غزل شماره ۴۴۳ – چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری
غزل شماره ۴۴۳ از دیوان حافظ – چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری خورد ز غیرت روی تو هر گلی خاری ز کفر زلف تو هر حلقه‌ای […]
غزل شماره ۴۴۲ – به جان او که گرم دسترس به جان بودی
غزل شماره ۴۴۲ از دیوان حافظ – به جان او که گرم دسترس به جان بودی به جان او که گرم دسترس به جان بودی کمینه پیشکش بندگانش آن بودی بگفتمی که بها چیست خاک […]
غزل شماره ۴۴۱ – چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی
غزل شماره ۴۴۱ از دیوان حافظ – چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی بگفتمی که چه […]
غزل شماره ۴۴۰ – سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی
غزل شماره ۴۴۰ از دیوان حافظ – سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود […]
غزل شماره ۴۳۹ – دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی
غزل شماره ۴۳۹ از دیوان حافظ – دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی کز عکس روی او شب هجران سر آمدی تعبیر رفت یار سفرکرده می‌رسد ای […]
غزل شماره ۴۳۸ – سبت سلمی بصدغیها فؤادی
غزل شماره ۴۳۸ از دیوان حافظ – سبت سلمی بصدغیها فؤادی سبت سلمی بصدغیها فؤادی و روحی کل یوم لی ینادی نگارا بر من بی‌دل ببخشای و واصلنی علی رغم الاعادی حبیبا در غم سودای […]
غزل شماره ۴۳۷ – ای قصه بهشت ز کویت حکایتی
غزل شماره ۴۳۷ از دیوان حافظ – ای قصه بهشت ز کویت حکایتی ای قصه بهشت ز کویت حکایتی شرح جمال حور ز رویت روایتی انفاس عیسی از لب لعلت لطیفه‌ای آب خضر ز نوش […]
غزل شماره ۴۳۶ – آن غالیه خط گر سوی ما نامه نوشتی
غزل شماره ۴۳۶ از دیوان حافظ – آن غالیه خط گر سوی ما نامه نوشتی آن غالیه خط گر سوی ما نامه نوشتی گردون ورق هستی ما درننوشتی هر چند که هجران ثمر وصل برآرد […]
غزل شماره ۴۳۵ – با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی
غزل شماره ۴۳۵ از دیوان حافظ – با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی تا بی‌خبر بمیرد در درد خودپرستی عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر […]
غزل شماره ۴۳۴ – ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی
غزل شماره ۴۳۴ از دیوان حافظ – ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی وان گه برو که رستی از نیستی و […]