غزل شماره ۹۰ – ای هدهد صبا به سبا میفرستمت
غزل شماره ۹۰ از دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا میفرستمت ای هدهد صبا به سبا میفرستمت بنگر که از کجا به کجا میفرستمت حیف است طایری چو تو در خاکدان غم زین […]
غزل شماره ۹۰ از دیوان حافظ – ای هدهد صبا به سبا میفرستمت ای هدهد صبا به سبا میفرستمت بنگر که از کجا به کجا میفرستمت حیف است طایری چو تو در خاکدان غم زین […]
غزل شماره ۸۹ از دیوان حافظ – یا رب سببی ساز که یارم به سلامت یا رب سببی ساز که یارم به سلامت بازآید و برهاندم از بند ملامت خاک ره آن یار سفرکرده بیارید […]
غزل شماره ۸۸ از دیوان حافظ – شنیدهام سخنی خوش که پیر کنعان گفت شنیدهام سخنی خوش که پیر کنعان گفت فراق یار نه آن میکند که بتوان گفت حدیث هول قیامت که گفت واعظ […]
غزل شماره ۸۷ از دیوان حافظ – حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت آری به اتفاق جهان میتوان گرفت افشای راز خلوتیان خواست کرد شمع شکر خدا که سر […]
غزل شماره ۸۶ از دیوان حافظ – ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت کار چراغ خلوتیان باز درگرفت آن شمع سرگرفته دگر چهره برفروخت وین […]
غزل شماره ۸۵ از دیوان حافظ – شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت گویی از صحبت ما نیک به […]
غزل شماره ۸۴ از دیوان حافظ – ساقی بیار باده که ماه صیام رفت ساقی بیار باده که ماه صیام رفت درده قدح که موسم ناموس و نام رفت وقت عزیز رفت بیا تا قضا […]
غزل شماره ۸۳ از دیوان حافظ – گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت برق عشق ار […]
غزل شماره ۸۲ از دیوان حافظ – آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت آیا چه خطا دید که از راه خطا […]
غزل شماره ۸۱ از دیوان حافظ – صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت گل بخندید که […]