به فعالیت کرد.

آمار ملی

بازی‌های ملی:

گل‌های ملی:

جوایز و افتخارات

تیم ملی ایران:

پرسپولیس:

تیم ملی:

دارایی و ثروت

علی رغم سال‌هایی که علی پروین به عنوان فوتبالیست فعالیت داشت، او هم اکنون در شرایط بسیار فوق العاده‌ای قرار دارد.

او مالک یک نمایشگاه اتومبیل‌های خاص و مدل بالای خارجی می‌باشد.‌ همچنین دارای یک فروشگاه سرشناس مانتو و همچنین یک دفتر بیمه می‌باشد. علاوه بر این او در زمینه انجام معاملات و داد و ستد مشغول به کار است.

از جمله موضوعات مورد علاقه او خرید قسمتی از سهام باشگاه پرسپولیس بود.‌ در سال‌های قبل او سعی داشت قسمتی از سهامی این باشگاه را خریداری نماید.

ماجرای میلیاردی برنج:

در یک دوره پرونده سنگین مالی برای محمد پروین فرزند علی پروین در مراجع قضایی ایجاد شد که درباره خرید ۲۰ میلیارد تومان برنج بی‌کیفیت، کثیف و نامرغوب بوده و علی پروین در آن درگیر بود. به طوری که این موضوع مبلغ ۲۵ میلیارد دلار بدهی را برای او در پی داشت. ولی چنین تصور می‌شود که این پرونده حل و فصل شده است.

همچنین علی پروین چند مرتبه به جهت وصول نشدن چک‌های صادره، توسط نیروهای انتظامی تحت پیگرد و بازداشت قرار گرفت که پس از پرداخت مبلغ مذکور آزاد شد.

حاشیه

حمایت از ابراهیم رئیسی:

در سال ۱۴۰۰ شمسی که شهید ابراهیم رئیسی در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده بود، علی پروین به عنوان یار قدیمی باشگاه پرسپولیس و فوتبالیست و سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال ایران، از ایشان در جایگاه کاندیدای اصلح جانب‌داری و حمایت نمود.

او با منتشر کردن یک ویدیوی تبلیغاتی بیان نمود، عاشق سرزمین ایران بوده و به همین علت در کشور ایران ماندگار شده است. در غیر این صورت احتمال داشت از اینجا مهاجرت کند.

هرچند این موضوع نخستین مرتبه‌ای نیست که علی پروین در رقابت‌های انتخاباتی جبهه گیری می‌کند. به طوری که او حتی در مواجهه با برخی از رویدادهای تحریفی ایرانی خارج از کشور نیز موضع‌گیری کرده و حتی تا حدودی از فوتبال دست کشید. ولی به فاصله اندکی متوجه اشتباه خود شده و با اظهار ندامت مجدد فوتبال را دنبال کرد.

در عین حال او همزمان با انتخابات مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۲، با منتشر کردن یک کلیپ ویدیویی از مردم تقاضا کرد مقتدرانه در این انتخابات حضور یابند.

حمایت از احمدی نژاد تا قالیباف:

در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ علی پروین یکی از مدافعان علی اکبر رفسنجانی در این انتخابات بود. به طوری که حتی در آن هنگام مطرح کرد، چنانچه هاشمی برای این مقام برگزیده نشود من نیز از ورزش کنار می‌کشم!

ولی او در سال ۱۳۸۸ یکی از حمایتگران محمود احمدی نژاد بوده و علت چنین رویکردی را ماهیت مردمی بودن آن مطرح نمود.

طی انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ او به گروه طرفداران محمد قالیباف ملحق شد. ولی سرانجام حسن روحانی توانست اکثریت آرا را به خود اختصاص داده و رئیس جمهور شود.